tag:blogger.com,1999:blog-16847719618238828342011-12-13T17:41:06.367+02:00May Cause Irreversible Damage to Kidneys & Liver...Downhill....http://www.blogger.com/profile/18188466431524847046noreply@blogger.comBlogger271100tag:blogger.com,1999:blog-1684771961823882834.post-39086456313026066542008-12-09T11:04:00.001+02:002008-12-09T11:11:19.607+02:00λοιπόν ε. αμα συνεχιστεί για πολύ ακόμα αυτό με το φορουμάκι εγώ σας το λέω. αυτο το μπλόγκ θα ξανανοιξει!<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://roboticsonline.files.wordpress.com/2008/01/terminator-i-ll-be-back-posters.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 396px;" src="http://roboticsonline.files.wordpress.com/2008/01/terminator-i-ll-be-back-posters.jpg" alt="" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1684771961823882834-3908645631302606654?l=psycho-hill.blogspot.com' alt='' /></div>Downhill....http://www.blogger.com/profile/18188466431524847046noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1684771961823882834.post-57434372818431830052007-10-31T12:58:00.000+02:002007-10-31T13:16:52.513+02:00Ο ενοχλητικός γείτονας μπορούσε να διαβάζει μόνο με μουσική υπόκρουση απο "Τρύπες" με τα ηχεία να αγγίζουν τα όρια της ωφέλιμης ευαισθησίας τους, γεγονός που έθιγε τα "ευαίσθητα" αισθήματα της γειτόνισας που σάν άλλη πριμαντόνα έβγαινε στο παράθυρο της εκπνέοντας βρισιές που ενέπνεαν ακόμα και τον Νταλικέρη της απέναντι πολυκατοικίας. Όλο αυτό το κονσέρτο παραφωνίας πλαισιώνονταν απο τα ενοχλητικά κορναρίσματα της πλατείας Ομονοίας και του τηλεφώνου που δεν έλεγε να σταματήσει. "Δεκατρείς Όροφοι πάνω απο την γή φόβοι και ψίθυροι για ανώμαλη προσγείωση" και συμπτωματικά το ασανσερ κολλάει μεταξύ 5ου και 6ου ορόφου. Είναι και η ώρα που βγαίνουν οι κατσαρίδες και δεν λέει να μείνω για πολύ εδώ...<br /><br />Ανοίγω την οροφή και επιχειρώ διαφυγή χωρίς προοπτική. Δεν ξέρω προς τα πού να πάω αλλά ξέρω πως δεν θέλω να κάτσω άλλο εδώ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1684771961823882834-5743437281843183005?l=psycho-hill.blogspot.com' alt='' /></div>Downhill....http://www.blogger.com/profile/18188466431524847046noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-1684771961823882834.post-4771851630032655172007-06-14T09:05:00.000+03:002007-06-14T12:53:15.432+03:00Μόλις πέρασα μία <span style="font-weight: bold;">φάση</span>...<br /><div style="text-align: justify;"><br />Δυσκολεύτηκα αλλά κατάφερα να σταθώ στα πόδια μου με περισσή αξιοπρέπεια.<br />Η συγκεκριμένη <span>"φάση"</span><span style="font-weight: bold;"> </span>έχει χαρακτηριστικά σαφώς προκαθορισμένα όπως αρχή, τέλος καθώς και περιοδικότητα, τα οποία είναι εξαρχής γνωστά στον "άρρωστο". Όμως αυτή ακριβώς η γνώση είναι που εισαγάγει το "θύμα" σε ένα κλειστοφοβικό ψυχικό χώρο ανελέητης πίεσης. Δεν χρειάζεται να ψάξετε σε λεξικά ψυχολογίας, ούτε τις σελίδες του wikipedia... Το σύνδρομο για το οποίο μιλάω δέν έχει κάποια πολύπλοκη επιστημονική ορολογία ικανή να εντυπωσιάσει τον ανυποψίαστο ακροατή, ούτε συνηθίζεται να χρησιμοποιείται για να δηλώσει κάποια ψυχοσωματική διαταραχή. Το αντίθετο μάλιστα... Ο σχετικά <span style="font-weight: bold;">νέος</span> αυτός όρος ο οποίος διαδόθηκε ευρέως μετά την βιομηχανική επανάσταση χρησιμοποιείται συνήθως (λανθασμένα) για να υποδηλώσει μία κατάσταση πνευματικής ανασυγκρότησης και ευφορίας...<br /><br />Όπως ήδη θα έχετε καταλάβει, τις τελευταίες αυτές 5 μέρες βρισκόμουνα σε ... <span style="font-weight: bold;">άδεια</span>! Σύμφωνα με τους "ειδικούς", ο <span style="font-weight: bold;">ορισμός </span>της άδειας συνοψίζεται παρακάτω:<span style="font-style: italic;"><br /><br />"Άδεια είναι η απουσία ενός εργαζομένου απο το περιβάλλον εργασίας του, μετ' αποδοχών ή όχι και καλύπτεται απο το εκάστοτε νομικό πλαίσιο".<br /><br /></span>Όμως οι όροι εξελίσσονται, η γλώσσα αλλάζει και οι ερμηνίες αναπροσαρμόζονται στα νέα δεδομενα. Η γλώσσα είναι γένους θηλυκού και όπως ακριβώς μία γυναίκα μπορεί να λέει <span style="font-weight: bold;">"ίσως" </span>και στην ουσία να εννοεί <span style="font-weight: bold;">"όχι"</span> έτσι και οι λέξεις κρύβουν ένα βαθύτερο νόημα το οποίο αρκετές φορές πολύ απέχει απο την πρωτότυπη έννοια.<br />Ο σημερινός (άγραφος) <span style="font-weight: bold;">ορισμός </span>της λέξης <span style="font-style: italic;">"άδεια"</span> είναι ο εξής: <span style="font-style: italic;"><br /><br />"Ο χρόνος που χρειάζεται ο εργαζόμενος να λείψει απο την κύρια εργασία του τόσες ακριβώς μέρες όσες χρειάζονται ώστε να προλάβει τσίμα-τσίμα όλες τις δουλειές που έχουν συσσωρευτεί κατα την διάρκεια της εργασίας του." </span><br /><br />Αν ο συγκεκριμένος εργαζόμενος είναι αρκετά επιδέξιος τότε μπορεί να του περισσέψει και καμία μέρα ξεκούρασης απο τις συνολικά 25 που προβλέπει ο νόμος.<br /><br />Έτσι και εγώ λόγω μεγάλη επιδεξιότητας, στη διάρκεια αυτών των 5 ημερών κατάφερα να συγκεντρώσω<span style="font-weight: bold;"> 25</span> ολόκληρα ελεύθερα λεπτα για να αναλογιστώ... Και όταν λέω να αναλογιστώ, εννοώ να αφήσω το μυαλό μου ελεύθερο να ταξιδέψει μόνο του ανάμεσα στα προβλήματα που το περιτρυγυρίζουν, να ανασυντάξει τις σκέψεις του και να κατηγοροποιήσει τα προβλήματα απο το σημαντικότερο στο πιό ανούσιο. Έτσι λοιπόν, σήμερα που τελείωσε η άδειά μου και μπήκα στο αυτοκίνητο η περίεργη ανυπαρξία κίνησης με έβαλε σε mode <span style="font-weight: bold;">"περισυλλογής"</span> για 25 ολόκληρα λεπτα!!! Σε αυτά τα 25 ελεύθερα λεπτά (οπου το πολύνεκρο καραδοκούσε) ο λοβοτομημένος εγκέφαλός μου θεώρησε πρέπον να κατατάξει ώς σημαντικότερο πρόβλημα όλων την <span style="font-weight: bold;">"Ιδανικότερη Πιθανή Δουλεια"</span><br /><br />Έτσι λοιπόν, άρχισε να κατατάσει σε μία λίστα το τόπ 10 των Ιδανικότερων Εργασιών, απο την χειρότερη στην καλύτερη, εξετάζοντας κυρίως τις συνθήκες εργασίας, έπειτα τον μισθό και έπειτα το κοινωνικό κύρος που θα προσέφερε μία τέτοια ενασχόληση...<br /><br />Φτάνοντας λοιπόν στην δουλειά μου, και μήν έχοντας τί να κάνω (ή μάλλον παραμελώντας αυτά που έχω να κάνω), αποφάσισα να αναρτήσω το <span style="font-weight: bold;">τοπ 10 των καλύτερων business ever</span> ώστε η δυναμικά ανερχόμενη νέα γενιά έχοντας σαν Λάβαρο της το πόστ αυτό να εξασφαλίσει ένα μέλλον ηρεμίας και πνευματικής ισορροπίας που αναμφίβολα λόγω βαρεμάρας θα την οδηγήσει στον βούρκο των ναρκωτικών, των εθιστικών ουσιών και την καταρράκωση των κοινωνικών αξιών.<br /><br /><br />ξεκινώντας αντίστροφα λοιπόν...<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >Νο. 10...</span><br />η <span style="font-weight: bold;">χειρότερη καλύτερη</span> δουλειά που μπορούσα να φανταστώ:<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Securitas...</span><br />Έχει αξιολογηθεί ήδη με τα χειρότερα λόγια απο τον φίλτατο <a href="http://kabamaru7.blogspot.com/">Kabamaru</a>, όμως αποτελεί ένα ιδανικό περιβάλλον babe-watching όπου δεν σε βαραίνει καμία ευθύνη ενώ οι υποδείξεις των ανωτέρων είναι μηδαμινές εώς ανύπαρκτες...<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnDtCDxb6OI/AAAAAAAAAJw/xWpFnidt6s0/s1600-h/security_notices_275x275.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 170px; height: 170px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnDtCDxb6OI/AAAAAAAAAJw/xWpFnidt6s0/s320/security_notices_275x275.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075817399674726626" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">O Kabamaru στο Αthens 2004</span><br /></div></div><br /><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >Νο. 9...<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" ><span style="font-size:100%;">Μπλόγκερ...</span></span><br />Spammer-bloger για την ακρίβεια... Εχει το πλεονέκτημα οτι δεν κουνιέσαι απο το σπίτι σου αλλά αυτό το πλεονέκτημα μετατρέπεται γρήγορα σε μειονέκτημα καθώς πραγμάτικά ΔΕΝ ΚΟΥΝΙΕΣΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnEGqTxb6UI/AAAAAAAAAKg/s872SLm_sfU/s1600-h/gse_multipart31997.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnEGqTxb6UI/AAAAAAAAAKg/s872SLm_sfU/s320/gse_multipart31997.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075845578955155778" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">Δεν βρήκα φωτό του <a href="http://taspam.wordpress.com/">"Spam Is Food"</a><br /><br /></span></div><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >Νο. 8...<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" ><span style="font-size:100%;">Λιμενεργάτης...</span></span><br />Αψεγαδιστο μαύρισμα, τρελλά λεφτά, ο καλύτερος φίλος του καρκίνου του δέρματος.<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnEFnTxb6RI/AAAAAAAAAKI/qVNb43C3hzw/s1600-h/250px-Mooring.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 147px; height: 196px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnEFnTxb6RI/AAAAAAAAAKI/qVNb43C3hzw/s320/250px-Mooring.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075844427903920402" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">Ο Λέξ στην Κρήτη...<br /><br /></span></div><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >Νο. 7...<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" ><span style="font-size:100%;">Πειραματόζωο...</span></span><br />Καμία έγνοια... καμία υποχρέωση. Τρελλά λεφτά. Η αποθέωση της φιλοσοφίας live fast-die young.<br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnEGEzxb6TI/AAAAAAAAAKY/lcaLfpJMkQ8/s1600-h/guinea-pig.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 146px; height: 167px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnEGEzxb6TI/AAAAAAAAAKY/lcaLfpJMkQ8/s320/guinea-pig.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075844934710061362" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">Guinea pig </span><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnEF-zxb6SI/AAAAAAAAAKQ/_9FUGOa8wr4/s1600-h/guinea_pig.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 162px; height: 100px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnEF-zxb6SI/AAAAAAAAAKQ/_9FUGOa8wr4/s320/guinea_pig.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075844831630846242" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">Πάντα υπάρχει ο κίνδυνος καποιο πείραμα να στραβώσει...</span><br /></div><br /><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >Νο. 6...<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" ><span style="font-size:100%;">Οδηγός αγώνων αυτοκινήτου...</span></span><br />Αναγνώριση, τρελλά μωρά στον τερματισμό, αδρεναλίνη στο μέγιστο, ιδανικός τρόπος να ξεδώσεις με αποτέλεσμα να διατηρείς μια γενικότερη φιλοσοφία ηρεμίας στην υπόλοιπη ζωή σου. Έχεις τους καλύτερους <a href="http://fightback-naoum.blogspot.com/2007/06/blog-post_10.html">γρυλλαδόρους</a> και τρομερή τεχνική υποστήριξη. Ξέρεις τους καλύτερους μηχανικούς και άν είσαι καλός μπορείς να ανοίξεις και ένα συνεργείο αυτοκινήτων με το όνομά σου franchise. Μειονέκτημα... απαιτεί πολλή κούραση.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnEHzDxb6WI/AAAAAAAAAKw/5x-YGTnjG9s/s1600-h/alonso_babes_2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 191px; height: 144px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnEHzDxb6WI/AAAAAAAAAKw/5x-YGTnjG9s/s320/alonso_babes_2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075846828790638946" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >Νο. 5...<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" ><span style="font-size:100%;">Πιλότος...</span></span><br />Γνωρίζεις όλον τον κόσμο... εκτός και άν σε προλάβει η Αλ Κάϊντα, οπότε γνωριζεις και τον .... άλλο κόσμο...<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnEIQzxb6XI/AAAAAAAAAK4/QEcr5y3w02E/s1600-h/0305911-lead-lg.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 191px; height: 243px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnEIQzxb6XI/AAAAAAAAAK4/QEcr5y3w02E/s320/0305911-lead-lg.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075847339891747186" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">"Καλημέρα, σας μιλάει η αεροσυνοδός... Το νέο εκδρομικό μας πακέτο περιλαμβάνει απευθείας παράδοση στην σουίτα του ξενοδοχείου σας...Ευχαριστούμε που ταξιδέψατε με την YouSuck Airlines"<br /><br /></span></div><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >Νο. 4...<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" ><span style="font-size:100%;">Φωτογράφος...</span></span><br />Τα ίδια πλεονεκτήματα-μειονεκτήματα με τον πιλότο αλλά επιπλέον στα θετικά συγκαταλέγονται οτι γνωρίζεις άγνωστες πλευρές του πλανήτη, πανέμορφα μυστικά τοπία, την φύση στις καλύτερες στιγμές της. Αν είσαι και φωτογράφος για πορνοπεριοδικό ακόμα καλύτερα. Στα αρνητικά συγκαταλέγονται οτι ενίοτε πήζεις στα κουνούπια, κολλάς στη λάσπη, κινδυνέυεις απο ξώφαλτσες σφαίρες κάποιου "επαναστατικού μετώπου" ενώ αν φωτογραφίζεις για πορνοπεριοδικό σύντομα θα διαπιστώσεις οτι αυτή που έχεις δίπλα σου δεν είναι αυτό που πραγματικά θέλεις....ξανά και ξανά και ξάνα....<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnEJGTxb6YI/AAAAAAAAALA/pvQfiXM2slg/s1600-h/ces-photographer-25.4.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 159px; height: 160px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnEJGTxb6YI/AAAAAAAAALA/pvQfiXM2slg/s320/ces-photographer-25.4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075848259014748546" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >Νο. 3...<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" ><span style="font-size:100%;">Ταξιτζής...</span></span><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" ><br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;">Είσαι αφεντικό του εαυτού σου... τί άλλο θές? Άμα σου αρέσει και η οδήγηση είναι το υπέρτατο επάγγελμα. Βγάζεις όσα λεφτά θές να δουλέψεις. Καταπληκτικό μαύρισμα αλλα στη μισή πλευρά του σώματός σου. Γνωρίζεις κάθε καρυδιάς καρύδι πράγμα που βολεύει όσους συντηρούν ώς χόμπι κάποιο μπλόγκ.<br /><br /></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnEJXTxb6ZI/AAAAAAAAALI/ewppY8ZX9do/s1600-h/w.taxi.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 220px; height: 154px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnEJXTxb6ZI/AAAAAAAAALI/ewppY8ZX9do/s320/w.taxi.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075848551072524690" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></span><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >No. 2...<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" ><span style="font-size:100%;">Οικιακή βοηθός...<br /></span></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;">Και μόνο το γεγονός οτι κάθεσαι σπίτι αρκεί για να την κατατάξει ώς μία απο τις καλύτερες δουλειές του κόσμου. Το παραπάνω πλεονέκτημα ενισχύεται σημαντικά αν αναλογιστούμε οτι το σπίτι ανήκει σε άλλον, οποτε αφού καθαρίζεις που καθαρίζεις, έχεις πάντα την ευχέρεια να τα κάνεις όλα πουτάνα πρίν γυρίσει το αφεντικό καλώντας τα φιλαράκια over για πάρτυ μέχρι εξαντλήσεως. Άλλα πλεονεκτήματα είναι οτι έχεις στάνταρ a/c, ψώλιασμα στην τηλεόραση όλο το πρωί, άν υπάρχει νέτ τα γαμάς και εκεί, </span></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;">πραγματικός χρόνος εργασίας το πολύ 3 ωράκια, </span></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;">δωρεάν ντούζ, και άφθονο αραλίκι χωρίς υποδείξεις. Τα αφεντικά το περισσότερο χρονο λείπουν, οπότε έχεις την μικρότερη δυνατή επαφή με την πηγή του κακού...<br /><br /></span></span><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnEJ4Dxb6aI/AAAAAAAAALQ/T0iJwyOuFh4/s1600-h/23292511.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 143px; height: 97px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnEJ4Dxb6aI/AAAAAAAAALQ/T0iJwyOuFh4/s320/23292511.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075849113713240482" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"> Downhill Housekeeper</span><br /></div><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">Νο. 1....</span></span> <span style="font-weight: bold;">Ταχυδρόμος </span><br />Το υπέρτατο ψώλιασμα... Εξωτερική δουλειά... γεγονός που σημαίνει οτι δεν πήζεις στα κλειστοφοβικά εταιρικα γραφεία. Βολτάρεις όλο το πρωί με ένα μηχανάκι, σε 2 με 4 ωράκια το μέγιστο έχεις τελειώσει... παράλληλα κάνεις όλες τις πρωινές εξωτερικές δουλειές σου,<br />έχεις κανονίσει με τους υπόλοιπους ταχυδρόμους να συναντηθείτε στο καφετεριάκι της προτίμησής σας και πίνετε τις φραπεδιές πρωινές ώρες που είναι και οι καλύτερες, παρακολουθώντας τους αγχωμένους υπαλληλάκους που τρέχουν να προλάβουν τις δουλειές τους.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnEKazxb6bI/AAAAAAAAALY/lagy7TJmxo4/s1600-h/Postman_Pa_m1126970.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 121px; height: 166px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnEKazxb6bI/AAAAAAAAALY/lagy7TJmxo4/s320/Postman_Pa_m1126970.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075849710713694642" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-size:180%;"><span style="font-weight: bold;">AND NOW FOR SOMETHING COMPLETELY DIFFERENT...</span></span><br /><br />We are proud to present some ANTI STRESSFUL ACTIVITIES FOR WOMEN...<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnDsvjxb6NI/AAAAAAAAAJo/MtAMxYzp8Yw/s1600-h/woman_ironing.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnDsvjxb6NI/AAAAAAAAAJo/MtAMxYzp8Yw/s320/woman_ironing.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075817081847146706" border="0" /></a><span style="font-weight: bold;">Ironing<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnDr8jxb6DI/AAAAAAAAAIY/5IcipM4WM0g/s1600-h/02_cleaning_dishes.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnDr8jxb6DI/AAAAAAAAAIY/5IcipM4WM0g/s320/02_cleaning_dishes.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075816205673818162" border="0" /></a><span style="font-weight: bold;">Washing the... DISHEEES!!!<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnD4eTxb6PI/AAAAAAAAAJ4/yJP8uXDzCAA/s1600-h/Housekeeping.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnD4eTxb6PI/AAAAAAAAAJ4/yJP8uXDzCAA/s320/Housekeeping.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075829979633936626" border="0" /></a><span style="font-weight: bold;">HouseΚΕΕPIIIIIING!!!! Yeeeah!<br />...<br />....<br />......<br />OTHER ACTIVITIES...<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br /><br />AND NOW....<br /><br /></span><div style="text-align: left;">We are proud to present some ANTI STRESSFUL ACTIVITIES FOR MEN...<br /><br /></div><span style="font-weight: bold;"><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnDscTxb6JI/AAAAAAAAAJI/e0jvhRQI-N0/s1600-h/sex-and-game.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnDscTxb6JI/AAAAAAAAAJI/e0jvhRQI-N0/s320/sex-and-game.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075816751134664850" border="0" /></a><span style="font-weight: bold;">Sex</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnDsVTxb6HI/AAAAAAAAAI4/EQTzxrUstxg/s1600-h/happy+sex+2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnDsVTxb6HI/AAAAAAAAAI4/EQTzxrUstxg/s320/happy+sex+2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075816630875580530" border="0" /></a><span style="font-weight: bold;">SEX!<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnDsBzxb6EI/AAAAAAAAAIg/FL044oq6oW4/s1600-h/42cdf502b650cbaad974a1d40c2551e4.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnDsBzxb6EI/AAAAAAAAAIg/FL044oq6oW4/s320/42cdf502b650cbaad974a1d40c2551e4.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075816295868131394" border="0" /></a><span style="font-weight: bold;">SEXXX!!!!!<br /><br />.<br />..<br />...<br /><br />OTHER SEX ACTIVITIES...<br /></span>.<br />.<br />.<br />.<br /><br />That concludes our antistresfull activities for today....<br /><br />Ακολουθούν διάφορες τυχαίες αγχολυτικές φωτογραφίες...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnDsZDxb6II/AAAAAAAAAJA/21J8uz3Pvfk/s1600-h/it1.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnDsZDxb6II/AAAAAAAAAJA/21J8uz3Pvfk/s320/it1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075816695300089986" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"><span style="font-style: italic;">Vuloptuous<br /><br /><br /><br /></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnDsFTxb6FI/AAAAAAAAAIo/Oiy4DlYLRgI/s1600-h/BARBIE.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnDsFTxb6FI/AAAAAAAAAIo/Oiy4DlYLRgI/s320/BARBIE.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075816355997673554" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">O <a href="http://fightback-naoum.blogspot.com/2007/03/1.html">Μικρόκοσμός του Fight Back</a> ta spaei...<br /><br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnDspjxb6MI/AAAAAAAAAJg/-PaKpuS_0LE/s1600-h/tantric-sex-positions.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnDspjxb6MI/AAAAAAAAAJg/-PaKpuS_0LE/s320/tantric-sex-positions.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075816978767931586" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"><span style="font-style: italic;">Tantric sex<br />(Μήπως το παραέκανα με αυτό το sex thing??)<br /><br /></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnDsJjxb6GI/AAAAAAAAAIw/j-Cthuazrkc/s1600-h/euro.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 267px; height: 237px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnDsJjxb6GI/AAAAAAAAAIw/j-Cthuazrkc/s320/euro.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075816429012117602" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">Η πηγή του Κακού.... <span style="font-style: italic;">"Για τα λεφταααα τα κάνεις όοολα για τα λεφταάαα με τυρρανάς!"<br /><br /></span></span><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnDsfzxb6KI/AAAAAAAAAJQ/vZwKuBGnl3Y/s1600-h/skdo.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnDsfzxb6KI/AAAAAAAAAJQ/vZwKuBGnl3Y/s320/skdo.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075816811264207010" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">O Downhill σε παλιότερη εργασία ....<br /><br /><br /></span></div> <div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnDskDxb6LI/AAAAAAAAAJY/mf-cqMcQ49k/s1600-h/stress_one.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RnDskDxb6LI/AAAAAAAAAJY/mf-cqMcQ49k/s320/stress_one.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075816884278651058" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">Το γραφείο του Downhill - Η τωρινή εργασία....(ψέμμα)</span><br /></div><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1684771961823882834-477185163003265517?l=psycho-hill.blogspot.com' alt='' /></div>Downhill....http://www.blogger.com/profile/18188466431524847046noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-1684771961823882834.post-51497473669024447362007-05-31T13:08:00.001+03:002007-06-01T08:30:59.568+03:00<p align="center"><a href="http://fakellaki.blogspot.com/" target="_blank"><br /><img src="http://3.bp.blogspot.com/__6RaPJY5gdw/RlwRZDywErI/AAAAAAAAAB4/BdVlQG5_HPA/s1600/fakellaki_malpractise.jpg" border="0" height="627" width="210" /></a></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1684771961823882834-5149747366902444736?l=psycho-hill.blogspot.com' alt='' /></div>Downhill....http://www.blogger.com/profile/18188466431524847046noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1684771961823882834.post-6920965249826975372007-05-25T11:24:00.000+03:002007-05-29T13:55:52.638+03:00<div style="text-align: justify;">Προλαβαίνω να αναπληρώσω τόσο χαμένο χρόνο?? Προλαβαίνω να κάνω 120 πόστ σε 1 μήνα?? Για ένα μεγάλο διάστημα η αναβλητικότητά μου είχε κρεμάσει στο μπλόγκ την ταμπέλα <span style="font-weight: bold;">"κλειστό λόγω βαρεμάρας"</span> με αποτέλεσμα τώρα να τρέχω και να μήν φτάνω... Και ο λόγος?? Το καλοκαίρι έρχεται αγαπητοί φίλοι και εχω το συνήθειο να συνοδεύω κάθε εβδομάδα και με ένα διαφορετικό σάουντρακ... Αναλώνω ώρες μπροστά στο pc ακούγωντας τραγούδια, κόβωντας και ράβωντας μελωδίες, αναμιγνύοντας μουσικά είδη και γλώσσες, προσπαθώντας να φτιάξω το κατάλληλο CD για κάθε πιθανό mood swing... ένα για κάθε εβδομάδα, τέσσερα για κάθε μήνα, 12 για ένα καλοκαίρι. Θέλω να ακούω τα τζιτζίκια με τον ήχο της κιθάρας του <span style="font-weight: bold;">Keith Richards</span>, να "πλέω" δίπλα στα κατακίτρινα στάχυα με τη μελωδική φωνή της <span style="font-weight: bold;">Lisa Gerrard</span>, να κολυμπάω στην πιό ερημική παραλία αφήνωντας τις πόρτες του αυτοκινήτου ανοιχτές και τα ηχεία να παίζουν <span style="font-style: italic;">"Το καλοκαιράκι, στην ακρογυαλιά, δώς μου ένα φιλάκι και πάρε με αγκαλία"</span><span style="font-size:130%;">*</span>, να ατενίζω τα χρώματα του ηλιβασιλέματος πίνωντας μπυρόνια με την πρώτη αλκοολική τυχαία και το cd να σκούζει<span style="font-style: italic;">"Δώτσ μου, δώτσ μου, δώτσ μου... το κορμί τσου!!"</span>... <big class="fn"> </big>Και πώς συνδυάζεται αυτό με την διακοπή της παρατεταμένης απραγίας μου? Ε, να... Μετα τα 4 <span style="font-size:78%;">(8,15,16,23,42)</span> συνεχόμενα πόστ σε φάση "σκάσε και κολύμπα" διαπίστωσα οτι έχανα φοβερό υλικό που θα με εξυπηρετούσε στην προ-καλοκαιρινή μου προετοιμασία. Η περιήγηση του <a href="http://evieninja.blogspot.com/"><span style="font-weight: bold;">κολοκυθιού</span></a> στα comments μου αναδύει εξαιρετικά τραγουδάκια που στο παρελθόν έχουν χαρακτηριστεί σαν ΑΠΟΛΥΤΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΑ HIT <span style="font-size:78%;">(ΝΟΤ)</span>! Άν υποθέσουμε λοιπόν οτι κάθε CD χωράει 15 τραγούδια, και οτι μέχρι στιγμής έχω συγκεντρώσει περίπου 1,5 τραγούδια ανα πόστ, τότε ευλογα συμπεραίνουμε οτι χρειάζομαι 10 πόστ για κάθε cd, δηλαδή 120 πόστ για να καλύψω όλο το καλοκαίρι με τις <span style="font-style: italic;">(διαβάζεται με προφορά Αυστραλού redneck)</span> <span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >"Koloki8y's Greatest Hits Compilation"!</span><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/Rla4_JNovgI/AAAAAAAAAIA/zfwIaYdNvx0/s1600-h/Summer+Hay.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/Rla4_JNovgI/AAAAAAAAAIA/zfwIaYdNvx0/s320/Summer+Hay.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5068441825596456450" border="0" /></a><br />Προς το παρον όμως έχω πάρει το φτυάρι και δουλεύω οικοδομή... δύσκολη δουλεία... για άντρες... Όμως έτσι απομυθοποίησα τον μύθο του μπεκρή οικοδόμου... Μου αρέσει να μπαίνω στην θέση του άλλου πρίν σχηματίσω άποψη. Π.χ. ο δημόσιος υπάλληλος που δεν υπογράφει ένα χαρτί δεν απαραίτητα τεμπέλης, υπάρχει γραφειοκρατία πίσω απο κάποια πράγματα όσο παρανοϊκά και αν ακούγονται... Στο θέμα μας όμως...Φαντάζομαι όλοι θα έχετε δεί τους συμπαθείς ηλιοκαμμένους ανθρωπάκους με τα τραχυά πρόσωπα να κάθονται στην σκιά του καφενείου της γειτονιάς κατεβάζοντας φωναχτά τη μία <span style="font-weight: bold;">"άμστελ"<span style="font-size:130%;">**</span></span> μετά την άλλη... Η ευτυχία που αναβλύζει απο μέσα τους αυτές τις στιγμές έρχεται σε απολυτη αντιθεση με την ταλαιπωρία που τα χρόνια έχουν ανεξίτηλα χαράξει στα πρόσωπά τους... Αν είσαι οξύς παρατηρητής θα διακρίνεις μια υποψία χαμόγελου να διαγράφεται στο πρόσωπό τους, αλλά δεν μπορείς να είσαι και σίγουρος... Όλοι μοιάζουν ίδιοι, σαν να έχουν υποστεί θεραπεία <span style="font-weight: bold;">bottox </span>και οι μύες που καθορίζουν την ευτυχία έχουν χάσει την μάχη μέσα στα χρόνια της πάλης για το μεροκάματο... Όμως αυτοί <span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >είναι </span>ευτυχισμένοι και όχι περισσότερο αλκοολικοί απο τον καθένα "φυσιολογικό" πολίτη. Ο λόγος που πίνουν μπύρες είναι απλός. Είναι το μόνο ποτό που μπορεί πραγματικά να σε ξεδιψάσει... Στην αρχή της οικοδομικής μου καριέρας, σάν rookie (ή σε κάποιους άλλους χώρους "fish") παρέα στο οικοδομικό ωράριο μου κρατούσε ένα μπουκαλάκι νερό. Γρήγορα αντικαταστάθηκε απο ένα χυμό πορτοκάλι ο οποίος σε χρόνο dt έγινε ανθρακούχος... "Εδώ είμαστε" σκέφτηκα! "Αυτό είναι το μυστικό! Το ανθρακικό"... Γιά ένα μεγάλο διάστημα έπινα πορτοκαλάδα με ανθρακικό...1,5 λίτρο την μέρα. Μια μέρα η <span style="font-weight: bold;">"κλίκα"</span> με κάλεσε να πιουμε κανα μπυρόνι... Αισθάνθηκα μέλος της μικρής τους κοινωνικής ομάδας και αν και δεν είχα χρόνο θεώρησα πως δεν έπρεπε να τους προσβάλλω. Δέχτηκα λοιπόν και κάθησα κάτω απο τη δροσερή σκιά του πλατάνου της πλατείας... Το γκαρσόνι τους ήξερε και έφερε σχεδόν αυτοματοποιημένα τα μπυρόνια και τα μεζεδάκια... Γρήγορα αδράξαν τα ποτήρια και αρχίσανε τις <span style="font-weight: bold;">"υγιές μας"</span>... Συμμετείχα και εγώ στην σύγκρουση αλλαλάζοντας σαν Ούνος σε επέλαση, πράγμα που αποδείχτηκε ιδιαίτερα διασκεδαστικό και απελευθερωτικό! Η πρώτη γουλιά είχε την αναζωογονητική επίδραση κάποιου μαγικού ζωμού... Τα μάτια μου γούρλωσαν ο λάρυγγάς μου απέκτησε μία αντανακλαστική συνεχόμενη κίνηση και το στόμα μου αχόρταγα επεδίωκε να αδειάσει το ποτήρι. Αυτή η δροσιστική υγρή ουσία πραγματικά έσβηνε κάθε αίσθημα δίψας! Λίγες στιγμές αργότερα η σιωπή έσπαγε απο τη βροντερή φωνή του αρχιμάστορα....<br /><br />"ΜΟΝΟΡΟΥΦΙ Ο ΜΙΚΡΟΣ!! ΧΑΧΑΧΑΧΑ"<br /><br />"ΒΑΛΕ ΚΙ ΑΛΛΟ"<br /><br />εκεί κάπου χάθηκε η αίσθηση του χρόνου...<br /><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/Rla2Q5NoveI/AAAAAAAAAHw/r60XYBN8DKE/s1600-h/Construction-Workers-Take-a-Lunch-Break-on-a-Steel-Beam-Atop-the-RCA-Building-at-Rockefeller-Center-Photographic-Print-C12288088.jpeg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/Rla2Q5NoveI/AAAAAAAAAHw/r60XYBN8DKE/s320/Construction-Workers-Take-a-Lunch-Break-on-a-Steel-Beam-Atop-the-RCA-Building-at-Rockefeller-Center-Photographic-Print-C12288088.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5068438832004251106" border="0" /></a><span style="font-size:78%;">O Downhill στις Οικοδομικές εργασίες...</span><br /></div><span style="font-size:78%;"><br /><br /><br /></span><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/Rla2V5NovfI/AAAAAAAAAH4/0nbxgvWHybo/s1600-h/%CE%93%CE%AD%CF%86%CF%85%CF%81%CE%B1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/Rla2V5NovfI/AAAAAAAAAH4/0nbxgvWHybo/s320/%CE%93%CE%AD%CF%86%CF%85%CF%81%CE%B1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5068438917903597042" border="0" /></a><span style="font-size:78%;">Ένα απο τα έργα που διεκπαιρεώσαμε. Τον τρίτο πυλώνα τον έκανα μόνος μου... Μέσα στο καταχείμωνο, οι άλλοι (όχι αυτοί του LOST) αποδείχθηκαν αδύναμοι και φιλάσθενοι....</span><br /></div><span style="font-size:78%;"><br /><br /></span><div style="text-align: justify;">Τελικά φύγαμε απο κεί ντίρλα....<br />..<br />...<br />....<br />Συμπερασματικά, οι οικοδόμοι <span style="font-size:180%;">είναι </span>αλκοολικοί, και απλά εγώ παραληρώ...<br /><br /><br /><br /><br />Σας αφήνω όμως τώρα να "κάψω" κανά CD γιατί ο χρόνος με πιέζει...<br /><br /><br />*(πολύ "Ballantines" φάση ε?)<br /><br />** Άν το (σύμφωνα με έγκυρες πηγές ) Ballantines είναι το ποτό των gay, για κάποιο περίεργο λόγο η Amstel είναι η μπύρα των οικοδόμων... Αναμένονται εκτενείς έρευνες επι του θέματος...<br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1684771961823882834-692096524982697537?l=psycho-hill.blogspot.com' alt='' /></div>Downhill....http://www.blogger.com/profile/18188466431524847046noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-1684771961823882834.post-49357679824727736402007-05-23T13:38:00.000+03:002007-05-24T20:55:16.618+03:00<div style="text-align: justify;">"Λατρέυω το σκουώς!!"<br /><br />Τη θυμάστε την διαφήμηση?? Αν <span style="font-weight: bold;">όχι </span>είστε πολύ νέοι και άν <span style="font-weight: bold;">ναί </span>σας πήραν τα χρονάκια έτσι?? Καιρός να προσθέσετε την κάρτα κάποιου πλαστικού χειρούργου στο μπλοκάκι με τις στοιβαγμένες κάρτες των γιατρών...<br />Βασικά αυτή η διαφήμηση πρέπει να έιναι η πιό πετυχημένη απο όλες τις ελληνικές διαφημήσεις, (μετά αφαλώς την αθλιότητα <span style="font-style: italic;">-διαβάζεται τραγουδιστά-</span> "Μπάτισταααας") αφού όποτε θέλω να τονίσω πως κάτι μου αρέσει σε <span style="font-weight: bold;">εξωφρενικό βαθμό</span>, η πρώτη φράση που φτάνει την άκρη της γλώσσας παραγκωνίζοντας οποιαδήποτε άλλη πρόταση, είναι η παραπάνω άθλια ατάκα! Αμέσως στο μυαλό μου παίρνει ζωή η γκριζωπή αστεία καρικατούρα ενός ιδρωμένου "εταιρικού στελέχους" που με "πλαστικό" πάθος προσπαθεί να μας πείσει πως λατρεύει το σκουώς, προκειμένου να καταλήξει σε μία διαφήμηση οδοντόπαστας (αν δεν κάνω λάθος...).<br /><span style="font-style: italic;">(Τελικά ίσως και να μήν ήταν τόσο πετυχημένη διαφήμηση γιατί προφανώς ο καταναλώτής αντί να εστιάσει στο προϊόν εστίαζε στην ατάκα...)</span><br /><br />Anyway ... "λατρεύω το σκουώς"... αυτή η ατάκα αναδύεται και εξωστρακίζεται απο ακρη σε ακρη στα τοιχώματα του εγκεφάλου μου κάνωντας το μυαλό μου να κουδουνίζει κάθε φορά που βρίσκω πρόσφορο έδαφος να "τσακίσω" τα comments κάποιου ανυποψίαστου blogger! Σύμφωνα με ορισμένους, αυτός είναι και ο ορισμός του spamming, ενός χαρακτηρισμού που σθεναρά αποποιούμαι κι ας φέρω ευκρινώς τα χαρακτηριστικά γνωρίσματά του...<br />Όχι!!<br />Σπάμερ δεν έιμαι και μπορώ να το αποδείξω... και θα το αποδείξω κι όλας και ας μήν ξεκίνησα το πόστ με αυτό το σκοπό... αλλά έτσι είμαι εγώ (και ούτε μπορώ κι ούτε θέλω να αλλάξω-άθλιο-τραγούδι-)... ποτέ δεν προγραμματίζω μέσα σε στενά περιθώρια. Θέτω τους στόχους και ξεκινώ την διαδρομή. Και άν στην πορεία κάνω και καμία παράκαμψη, δεν χάθηκε ο κόσμος, απλά εμπλουτίζεται η διαδρομή με εμπειρίες που την κάνουν πιό ενδιαφέρουσα με αποτέλεσμα να χαράσσονται οι αναμνήσεις ακόμα πιό βαθιά μες στο μυαλό μου <span style="font-style: italic;">(ναί έχω και απο αυτό... εκανα μεταμόσχευση πρίν κανα μήνα και αν και βαραίνει λίγο το κεφάλι, το συναίσθημα αξίζει την εμπειρία. Όσοι δεν έχετε βάλει ακόμα να βάλετε)</span>!<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RlVzRpNovdI/AAAAAAAAAHo/65ibrZKRqDc/s1600-h/cover.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 192px; height: 184px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RlVzRpNovdI/AAAAAAAAAHo/65ibrZKRqDc/s320/cover.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5068083702633381330" border="0" /></a><span style="font-size:78%;">Tο μυαλό του downhill... διακρίνεται το διογκωνμένο κέντρο Spamming<br /><br /><br /></span></div><br />Λοιπον...γιατί δεν είμαι σπάμερ!! Μα γιατί μου λείπει ένα βασικό χαρακτηριστίκό... μάλλον 2 βασικά χαρακτηριστικά...<br />το βασικό χαρακτηριστικό είναι οτι μπορεί να κατακλύζω κομμεντς με ασυναρτησίες αλλά όταν μου ζητηθεί να σταματήσω ή οταν δώ οτι ο κάτοχος του μπλόγκ δεν το διασκεδάζει θα σταματήσω... το δεύτερο χαρακτηριστικό είναι οτι εγώ δεν διαφημίζω τίποτα.... Εντάξει, κάποιοι μπορεί να πουν οτι διαφημίζω το μπλόγκ μου πράγμα που δεν ισχύει και <span style="font-weight: bold;">μόνο </span>λόγω αισθήματος δικαίου θα υποβιβάσω στο μισό την αξία του χαρακτηριστικού αυτού. Οπότε <span style="font-weight: bold;">δεν </span>είμαι σπάμερ για <span style="font-weight: bold;">1,5</span> λόγους.<br /><br />Λοιπόν, χθές το απόγευμα για κάποιο λόγο που δεν μπορούσα να καταλάβω υπήρχε ένας ηλεκτρισμός στη ατμόσφαιρα...κάτι μαγικό! Έτσι αποφάσισα οτι οι τέσσερις τοίχοι ενός σπιτιού δεν μου αρμοζουν και πήρα τους δρόμους αφήνωντας τον προορισμό μου στα χέρια της τύχης... Πρώτα πήγα μία βόλτα απο το παράνομο <a href="http://www.blogger.com/profile/04435192851221522047">e-gomenaki</a> μου αλλά μετά απο αυτό που πέρασε <a href="http://satya-theblackbirds.blogspot.com/2007/05/blog-post_23.html">προχθές </a>δεν άνοιγε τα παραθυρόφυλλα... Κρίμα γιατί της είχα πάρει και δώρο, ένα <a href="http://images.google.gr/imgres?imgurl=http://www.firsthomesecurity.com/mace/mace_pepper_spray_defense.JPG&imgrefurl=http://www.firsthomesecurity.com/mace/index.html&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;h=203&w=219&amp;sz=15&hl=el&amp;start=8&um=1&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;tbnid=AvwgfXt6eKgiUM:&tbnh=99&amp;tbnw=107&prev=/images%3Fq%3Dmace%26svnum%3D10%26um%3D1%26hl%3Del%26client%3Dfirefox-a%26rls%3Dorg.mozilla:en-US:official%26sa%3DN">σπρέϋ πιπεριού</a> <span style="font-weight: bold;">(για αυτοάμυνα)</span>-που κάνει και πολύ καλό μπαχαρικό για μπιφτέκια-, χειροπέδες, δερμάτινα και ζαρτιέρες <span style="font-weight: bold;">(για άλλες χρήσεις)</span>...<br />Μετά έψαξα να βρώ το <a href="http://evieninja.blogspot.com/">κολοκύθι </a>που φημολογείται οτι είναι και γαμώ τα γκομενάκια, αλλά είχε βρέξει και τα χωράφια ήταν τίγκα στην λάσπη... είχα χάσει και τις κυνηγετικές μου μπότες μαζί με το τζιπάκι στο τελευταίο σκηνοθετημένο ατύχημα που είχα οργανώσει για να ξεφορτωθώ την κάργια απο τον προηγούμενο γάμο μου και έεεετσι...κόλωσα! Την <a href="http://lexotanila.blogspot.com/">Τανίλα </a>όσο και αν έψαξα τις γεωγραφικες συντεταγμένες που μου προσδιόρισε <a href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=33532111&postID=6495239678448784847&amp;isPopup=true">(καπου εδώ)</a> δεν μπόρεσα να την βρώ...<br /><br />τελικά πέρασα το βράδι μου παρέα με κάτι αγγλιδάκια που με προσκαλέσανε σε έναν αγώνα... όχι σε αυτά τα 5χ5 που ξέρετε... σε γήπεδο κανονικών διαστάσεων... και έβαλα και κάτι γκολάκια και όλοι οι θεατές πανηγυρίζανε... στο τέλος είχανε και μία ωραία εκδήλωση οπου σήκωσα ένα κύπελο ενώ οι θεατές ζητωκρύγαζαν κάτι που ακούγονταν σαν "Champions League"<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RlVnS5NovcI/AAAAAAAAAHg/UlD20LEerug/s1600-h/20070524_317052_02.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RlVnS5NovcI/AAAAAAAAAHg/UlD20LEerug/s320/20070524_317052_02.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5068070529968684482" border="0" /></a><span style="font-size:78%;">O Downhill σκοράρει...</span><br /></div><br /><br /><br />...μετά ξύπνησα και είχε ξημερώσει...<br /><br />Με τιμά το γεγονός οτι ήμουν ο μοναδικός έλληνας που δεν ήξερε οτι η Ελλάδα φιλοξενεί τον τελικό του Champions League???<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1684771961823882834-4935767982472773640?l=psycho-hill.blogspot.com' alt='' /></div>Downhill....http://www.blogger.com/profile/18188466431524847046noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1684771961823882834.post-28607990967826112612007-05-22T09:20:00.000+03:002007-05-22T12:25:26.369+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RlKpcREfPWI/AAAAAAAAAHI/g6J8EHlRgFI/s1600-h/180px-DHARMAlogo.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RlKpcREfPWI/AAAAAAAAAHI/g6J8EHlRgFI/s320/180px-DHARMAlogo.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5067298833828887906" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;">ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΣ ΤΙΤΛΟΣ</span>: Πώς να κάνετε ένα πόστ μόνο με φωτογραφίες...<br /><br /><div style="text-align: justify;">Όλοι βλέπουμε Lost έτσι?? Ε, και να μήν βλέπετε είμαι σίγουρος οτι δεν θα ξεφύγετε απο την "αρρώστια". Όπως το βλέπω εγώ, ο κόσμος χωρίζεται σε δύο μέρη: <span style="font-weight: bold;">Σε αυτούς που δεν βλέπουν lost και αυτούς που σε κάποια στιγμή της ζωής τους θα δούν Lost</span>(*)... Εντάξει, ομολογώ πως αυτό δεν είναι δικό μου αλλά και ο <a href="http://fightback-naoum.blogspot.com/">μέντοράς μου</a> φημολογείται πως έιναι μεγάλος κλεπταποδόχος και το μήλο πέφτει πάντα κάτω απο την μηλιά... Έτσι, όποιος δεν βλέπει Lost και σκοπεύει να δεί, ο Λόκ πεθαίνει. (<span style="color: rgb(204, 0, 0);">spoiler warning - posted too late</span>)<br /><br />Και όποιος βλέπει "prison break" ή "heroes" και τα συναφή να τα αντικαταστήσει άμεσα με lost και Southpark.<br /><br /><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">Bottom line: </span>όποιος δεν βλέπει LOST να αρχίσει να βλέπει γρήγορα... Ειδικά για τα άτομα που ξοδεύουν σημαντικό χρόνο απο την ζωή τους μπροστά στο χαζοκούτι είναι μία ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα εναλλακτική στις ελλεινές αντιπροτάσεις της Ελληνικής Τηλεόρασης.<br /></span><br /><div style="text-align: center;"><br /><span style="font-size:78%;"></span></div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RlKkyREfPQI/AAAAAAAAAGY/U4ODHdqR_kw/s1600-h/lost.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RlKkyREfPQI/AAAAAAAAAGY/U4ODHdqR_kw/s320/lost.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5067293714227870978" border="0" /></a><br /><br /></div>Όχι δεν θα κάνω πλύση εγκεφάλου... πρόπλυση προσπαθώ να κάνω χωρίς λευκαντικό... Σαφώς η σαβούρα που παρακολουθεί κάποιος συστηματικά, στην διάρκεια του χρόνου αναπόφευκτα θα τον επηρεάσει... Η πρώτη αλλαγή επέρχεται στον τρόπο <span style="font-weight: bold;">ομιλίας</span>, μετά το σαράκι προχωράει στον τρόπο <span style="font-weight: bold;">σκέψης </span>και έπειτα στον τρόπο <span style="font-weight: bold;">συμπεριφοράς</span>. Αυτό είναι και το τελευταίο στάδιο στο οποίο οι κοινωνικοί παρατηρητές θεωρούν οτι η μονάδα έχει αφομοιωθεί πλήρως απο τις παραστάσεις που την περιβάλλουν.<br />Όμως που και πού, κάποια ανωμαλία κάνει την εμφάνισή της που αναγκάζει κάθε επιστήμη να αναπροσαρμόζεται στα νέα δεδομένα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτή η ανωμαλία πρωτοεμφανίστηκε στο blog μου! Έτσι πέρα απο την αφομοίωση του τρόπου ομιλίας (may i ask you a question freckles?), σκέψης (4,8,15,16,23, και Joker το 42), και συμπεριφοράς (Support Dharma Initiative), τώρα αφομοιώθηκε ΚΑΙ το blog μου... Ασύλληπτες ομοιότητες αναδύονται καθημερινά, ομοιότητες τις οποίες μόνο ο οξυδερκής εξωτερικός παρατηρητής μπορεί να παρατηρήσει!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RlKkrxEfPPI/AAAAAAAAAGQ/JXQ-EB8onjI/s1600-h/images.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RlKkrxEfPPI/AAAAAAAAAGQ/JXQ-EB8onjI/s320/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5067293602558721266" border="0" /></a><span style="font-size:78%;">Άσχετη εικόνα με σκοπό να γίνει το κείμενο πιό ευχάριστο<br /><br /></span></div>Εντάξει, δεν είμαι καλός ψεύτης οποτε θα ομολογήσω τώρα που προλαβαίνω... δεν υπάρχουν ομοιότητες πέρα του γεγονότος οτι σε αυτό το μπλόγκ γίνονται ασυνάρτητα πράγματα που δεν έχουν καμία συνοχή ενώ οποιαδήποτε προσπάθεια παρακολούθησης του ή επικοινωνίας με τον "εξωτερικό" κόσμο δεν αποδίδει (βλ. δυσλειτουργία tracker).<br /><br />(βαθιά ανάσα....γρήγορη ομιλία) Τώρα που μιλάμε ήδη έχουν μαζευτεί γύρω μου δεκάδες ασπροντυμένοι επιστήμονες κρατώντας μία περίεργη στολή, οι οποίοι προφανώς θέλουν να μελετήσουν το νέο αυτό φαινόμενο και ζητούν την συνδρομή μου για να αναπροσαρμόσουν τις παραμέτρους της επιστήμης τους στα νέα δεδομένα, ώστε να προβούν σε νέες επαναστατικές θεωρίες που θα οδηγήσουν στην κοινωνική ευημερία η οποία με την σειρά της θα αποτελείται απο τις ιδανικές συνθήκες ώστε κάθε μέλος της νέας κοινωνίας να ψωλιάζει βιαρεστημένα σε κάποια εξωτική παραλία όπως ακριβώς κάνουν οι πρωταγωνιστές του αγωνιώδους Lost...(ξεφύσημα...κοφτές βαθιές ανάσες!!)<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:78%;"><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RlKpDhEfPTI/AAAAAAAAAGw/MclK-a51zLc/s1600-h/Downhill+Being+Restrained.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RlKpDhEfPTI/AAAAAAAAAGw/MclK-a51zLc/s320/Downhill+Being+Restrained.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5067298408627125554" border="0" /></a><span style="font-size:78%;">Μία απο τους επιστήμονες ενώ συνομιλεί με τον Downhill<br /><br /><br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RlKo8REfPSI/AAAAAAAAAGo/lmX5vVisPpY/s1600-h/Downhill+Being+hospitalised.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RlKo8REfPSI/AAAAAAAAAGo/lmX5vVisPpY/s320/Downhill+Being+hospitalised.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5067298284073073954" border="0" /></a><span style="font-size:78%;">Ο Downhill Μεταφέρεται απο τους επιστήμονες-κοινωνιολόγους στο κέντρο έρευνών...<br /><br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RlKlaBEfPRI/AAAAAAAAAGg/WmkEmSgQG9A/s1600-h/straitjacket.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RlKlaBEfPRI/AAAAAAAAAGg/WmkEmSgQG9A/s320/straitjacket.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5067294397127671058" border="0" /></a><span style="font-size:78%;">Η ενδυμασια που προτείνουν οι επιστήμονες στον Downhill κατα την διάρκεια των επιστημονικών μετρήσεων...<br /></span><br /><span style="font-size:78%;"><br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RlKpMBEfPUI/AAAAAAAAAG4/drNZxfVSBps/s1600-h/H+xelwna+palermo.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RlKpMBEfPUI/AAAAAAAAAG4/drNZxfVSBps/s320/H+xelwna+palermo.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5067298554656013634" border="0" /></a><span style="font-size:78%;">Η χελώνα <a href="http://psycho-hill.blogspot.com/2007/05/blog-post.html">Palermo</a>...</span><br /><span style="font-size:78%;"><br /><br /></span></div><br />Άλλες δευτερεύουσες ομοιότητες:<br /><br />Στο blog υπάρχω εγώ και οι "άλλοι" downhill, οι απροσδιόριστοι, απρόσκλητοι επισκέπτες που απαρτίζουν τον αινιγματικό Downhill και που κατα καιρούς αναλαμβάνουν την διαχείρηση του blog και τα κάνουν όλα πουτάνα.<br /><br />Το λογότυπο της Dharma Initiative υπάρχει και στο blog μου χωρίς την δικιά μου παρέμβαση (ψέμα).<br /><br />Το blog μου είναι "άρρωστο". Όλοι το ξέρουν αλλά κανείς δεν μπορεί να προσδιορίσει τον τύπο της αρρώστιας.<br /><br /><br /><br /><br />(*)Έχει ειπωθεί για τον "Άρχοντα των Δαχτυλιδιών".<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RlKpkBEfPXI/AAAAAAAAAHQ/sdhzO7sIvgo/s1600-h/Lost+Downhill+Training+in+Hanso.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RlKpkBEfPXI/AAAAAAAAAHQ/sdhzO7sIvgo/s320/Lost+Downhill+Training+in+Hanso.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5067298966972874098" border="0" /></a><span style="font-size:78%;">Ο Downhill κατα την διάρκεια της εκπαίδευσής του στην Dharma Initiative</span><br /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RlKpsBEfPYI/AAAAAAAAAHY/E84eP1pY494/s1600-h/Lost-season2+mynd3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RlKpsBEfPYI/AAAAAAAAAHY/E84eP1pY494/s320/Lost-season2+mynd3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5067299104411827586" border="0" /></a><span style="font-size:78%;">Ο Downhill στο blog του... Διακρίνονται ο αυθεντικός Hill (τρίτος απο αριστερά-μπλέ μπλούζα) και οι πολλαπλές του προσωπικότητες<br /></span></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1684771961823882834-2860799096782611261?l=psycho-hill.blogspot.com' alt='' /></div>Downhill....http://www.blogger.com/profile/18188466431524847046noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-1684771961823882834.post-14611727579952800702007-05-21T08:56:00.000+03:002007-05-21T13:09:19.832+03:00Βρέθηκα τυχαία στην προβολή της τρίτης κατα συρροήν διαπόμπευσης του ανθρώπου αράχνη μόνο για να διαπιστώσω οτι οι συντελεστές γνώριζαν το ρητό "τρίτη και φαρμακερή". Η παρακολούθηση 2μιση ωρών αποχαύνωσης ανείγηρε ένα ερώτημα το οποίο ανάμεσα απο τις ανεπάλληλες σιωπηλές κραυγές για έλεος, ζητούσε απεγνωσμένα απάντηση...<br /><div style="text-align: justify;"><br />"Πόση αθλιότητα χωράει σε μία χολιγουντιανή παραγωγή εκατομμυρίων?"<br /><br />Το ερώτημα αυτό ήταν μία καλή ενασχόληση που θα μπορούσε να γεμίσει το νωθρό Σαββατοκύριακο μου... Ομολογώ πως λέω ψέμματα όταν υποστηρίζω πως πέρασα δύσκολες στιγμές <span style="font-weight: bold;">απομόνωσης</span>, <span style="font-weight: bold;">νηστείας </span>και <span style="font-weight: bold;">περισυλλογής </span>ώστε να καθαρίσει το κορμί και το μυαλό μου απο τα ασήμαντα προβλήματα της καθημερινότητας για να αποκαλύψω την πραγματική συνομωσία που κρύβεται πίσω απο την επιτυχία της μετριότητας με την ονομασία Spiderman*.<br /><br /><span style="font-style: italic;">(Όσα αναφέρονται</span><span style="font-style: italic;"> παρακάτω είναι καθαρά προσωπική άποψη η οποία έχει <span style="font-weight: bold;">αποκλειστικό σκοπό</span> να επηρεάσει συνειδήσεις και την οποία είστε <span style="font-weight: bold;">υποχρεωμένοι </span>να διαβάσετε και να δεχτείτε αλλιώς ορδές απο χελώνες <a href="http://psycho-hill.blogspot.com/2007/05/blog-post.html">Palermo</a> θα κατακλύσουν την περιοχή διαβίωσής σας ταράζοντας την ησυχία και την ασφάλεια που (νομίζετε οτι) σας περιβάλλει. Τοποθετήστε λοιπόν σελοτέϊπ στα ματοτσίνωρά σας, αδειάστε τα επόμενα 10 λεπτάκια της υπερφορτωμένης ατζέντας και δεχτείτε </span><span style="font-style: italic;">άβουλα </span><span style="font-style: italic;">τα οσα λέω παρακάτω. Πιστέψτε με... προσπαθώ να σας σώσω όχι απο το καθόλου ευτελές ποσό των 8 ευρώ αλλά απο την ανεκτίμιτη αξία 2 "πεταμένων" ωρων.<br />Επίσης, παρακαλω, αγνοείστε ή διαβάστε στα "πεταχτά" την παρακάτω σημείωση του <span style="font-weight: bold;">Υπουργείου (Πνευματικής και Σωματικής) Υγείας </span>που ακολουθεί την οποία πλέον υποχρεούμαι να περιλαμβάνω σε κάθε πόστ ακολουθούμενο απο ένδειξη καταλληλότητας...<br /><br /><br /></span><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;font-size:78%;" >Το </span></span><span style="font-size:78%;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">Υπουργείο (Πνευματικής και Σωματικής) Υγείας προειδοποιεί</span></span></span><span style="font-style: italic;"><span style="font-size:78%;">:</span></span><br /><span style="font-style: italic;"><span style="font-size:78%;">Το κείμενο περιέχει κρυμμένα σχιζοφρενικά μηνύματα... αν εγγραφεί σε δίσκο και παιχτεί ανάποδα μπορεί να περιέχει σατανιστικές ψαλμωδίες... μακροχρόνια ανάγνωση μπορεί να προκαλέσει ανεπανόρθωτες βλάβες στα νεφρά και το συκώτι. Το πόστ αυτό χαρακτηρίζεται <span style="font-weight: bold;">Κ13</span>. Τυχών αντιγραφή του στον σκληρό σας δίσκο πρέπει να συνοδεύεται με διπλό FORMAT! Αν μετά την ανάγνωση αισθανθείτε ζαλάδες, ναυτία και γενική κούραση τότε πιθανότατα είστε έγκυος πραγμα για το οποιο δεν ευθύνεται το κείμενο. Μετά την ανάγνωση απαιτούνται τουλάχιστον 15 λεπτά έκθεσης σε καθαρό αέρα...<br /><br /></span></span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RlFn7xEfPKI/AAAAAAAAAFo/5DVwr2CbYcc/s1600-h/spiderman.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RlFn7xEfPKI/AAAAAAAAAFo/5DVwr2CbYcc/s320/spiderman.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5066945332250623138" border="0" /></a><br />Ασφαλώς ο μόνος λόγος που μπορεί να δικαιολογεί την επιτυχία της παραπάνω ταινίας στο box office είναι οτι το τμήμα marketing της ταινίας συνεργάστηκε με ειδικούς κλινικούς ψυχολόγους! Αυτό, ή οι άνθρωποι πραγματικά δεν έχουν τί να κάνουν τα Σ/Κ τους και βλέπουν ο,τι παίζει το πλησιέστερο σινεμά. Η δεύτερη επιλογή ακούγεται πολύ μίζερη για να την δεχτώ οπότε πρέπει να είναι το no. 1.<br /><br />Η επιτυχία της ταινίας, λοιπον, είναι καθαρά προϊόν μάρκετινγκ και στηρίζεται στην ακατάπαυστη τάση του ανθρώπου να "ελπίζει". Είναι γνωστό οτι στην ανθρώπινη ψυχή η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία και αναμφίβολα οι οπαδοί του spidy δεν μπορεί να αποτελούν εξάιρεση! Έτσι μετά απο αρκετές μεταφορές κόμικ στην μεγάλη οθόνη, άλλες πετυχημένες και άλλες αποτυχημένες, το hollywood άκουσε την κατακραυγή του κοινού του διασημότερου υπερήρωα και προχώρησε στην έκδοση του πρώτου μέρους του Comic Spiderman αφήνωντας υποσχέσεις για sequels... Οι διψασμένοι για θέαμα οπαδοί αποδέχτηκαν χλιαρά τη μετριότητα του πρώτου μέρους, ελπίζοντας σε κάτι καλύτερο για το δεύτερο μέρος. Το καλύτερο ασφαλώς ποτέ δεν ήρθε δίνοντας απλά παράταση στην αδημονία των οπαδών για το υπερθέαμα που αξίζει σε ένα θρύλο των κόμιξ. Στο μεταξύ εισητήρια συνεχίζονταν να κόβονται ενώ απο πίσω το μάρκετινγκ δημιουργούσε ένα hype το οποίο δεν μπορούσε κάποιος να αντικρούσει χωρίς να ηχήσει στον περίγυρό του τουλάχιστον ως "βλάσφημος"! Θύμα του Hype αυτού και ο downhill ο οποίος άθελά του δημιουργούσε ένα φαύλο κύκλο κοπής νέων εισητηρίων και γιγάντωσης του μύθου του Spidy. Μετά απο κάθε spidy προβολή η επιδερμίδα downhill τσίτωνε σε βαθμό που θα προκαλούσε ζήλεια ακόμα και σε πελάτες του διάσημου Φουστάνου, προκαλώντας την εντύπωση οτι η ταινία έχει πραγματικά <span style="font-weight: bold;">αναζοωγωνιτικές ιδιότητες </span>για τον μέσο αγωνιστή της καθημερινότητας οδηγώντας ακόμα περισσότερους στα ταμεία... Η αλήθεια βέβαια ήταν οτι ο downhill σε κάθε προβολή έριχνε ένα ξεγυρισμένο υπνάκο ανοίγωντας τα μάτια μόνο κάθε φορά που αυξάνονταν η ένταση της μουσικής ώστε να παρακολουθήσει τις σκηνές δράσης και μετά επέστρεφε στην αγκαλιά του μορφέα...<br />Το ίδιο συνέβει και με το τρίτο άθλιο μέρος... μία κωμωδία που βασίζεται στην αθλιότητα για να προκαλεσει γέλια γιατί κάτι αντικειμενικά αστείο στο έργο δεν υπάρχει. Το έργο απλά "δεν προχωράει", οι υπερήρωες δεν ξεδιπλώνονται όσο θα έπρεπε ένώ τα νέα "στοιχεία"-αντίπαλοι του σπαϊντερμαν κινούνται τόσο γρήγορα και τόσο ψηφιοποιημένα που είναι σαν να βλέπεις ένα κουβάρι θολών χρωμάτων. Βέβαια σε ότι αφορά τα γραφικά είναι πραγματικά εντυπωσιακό αλλά εδώ μιλάμε για ταινία όχι για τέστ καρτών γραφικών για το επόμενο τέυχος του Pc World. Το μόνο που μου άρεσε σε όλη την ταινία ήταν κάτι gothic σκηνικά και μερικές καλογυρισμένες σκηνές "συναισθημάτων" οπου πραγματικά το συναίσθημα που ήθελε να αποδώσει ο σκηνοθέτης δίνονταν απόλυτα απο την ατμόσφαιρα, το cropping του πλάνου και την χρωματική παλέττα που χρησιμοποιούνταν (π.χ. εναλλαγή έγχρωμου-ασπρόμαυρου όταν μπλέκονταν παρόν-παρελθόν με cropping πλάνου που θυμίζει πλάνα comic book, η απόδοση της απομόνωσης και της εσωτερικής σύγκρουσης του Spidy στην κορυφή ενός gothic καμπαναριού κλπ.)<br /><br /><br />Μεγάλος αντίπαλος του Spiderman το Alter Ego του γνωστού τροβαδούρου Σάκη (το οποίο θα είναι σίγουρα ανάλογη πατάτα) με την διαφορά οτι <span style="font-weight: bold;">και </span>σεξ θα έχει, αλλά και με την παρακολούθηση της εν λόγω ταινίας υποστηρίζετε ένα Ελληνικό προϊόν το οποίο άν κόψει αρκετά εισητήρια θα δώσει θέμα σε χιλιάδες φυλλάδες gossiping, ειδήσεων, Lifestyle Περιοδικών κλπ προσφέροντας έτσι νέες θέσεις εργασίας, φουσκώνωντας το αίσθημα εθνικής υπερηφάνιας και γενικά θα οδηγήσει σε μία αλυσίδα γεγονότων που θα αυξήσουν το εθνικό ΑΕΠ, την ευημέρεια του μέσου πολίτη της χώρας και την κοινωνική αρμονια.<br /><br />.<br />..<br />...<br /><br />ΝΟΤ<br /><br />Με λίγα λόγια, υπάρχει ένα καλό μπαράκι με την ονομασία <span style="font-weight: bold;">"Σταυρός του Νότου"</span>, σχετικά άγνωστο στο ευρύ κοινό (εκτός ελλάδας δηλαδή) που την Δευτέρα διοργανώνει ένα event οπου παίζουν μπάντες για πάρτη των Scorpions... εκεί, στις <span style="font-weight: bold;">23:00</span> ανεβαίνουν οι <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);"><a href="http://www2.blogger.com/profile/04435192851221522047">"23"</a> </span>(τυχαίο??), η καλύτερη μπάντα των Αθηνών ναούμ ναούμ (μετά βέβαια τα <span style="font-weight: bold;">Vrillhsia Project</span>)... σπαταλήστε τον χρόνο σας εκέι!!<br /><br /><br /><br />*η αλήθεια έιναι οτι αυτή τη στιγμή δεν έχουμε δουλειά και αποφάσισα να γράψω κάτι στο μπλογκ<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RlFoOBEfPMI/AAAAAAAAAF4/g1cjAUnLa7E/s1600-h/120x600sexynews.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RlFoOBEfPMI/AAAAAAAAAF4/g1cjAUnLa7E/s320/120x600sexynews.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5066945645783235778" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ΩΧ!! Πώς βρέθηκε αυτό εδώ???<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1684771961823882834-1461172757995280070?l=psycho-hill.blogspot.com' alt='' /></div>Downhill....http://www.blogger.com/profile/18188466431524847046noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-1684771961823882834.post-17544420302203052722007-05-14T11:57:00.000+03:002007-05-14T14:13:38.455+03:00<span style="font-weight: bold;">Κύριος Τίτλος:</span> Νεκδρομή (ή εκδρομή των νεκρών)<br /><span style="font-weight: bold;">Εναλλακτικός τίτλος:</span> Ο Batman <span style="font-weight: bold;">ΔΕΝ </span>ειναι GAY!<br /><span style="font-weight: bold;">Υπερεναλλακτικός τίτλος</span>: Η συντριβή των παιδικών προτύπων προκαλεί ακραίες συμπεριφορές (<span style="font-style: italic;">αυτό δεν προκύπτει απο πουθενά σε οποιοδήποτε σημείο του παρακάτω πόστ</span>)<br /><br />Η παρέα των ζωντανών νεκρών αποφάσισε πως έπρεπε να πάει διακοπές...<br /><br /><span style="font-style: italic;">"Βαρέθηκα να μου κόβουν συνέχεια το κεφάλι"</span> φώναζε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής...<br /><span style="font-style: italic;">"Και εγώ, θέλω και καμία πορτοκαλάδα, νομίζετε οτι μου αρέσει τόσο αίμα που κατεβάζω?"</span> συμλήρωσε ο Κόμης Dracula...<br /><br />Σύντομα οι διαμαρτυρίες πληθύνανε και μετατράπηκαν σε θορυβώδη οχλαγωγία...<br /><br />Ο σύλλογος νεκροθαφτών δεν άντεχε την οχλαγωγία και απεφάνθη πως άν ήθελαν να κρατήσουν τα ποσοστά θανάτων σε υψηλά για την εποχή επίπεδα έπρεπε να κρατήσουν το εργατικό δυναμικό τους ευχαριστημένο. Αποφάσισαν λοιπον οτι έπρεπε να διοργανώσουν μία Νεκδρομή... Βέβαια θα ήταν κάπως δύσκολο να περάσουν απαρατήρητοι όλοι αυτοί οι νεκροζώντανοι σε μία εκδρομή ανάμεσα στους ζωντανούς όμως είχε φτάσει ο κόμπος στο χτένι. Δεν μπορούσαν να μένουν άλλο απομονωμένοι σε μία γωνιά ενός τόσο όμορφου πλανήτη ενώ οι τιποτένιοι ανθρωπάκοι απομυζούσαν λαίμαργα και την τελευταία του σταγόνα!<br /><br />Όλα είχαν προγραμματιστεί στην εντέλεια! Νεκροζώντανοι απο κάθε γωνιά του πλανήτη συγκεντρώθηκαν για μία Νεκδρομή στο μαγευτικό (ΝΟΤ) νησί της Αίγινας. Εκεί θα είχαν την ευκαιρία <span class="postbody">να περάσουν σχετικά απαρατήρητοι αφού ώς γνωστόν </span><span class="postbody"> κάθε Σαββατοκύριακο</span><span class="postbody"> τέτοια εποχή κυκλοφορεί κάθε φυστικιάς φυστίκι!<br /><br />To brochure της Νεκδρομής περιέγραφε το πρόγραμμα της πρώτης μέρας:<br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(204, 0, 0);">Φαγητό με πολύ κέφι <span style="font-weight: bold;">ΝΟΤ </span></span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(204, 0, 0);"> Καφεδάκι με πολύ κέφι επίσης <span style="font-weight: bold;">ΝΟΤ </span></span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(204, 0, 0);font-size:78%;" > (Τα ανωτέρω όχι απαραίτητα με την συγκεκριμένη σειρά που αναφέρονται)</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(204, 0, 0);"> Περιήγηση στην μαγευτική Αίγινα <span style="font-weight: bold;">ΝΟΤ </span></span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(204, 0, 0);"> Μπάνιο σε απομονωμένες <span style="font-weight: bold;">κατάκρημνες </span>παραλίες </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(204, 0, 0);">Άφθονα φονικά </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(204, 0, 0);"> Καταστροφή αποδεικτικών στοιχείων φονικών και ταϊσμα της σπάνιας μεταλλαγμένης χελώνας* με άψυχα κουφαρια ανθρώπων. </span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(204, 0, 0);"> (*Η μεταλλαγμένη χελώνα <span style="font-weight: bold;">Palermo </span>πήρε την ονομασία της απο την περιοχή που εθεάθει για πρώτη φορά. Απο τοτε το Παλέρμο έχει οριστεί περιοχή δολοφόνων και έχει αποκλειστεί για την προστασία του ανθρώπινου είδους! Το εξαίρετο αυτο είδος χελώνας είναι ανταγωνιστικό της χελώνας <span style="font-weight: bold;">careta-careta</span> ενώ τρέφεται κυρίως με έγκυες φώκιες <span style="font-weight: bold;">Monachus monachus</span> και <span style="font-weight: bold;">crispy Πακιστανούς</span>...! Μαζικές αγέλες του είδους Palermo εντοπίστηκαν πρόσφατα στο λιμάνι της μαγευτικής Αίγινας οπου οι ειδικοί πιστεύουν οτι θα βρεί ένα ιδανικό περιβάλλον για την αναπαραγωγή του και την κυριαρχία του κόσμου...oups what a giveaway...</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(204, 0, 0);">"Το εκπληκτικό αυτό είδος το μόνο που χρειάζεται για την αναπαραγωγή του είναι άφθονο ανθρώπινο κρέας και την ζεστασιά που προσφέρουν τα χυμένα άντερα των ξεκοιλιασμένων πτωμάτων"-πηγή <span style="font-weight: bold;">National Ageographic</span>)</span><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/Rkg91rDn_5I/AAAAAAAAAFg/zvm7HNWILpo/s1600-h/turtle.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/Rkg91rDn_5I/AAAAAAAAAFg/zvm7HNWILpo/s320/turtle.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5064365773278412690" border="0" /></a><br /><span style="font-size:78%;">Οι Χελώνα Palermo ενώ μετατρέπει έναν Πακιστανό σε άφορφη μάζα απο κοκκαλα, κρέας και αίμα...<br /><br /><br /></span></div><span class="postbody">Στο τέλος του προγράμματος υπήρχε μία παρατήρηση...<br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(204, 0, 0);">ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΡΟΣ ΚΑΘΕ ΝΕΚΡΟΖΩΝΤΑΝΟ...</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(204, 0, 0);">Προσπαθήστε να περάσετε όσο το δυνατόν απαρατήρητοι...Η Διοίκηση γνωρίζει οτι η αλληλεπίδραση με ζώντες οργανισμούς μπορεί να έχει ώς αποτέλεσμα ανεξέλεγκτη δημοσιότητα, πράγμα που δεν μπορούμε να επιτρέψουμε προκειμένου να αποφύγουμε παλινδρομήσεις σε μεσαιωνικές πρακτικές διαχείρησης του είδους των νεκροζώντανων... Σε κάθε περίπτωση λοιπόν οπου θα διαγνωστεί θετική αναγνώριση απο οποιδήποτε έμβιο όν ο νεκροζώντανος οφείλει να θέσει τέλος στον έμβιο οργανισμό με οποιονδήποτε τρόπο, σε οποιαδήποτε φάση της εκδρομής και άν βρίσκεται.</span><br /><br />Όλοι οι νεκροζώντανοι εντυπωσιάστηκαν με το πλούσιο πρόγραμμα της Νεκδρομής ενώ αδημονούσαν να συναντήσουν την χελώνα Palermo που ακουγώνταν οτι εκτός απο πιστοί σύντροφοι και ακούραστοι φύλακες των Νεκροζώντανων,</span><span class="postbody"> κανουν και </span><span class="postbody"></span><span class="postbody">εξαιρετική σούπα</span><span class="postbody"> η οποία έχει διεγερτικές ιδιότητες απλά με την προσθήκη ψίχας φυστικιού Αιγίνης (R).<br /><br />Το κακό όμως δεν άργησε να γίνει... Το δεός που προκάλεσε προσωρινά στο λιμανι της Αίγινας η θέα του μυθικού ιστιοφόρου Flying Dutchman γρήγορα μετατράπηκε σε οχλαγωγία, και όπως είπαμε ο σύλλογος νεκροθαυτών δεν ανέχονταν την οχλαγωγία...<br /><br />"Σκοτώστε τους όλους" ακούστηκε μία ψυχρή σχεδόν άχρωμη φωνή απο το βάθος του πλοίου και οι νεκροζώντανοι ξεχύθηκαν σκορπίζοντας τον όλεθρο δημιουργώντας ρυάκια αίματος στις παρυφές των δρόμων του κοσμικού νησιού...(NOT)! Αρκετό αίμα είχε χυθεί πρίν ο αινιγματικός μασκοφόρος πάρει τον λόγο...<br /><br />"ΑΚΥΡΑ ΟΛΑ!" </span><span class="postbody">Ακούστηκε </span><span class="postbody">ξαφνικά μία φωνή και όλοι πάγωσαν!<br /><br />"Πώς άκυρα? Αφού μας αναγνώρισαν!"<br /><br />"ΑΚΥΡΗ Η ΕΚΔΡΟΜΗ ΡΕ ΒΛΑΚΑ!..." φώναξε η σκοτεινή φιγούρα κρυμένη πίσω απο την μπέρτα της... "Σκοτώστε τους όλους και κρατάμε τον κόσμο για τον εαυτό μας!"<br /><br />"ΜΑ...Μπορούμε να το κάνουμε αυτό???"<br /><br />"ΚΑι ποιός θα μας σταματήσει?? Οι νεκροθάφτες??ΧΑΑΡ ΧΑΡ ΧΑΡ ΧΑΡ ΧΑΡ!!!!"<br /><br />Ο Bruce Wayne διασκέδαζε τώρα πιά περισσότερο απο ποτέ...είχε περάσει καιρός απο τότε που παρίστανε τον batman προσπαθώντας ανώφελα να διασώσει το αδύναμο ανθρώπινο νού χωρίς καμία αναγνώριση. Χωρίς ίχνος ευγνωμοσύνης! Σε στιγμές ανάγκης όλοι τον παρακαλούσαν να τους βοηθήσει μα έπειτα, δεν αργούσαν να ξεχάσουν... Είχε συγχωρήσει πολλά στον αδύναμο ανθρώπινο νου, αλλά όχι να τον πούν και gay! Τώρα έβλεπε οτι το να σκοτώνει ανθρώπους ήταν πίο διασκεδαστικό απο το να προσπαθεί να τους σώσει!<br /><br />Μέσα σε μερικούς μήνες οι νεκροζώντανοι είχαν σκοτώσει σχεδόν όλο τον πληθυσμό της γής... Μόνο μερικά φοβισμένα γυναικόπαιδα είχαν αφήσει να πλανώνται χωρίς ελπίδα περιμένωντας να γίνουν βορά στα άγρια θηρία ή λίπασμα για την φύση που θα διεκδικούσε αυτο που </span><span class="postbody"> τόσα χρόνια </span><span class="postbody">είχαν καταχραστεί οι άνθρωποι. Το Τέλος του κόσμου ήταν κοντά... Ο Αρμαγεδών προέλαυνε ηπερήφανα χωρίς να μπορεί κανείς να τον σταματήσει... Με ηγέτη την σκοτεινή φιγούρα του αλλοτινού τιμωρού του εγκλήματος οι ορδές των νεκροζώντανων έθεσαν σε αφαρμογή το τελευταίο στάδιο της Νεκδρομής... Είχαν δεί όλο τον κόσμο εκτός απο το Πακιστάν... Εκεί κρύβονταν το τελευταίο ενεργό γενετικό υλικό της ανθρώπινης φύσης. Όμως μπαίνοντας στο Πακιστάν οι ορδές των Νεκροζώντανων βρέθηκαν μπροστά σε μία έκπληξη! Δεν βρήκαν καμία αντίσταση, καμία ανώφελη προσπάθεια για άμυνα και μία πρωτοφανή ερημιά... Μόνο μία ταμπέλα έγραφε..."Είμαστε για cricket... πάρτε ό,τι θέλετε"<br /><br />"Μα πού πήγαν όλοι??" αναρωτήθηκε ο τελευταίος νεκροθάφτης!<br /><br />ξαφνικά μία φωνή ακούστηκε απο μακρυά, στην κορυφή ενός αμμόλοφου... "ΕΔΩΩΩ!! ΕΔΩΩ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙΙΙ!!"<br /><br />στιγμιαία ολες οι δυναμεις των εισβολέων συγκεντρώθηκαν στην κορυφη του λοφου</span><span class="postbody"> μόνο για να παρατηρήσουν λίγο πιό κάτω κατι μελαμψα ανθρωπακια με ασπρες στολες να παιζουν cricket ενω σε μια λιμνουλα εκτρεφανε χελωνες του γενους Palermo...</span><span class="postbody"> Οι νεκροζώντανοι ξέσπασαν σε γέλια πράγμα που λειτούργησε καταλυτικά για την σωτηρία του ανθρώπινου γένους... Αιώνες είχαν να γελάσουν και ξαφνικά το ακούσιο αυτό αντανακλαστικό τους υπενθύμησε τον αρχικό σκοπό της Νεκδρομής που ήταν η διασκέδαση, δηλαδή να τα κάνουν όλα πουτανα, γυρίζοντας τρελλά βιντεάκια που μετά θα ανέβαζαν στο youtube για να τα βλέπουν όλα τα φρικιά απο όλο τον κόσμο!<br /><br />Πρώτα κατεβήκαν στο γήπεδο τα ζόμπι και ζήτησαν να παίξουν και αυτά κρίκετ ενώ ο μπατμαν φώναζε OHHH THE WOUUUND...REVEEEENGEEEE!! <span style="font-size:78%;"><span style="font-style: italic;">(reference monty pythons).<br /><br /></span><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:130%;">Εν μέσω γιουχαρισμάτων φύγανε και οι υπόλοιποι νεκροζωντανοι για να απολαύσουν τη Νεκδρομή τους μέσα στην ηρεμία της φύσης</span><br /><br /></span></span><span style="font-size:100%;">Ξαφνικά ένας Πακιστανός </span></span><span class="postbody"><span style="font-size:100%;">κρατωντας στο χερι του ενα μπαστούνι</span></span><span class="postbody"><span style="font-size:100%;"> πλησίασε τον batman που έκλαιγε γονατιστός σαν μικρό παιδί προσκαλώντας τον να παίξει κρίκετ... Ο batman σκούπισε τα δάκρυά του και έπιασε τον Πακιστανό απο την τσέπη του παντελονιού του που προεξείχε ακολουθώντας στον σε μία απόμερη γωνία του γηπέδου...<br /><br /></span>Ο κόσμος είχε σωθεί, οι νεκροζώντανοι ήταν ευτυχισμένοι και για όσους βλέπουν Prison break τελικά ο Βatman ΕΙΝΑΙ gay!<br /><br />Τελικά δεν χρειάζονται υπερήρωες για να σώσουν τον κόσμο.... Μία παρτίδα κρίκετ αρκεί...<br /><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/Rkg9xbDn_4I/AAAAAAAAAFY/iY0iIQGu4B8/s1600-h/cricket_1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/Rkg9xbDn_4I/AAAAAAAAAFY/iY0iIQGu4B8/s320/cricket_1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5064365700263968642" border="0" /></a><br /><span style="font-size:78%;">Το Πακιστάν έχει ιδιαίτερα σεβαστό όνομα στους κύκλους των φανατικών του Κρικετ...<br /></span></div><span class="postbody"><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1684771961823882834-1754442030220305272?l=psycho-hill.blogspot.com' alt='' /></div>Downhill....http://www.blogger.com/profile/18188466431524847046noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-1684771961823882834.post-27008353937208216442007-04-16T11:05:00.000+02:002007-04-20T09:37:01.948+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RiM9ArJFeFI/AAAAAAAAAFQ/ckqToKuInj0/s1600-h/Santos.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RiM9ArJFeFI/AAAAAAAAAFQ/ckqToKuInj0/s320/Santos.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5053950288629954642" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:180%;" >DAVID SANTOS ΓΥΜΝΟΣ!</span><br /></div><br /><br /><span style="font-size:78%;">To συγκεκριμένο πόστ δεν έχει να προσφέρει τίποτα στην μπλογκόσφαιρα αλλά είναι ένα καλό <span style="font-weight: bold;">KEYWORD </span>για να αυξηθεί <span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Κ</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Α</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Τ</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Α</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Κ</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Ο</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Ρ</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Υ</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Φ</span>Α</span><span style="font-weight: bold;"> </span>η χαμηλή επισκεψιμότητα στο blog μου!<br /></span><br /><script src="%27" wid="<span" style="color: rgb(191, 0, 0);">The id number you got from the builder'</span>></script><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1684771961823882834-2700835393720821644?l=psycho-hill.blogspot.com' alt='' /></div>Downhill....http://www.blogger.com/profile/18188466431524847046noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-1684771961823882834.post-21962960108434642612007-04-13T13:11:00.000+02:002007-04-13T13:43:41.303+02:00<span style="font-style: italic; color: rgb(255, 255, 0);"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Μπλιιιπ Μπλιιιιπ Μπλιιιπ Μπλιιιπ….ΒΖΖΖΖ…ΦΣΣΣΣ…ΚΛΙΝΓΚ ΚΛΙΝΓΚ!</span></span><br /><br />Η απόλυτη ησυχία. Κρύα ατμόσφαιρα. Μπροστά εκτείνεται ένας ημισκότεινος διάδρομος από ατσάλι, καλυμμένος με ένα παχύ στρώμα καπνού! Τίποτα δεν μαρτυρεί την παρουσία έμβιας ύπαρξης. Στο βάθος μόνο μία πόρτα…Το μικρό παχύ παραθυράκι έχει καλυφτεί κατά το ήμισυ από ένα λεπτό στρώμα πάγου γεγονός που υποδεικνύει ότι η θερμοκρασία είναι αρκετούς βαθμούς υπό το μηδέν! Το πλάνο περνάει μέσα από το κλειστό τζάμι και μπαίνει στο δωμάτιο… Κανένα ίχνος ζωής….Μοιάζει με κέντρο ελέγχου… μόνο λαμπάκια και ηλεκτρονικοί ήχοι ανάμεσα στους οποίους ξεχωρίζει ένα επίμονος οξύς ήχος και ένα κόκκινο λαμπάκι που αναβοσβήνει ρυθμικά σαν παραφωνία στο απόλυτο χάος που επικρατεί πάνω στον πίνακα!<br /><br />Ξαφνικά ένας μηχανικός ήχος ακούγεται και η πόρτα ανοίγει!<br /><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">-ΝΑΚ BLAKS! SSWSHDRA?? ΣΕNΟΥNΤΟΥΡUΚΟΥ ΜΑRKΑΡΟSΕΝΤΕΠ!</span><br />(Μετάφραση: ΡΕ ΒΛΑΞ! ΚΟΙΜΑΣΑΙ?? ΠΟΣΗ ΩΡΑ ΧΤΥΠΑΕΙ Ο ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ??)<br /><br /><span style="font-style: italic;">Ξαφνικά απο το πουθενά εμφανίζεται κάτι ακαθόριστο κάνοντας μερικές αστείες σπασμωδικές κινήσεις!</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">-WOOOORP! HAMPORO! HAMPORO BENDAS!! BENDAααS!! ΕΕ! ΚΑ! 3 NOUKOUROUKOUNTA CARAMESS?!</span><br />(Μετάφραση: ΩΩΩ!! ΑΦΕΝΤΙΚΟ! ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΚΟΙΜΗΘΗΚΑ!! ΚΟΙΜΗΘΗΚΑ! ΕΕ! ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΣ? 3 ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΕΣ ΒΑΡΔΙΕΣ ΜΕ ΕΧΕΙΣ!)<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">-SKASE HLI8IE!!!</span><br />(Μετάφραση: ΣΚΑΣΕ ΗΛΙΘΙΕ!!)*<br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">-ΟΟΟΟΟΟ… (#!$!#@$$%#@%$#@^%$@^%$@)</span><br />(Μετάφραση: ωωωωωωω… (βρισιές περασμένες από φίλτρο λογοκρισίας))<br /><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 102, 255); font-weight: bold;">Πιιιιιιπ πιππιπιπιπιιιιιιιιιιπ! WARNING! COARSE LANGUAGE DETECTED!!!</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">-BLAKA! ΚΑΚΟΚΓΟΥΚΟΝΙΡΙΚΙ ΑΜΑΚΟΥΝΤΑΡΟΥΓΚΟΥ!</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><br />BAM</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><br />SLASH!</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><br />KABLAM!</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><br />NITSEBAROUM! NITSEBAROUM!</span><br />(Mετάφραση: ΒΛΑΚΑ! ΑΦΟΥ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΕΧΩ ΤΟΝ ΑΝΙΧΝΕΥΤΗ ΣΚΕΨΗΣ! ΠΕΡΙΜΕΝΕΣ ΝΑ ΜΕ ΒΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗ ΓΛΥΤΩΣΕΙΣ?<br />ΠΑΡΕ ΑΥΤΗ<br />ΠΑΡΕ ΕΤΟΥΤΗ<br />ΠΑΡΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗ!)<br />ΚΑΙ ΣΟΥ ΕΙΠΑ 1000 ΦΟΡΕΣ! ΜΗΝ ΜΕ ΛΕΣ ΑΦΕΝΤΙΚΟ! <span style="font-weight: bold;">«ΠΡΩΤΟΣ»</span>! <span style="font-weight: bold;">«ΠΡΩΤΟΣ» </span>ΛΕΓΟΜΑΙ!<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">-Περιστοιχίζομαι από ΑΝΙΚΑΝΟΥΣ!! ΑΧΡΗΣΤΟΥΣ! Χάρη στην ανικανότητά σου πάλι θα τα ακούσω από τον ΜΕΓΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗ! Πόσες ώρες αναβοσβήνει αυτό το λαμπάκι? ΠΟΣΕΣ ΩΡΕΣ ΚΟΙΜΑΣΑΙ ΗΛΛΛΙΘΙΕ??</span><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-style: italic;"><br />(το εφφέ της μετάφρασης σταματάει γιατί είναι κουραστικό και θα καταλήξει σε σεντονάκι…Επίσης μέχρι τώρα θα έχετε ήδη μπει στο πνεύμα…)</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">-Ε, αφεντικό, νομίζω ότι πρέπει να κοιμάμαι μία μέρα…</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">-<span style="color: rgb(255, 102, 0);">(SLAP!) </span></span>Σου είπα να μην με λές Αφεντικό!!</span><br /><br />(Γύρισε την πλάτη στον παρατηρητή που από αμηχανία έξυνε το κεφάλι του στο σημείου που του είχε ρίξει την καρπαζιά και ξεκίνησε ένα ψυθιριστό μονόλογο που περιλάμβανε κάτι ακαταλαβίστικους υπολογισμούς!)<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:85%;" ><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Αν αγνοήσουμε την διάσπαση των κβαντικών πεδίων και την ανακύκλωση των ριζοσπαστικών ιόντων και αφού το υπερβατικό Σύμπαν διαστέλλεται και η Σχετική Πυκνότητα του μικραίνει, ως εκ του αποτελέσματος η επίδραση του συνόλου της συμπαντικής ύλης πάνω στα σώματα μικραίνει. Αυτό συμπερασματικά σύμφωνα με την αρχή του Μαχ μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι όσο περνάει ο Χρόνος η αδράνεια και η μάζα των σωμάτων μικραίνει πράγμα που οδηγεί….</span><br /></span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">ΤΙ ΕΙΠΕΣ?? Μια μέρα?? ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ! ΓΡΗΓΟΡΑ! ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΕ ΤΟΝ ΑΝΑΣΤΡΟΦΕΑ ΔΙΑΣΠΑΣΗΣ! ΠΑΩ ΝΑ ΦΕΡΩ ΤΟΝ ΥΠΕΥΘΥΝΟ ΤΗΣ ΚΟΣΜΟΓΕΝΙΚΗΣ ΣΧΕΔΙΑΣΗΣ!!</span><br /><br /><br />Περπατώντας γοργά στον κρύο διάδρομο το «ΑΦΕΝΤΙΚΟ» του κέντρου ελέγχου αρχίζει να ξεθωριάζει μέχρι που εξαφανίζεται! Μερικές στιγμές αργότερα εμφανίζεται σε ένα άλλο δωμάτιο, αχανές, γεμάτο … από <span style="font-weight: bold;">«ΑΥΤΟΥΣ»</span>.<br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 102, 51);">-Τι συμβαίνει </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 102, 51);">«Πρώτε»</span><span style="color: rgb(153, 102, 51);">?</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">-Να…ο Παρατηρητής κοιμήθηκε και δεν είδε τον συναγερμό. Χτυπάει 1 μέρα! Προλαβαίνουμε ή είναι πολύ αργά?</span><br /><span style="color: rgb(153, 102, 51);">-Μία μέρα?? Χμμ…Δεν ξέρω…δεν έχουμε καιρό για χάσιμο…πρέπει να συγκαλέσω την επιτροπή Κοσμογονίας! Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε και ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ!</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">-ΝΑΙ! ΤΟ ΞΕΡΩ! Τι θα κάνουμε?</span><br /><span style="color: rgb(153, 102, 51);">-Εσύ τίποτα. Από εδώ και πέρα αναλαμβάνουμε εμείς. Μην ανησυχείς. Το πολύ πολύ κάνουμε ένα format και reboot …</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">-Ναι αλλά πάλι εποχή των παγετώνων? Δεν τους λυπάσαι?</span><br /><span style="color: rgb(153, 102, 51);">-Ελα, μωρέ! Ούτε που το κατάλαβαν την τελευταία φορά!</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">-Ναι αλλά έχουν μείνει πολύ πίσω σε σχέση με τους άλλους κόσμους</span><br /><span style="color: rgb(153, 102, 51);">-Δεν πειράζει…θα τους στείλουμε μερικά <span style="font-weight: bold;">tips & tricks</span> σε μορφή <span style="font-weight: bold;">«Διαθήκης» </span>που εκτός από ηθικά θέματα θα περιλαμβάνουν και τεχνολογικές καινοτομίες και θα προοδεύσουν γρηγορότερα από την τελευταία φορά…Λοιπόν! Δεν μπορώ να σου σπαταλάω τον χρόνο μου μαζί σου! Πρέπει να βιαστώ μήπως και σώσουμε την κατάσταση!</span><br /><br />---------------------<br />Ο Υπέυθυνος της Κοσμογονικής Σχεδίασης εξαφανίστηκε και ο <span style="font-weight: bold;">«Πρώτος» </span>έμεινε στον Σταθμό Συγκέντρωσης να αναρωτιέται αν θα προλάβουν…Τον συμπαθούσε αυτόν τον κόσμο! Τον συμπαθούσε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον για τη διττή του φύση, την αντιφατικότητα των χαρακτηριστικών του, για την ποικιλότητα των στοιχείων του! Δεν ήταν βαρετός όπως οι άλλοι. Άδικος κάποιες φορές αλλά ένα ενδιαφέρον μέρος για να ζεις. Ήταν ο αγαπημένος του προορισμός για διακοπές και δεν ήθελε να διαγραφεί έτσι άδοξα!<br />-----------------------<br /><br /><span style="color: rgb(153, 102, 51);">-Αγαπητοί </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 102, 51);">ΕΠΙΤΡΟΠΟΙ</span><span style="color: rgb(153, 102, 51);">…όπως σας εξήγησα ήδη τηλεπαθητικά, εμφανίστηκε μία ανωμαλία στον τομέα </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 102, 51);">Γ.Η. ver. 2.5 Millenium Edition</span><span style="color: rgb(153, 102, 51);"> η οποία </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 102, 51);">ΜΠΟΡΕΙ </span><span style="color: rgb(153, 102, 51);">να οδηγήσει σε 2η Παρουσία του Worm “Totall Recall”. Το σκουλήκι αυτό έχει την ιδιότητα να επιστρέφει πιο δυνατό κάθε φορά που καταστρέφεται. Από ό,τι φαίνεται κάποιο από τα στοιχεία του τομέα αυτού με την ονομασία "Λευτέρης" παρουσίασε αλλοίωση στον κώδικά του με αποτέλεσμα να έχει αποκτήσει την ικανότητα να δημιουργεί νέους κόσμους και καινούργια στοιχεία μη εγκεκριμένα από την Επιτροπή Κοσμογονίας με ό,τι μπορεί να συνεπάγεται αυτό. Δυστυχώς ο συναγερμός δεν εντοπίστηκε εγκαίρως και δεν μπορούμε να τερματίσουμε την ανωμαλία η οποία πλέον απέκτησε τρομερή δύναμη μέσω ενός προστατευτικού συστήματος που ονομάζει </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 102, 51);">«Αllen le Fang»</span><span style="color: rgb(153, 102, 51);"> το οποιο λανθασμένα εμφανίζεται ως δημιουργία της μήτρας «Lucifer». Η μόνη ελπίδα που διαθέτουμε ώστε να επανέρθει η τάξη στον τομέα Γ.Η. είναι η διορθωτική νανομηχανή </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 102, 51);">ARIOCH</span><span style="color: rgb(153, 102, 51);">.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">-Συγγνώμη</span><span style="color: rgb(51, 51, 153);"> </span></span><a style="color: rgb(51, 51, 153);" href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CF%8C%CF%83%CF%87%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%82"><span style="font-weight: bold;">«Μεγαλοσχημε» </span></a><span style="color: rgb(0, 153, 0);">που διακόπτω την σκέψη σας, αλλά…ΤΟΝ ARIOCH? ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ? ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΣΕ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΣΤΑΔΙΟ! ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΣ!</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 102, 51);">-Το ξέρω </span><a style="color: rgb(51, 51, 153);" href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B5%CE%BB%CF%87%CE%B9%CF%83%CE%B5%CE%B4%CE%AD%CE%BA"><span style="font-weight: bold;">«Μελχισεδέκ»</span>! </a><span style="color: rgb(153, 102, 51);">Γι’αυτό θα παρακαλούσα τον χειριστή του στοιχείου «Λευτέρης» να αποσύρει την υποστήριξή του ώστε να φανεί το πραγματικό πρόσωπο του Allen στα υπόλοιπα στοιχεία του τομέα Γ.Η.! Είμαι πεπεισμένος ότι μόλις τα υπόλοιπα στοιχεία δουν ποιος είναι πραγματικά ο Λευτέρης θα τον απομονώσουν ώστε να μπορέσουμε και εμείς να προβούμε στην εξουδετέρωση όσο το δυνατόν γρηγορότερα με όσο το δυνατόν λιγότερες απώλειες ώστε να μην αναγκαστούμε σε ολική αποκατάσταση!</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">-Μα ποιος μας λέει ότι η ανωμαλία Allen θα οδηγήσει στην καταστροφή? Δεν έχουμε υποδειξεις για κάτι τέτοιο ΑΚΟΜΑ!!!</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 102, 51);">-Το ξέρω αλλά δεν μπορούμε να το ρισκάρουμε… Δεν μπορούμε να αφήνουμε τις ανωμαλιές που παρουσιάζονται να παίρνουν μεγάλες διαστάσεις! Πρέπει να δράσουμε τώρα! Θυμάσαι τι έγινε με την τελευταία ανωμαλία? Την τελευταία φορά που εμφανίστηκε το worm "T.C." μόνο από τύχη καταφέραμε να το εξολοθρεύσουμε και μόνο αφού αφάνισε ένα ολόκληρο είδος. Και υπόψη ότι οι δεινόσαυροι ήταν ανθεκτικότεροι των ανθρώπων. Μία επανάληψη του ιού θα σήμαινε οριστική καταστροφή και ανισορροπία στην αρμονία.</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">-Ναι αλλά αν αυτή είναι η εξέλιξη των ειδών?? Μήπως θα έπρεπε να το σκεφτούμε καλ…</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> </span> <span style="color: rgb(153, 102, 51);">-ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ «ΜΕΛΧΙΣΕΔΕΚ»! ΟΧΙ! ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΞΑΝΑΓΙΝΕΙ ΤΟΣΟ ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ! ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΜΑΦΑΝΙΣΤΕΙ ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΤΟΣΟ ΑΠΟΤΟΜΗ ΠΡΟΟΔΟΣ! ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ! ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΣΚΕΨΗ! ΕΞΑΠΟΛΥΣΤΕ ΤΟΝ ARIOCH…!!!!</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;"> </span> <span style="font-weight: bold; font-style: italic;"> *όπως φαίνεται, οι βρισιές είναι παγκόσμια σταθερά…<br /><br />Υ.Γ.Αν όλα αυτά σας φάνηκαν..."Εξωγήηνα" δεν έχετε παρα να επισκεφθείτε το paparise και να τα βάλετε όλα σε μία σειρά! Αν και αμφιβάλλω αν κάτι τέτοιο θα σας βοηθήσει να κατανοήσετε ο,τιδήποτε!<br /><br /></span><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/Rh9IN7JFeEI/AAAAAAAAAFI/IKSxYsyQiok/s1600-h/galaxy.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/Rh9IN7JFeEI/AAAAAAAAAFI/IKSxYsyQiok/s320/galaxy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5052836710984284226" border="0" /></a><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);font-size:78%;" >Ο τομέας Γ.Η. ver. 2.5 Millenium Edition<br />.<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1684771961823882834-2196296010843464261?l=psycho-hill.blogspot.com' alt='' /></div>Downhill....http://www.blogger.com/profile/18188466431524847046noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1684771961823882834.post-80935601624916810022007-04-03T18:00:00.000+02:002007-04-03T19:04:27.543+02:00<div style="text-align: center; color: rgb(153, 153, 153);"><div style="text-align: left;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" ><span style="font-size:78%;">.</span><br />Previously on “Where are my (Christmas) balls”<br /><br /></span></span></div> </div><span style="color: rgb(153, 153, 153);font-size:85%;" ><span style="font-family:arial;"><br /></span></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 153, 153);font-size:85%;" ><span style="font-family:arial;"><span style="font-style: italic;">Για τους μη βιαστικούς… </span><a href="http://psycho-hill.blogspot.com/2007/01/where-are-my-christmas-balls.html">[link for previous episode]</a> </span></span><span style="color: rgb(153, 153, 153);font-size:85%;" ><span style="font-family:arial;"><span style="font-weight: bold; font-style: italic;"><br /></span><span style="font-style: italic;">---------------------------------------------------------------------------------</span><span style="font-weight: bold; font-style: italic;"><br /><br />Για τους βιαστικούς:<br /><br /></span></span></span><span style="color: rgb(153, 153, 153);font-family:arial;" >«αν φτάνεις βράδυ και δεν έχεις αυτοκίνητο τι κάνεις? Ο γατούλης πάτησε ξανά το πόδι του στο νησί...» - Message from “Honey Bunny” received at 03:30 9/01/2007. Sender number 5000 (Cosmote Net Services)<br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 153, 153);font-family:arial;" >"Απάντηση: Κοιμάσαι στο Κ.Υ.... Τα λέμε αύριο..." - Message from "AGA-PHTIKIA received at 03:31, 09/01/2006. Sender number 6972[μην είστε περίεργοι]<br />---------------------------------------------------------------------------------------<br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 153, 153);font-family:arial;" >Βρήκε ένα άδειο ράντζο έξω από το χειρουργικό τμήμα … «Σιγά μην έρθει κανένας για χειρουργείο πρωινιάτικα» σκέφτηκε και δεν έδωσε σημασία στο γεγονός ότι το ράντζο ήταν ήδη στρωμένο και δίπλα υπήρχε παρατημένος ένας μισοτελειωμένος ορός…<br /><br /></span>--------------------------------------------------------------<br /><span style="color: rgb(153, 153, 153);font-family:arial;" >Γιατρός: Αυτός είναι ο ασθενής για την εγχείρηση αλλαγής φύλλού...???</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 153);font-family:arial;" >Αδερφή νοσοκόμα: Ναί γιατρέ...εισήχθη χθές αργά το βράδυ...</span><span style="color: rgb(153, 153, 153);"> </span><span style="color: rgb(153, 153, 153);font-family:arial;" ><br />Γιατρός: Ωραία...Μήν τον ξυπνάτε...Κάντε του 10mg Lexotanil και οδηγήστε τον για νάρκωση.. θα ξεκινήσουμε κόβοντας τα ΑΡΧΧΧ…</span><span style="color: rgb(153, 153, 153);"> </span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 153);font-family:arial;" >---------------------------------------------------------------------------------------<br />Ο πάλαι ποτέ ιατρός ξύπνησε σε κατάσταση μέθης..."Μα αφού δεν ήπια τίποτα χθές...τί έπαθα??". Κοίταξε το ημερολόγιο…11/01/2007… «Μα, πώς έχασα μία μέρα?» αναρωτήθηκε ο πάλαι ποτέ ιατρός και έκανε να πιάσει το μέρος που πόναγε...μα...δεν έπιανε...</span><span style="color: rgb(153, 153, 153);"> </span><span style="font-weight: bold;font-size:85%;" ><span style="font-family:arial;"><br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">-------------------------------------------------------------------------------------------------------------</span><br /></span></span><span style="font-size:85%;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 102);">Τωρινό επεισόδιο...για τους μή βιαστικούς...</span><br /></span></span><br /><div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RhJ9ZuoyRJI/AAAAAAAAAFA/R-E6x2JjO4I/s1600-h/%CE%A0%CE%AC%CE%BB%CE%B1%CE%B9+%CE%A0%CE%BF%CF%84%CE%AD+%CE%99%CE%B1%CF%84%CF%81%CF%8C%CF%82+Part+II+-+%CE%9C%CE%AC%CF%84%CE%B9.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 176px; height: 116px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RhJ9ZuoyRJI/AAAAAAAAAFA/R-E6x2JjO4I/s320/%CE%A0%CE%AC%CE%BB%CE%B1%CE%B9+%CE%A0%CE%BF%CF%84%CE%AD+%CE%99%CE%B1%CF%84%CF%81%CF%8C%CF%82+Part+II+-+%CE%9C%CE%AC%CF%84%CE%B9.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5049236013205046418" border="0" /></a><span style="font-family:arial;">Τα </span><span style="font-family:arial;">μάτια άνοιξαν διάπλατα και οι κόρες προσαρμόστηκαν αστραπιαία στο αχνό φώς. Η ηρεμία του </span><span style="font-family:arial;">ύπνου διαταράχτηκε απότομα καθώς η δυνατή στριγγλιά, παγωμένη και εφιαλτική ηχούσε σε όλο το Κέντρο Υγείας, διαπερνώντας ανελέητα τα αυτιά όλων των παρευρισκομένων… Και ενώ οι περισσότεροι προσπαθούσαν μάταια να προφυλαχτούν από </span><span style="font-family:arial;">την διαπεραστική της δύναμη, ένας από τους νοσηλευόμενους βρέθηκε αντιμέτωπος με την αποκάλυψή του… Ο πόνος που προκαλούσε η διαπεραστική συχνότητα ήταν παράλληλα και λύτρωση... </span><span style="font-family:arial;"><br /><br />«Θεέ μου! Δεν το Πιστευω!!... ΕΙΝΑΙ….!!!». </span> <span style="font-family:arial;"><br /><br />Έ</span><span style="font-family:arial;">βγαλε τους ορούς</span><span style="font-family:arial;"> και προσπάθησε να σηκωθεί μα η πρωτάκουστη ηχητική συχνότητα είχε επηρεάσει το κέντρο ισορροπίας της. Το δωμάτιο γύριζε γύρω της όμως δεν μπορούσε να περιμένει. Σηκώθηκε </span><span style="font-family:arial;">διαγράφοντας απανωτά οχτάρια και ξεκίνησε την αναζήτησή της στους θαλάμους του Κέντρου Υγείας!</span> <span style="font-family:arial;"><br /><br />Η S. Atya έτυχε να βρίσκεται στο Κ.Υ του νησιού μετά από ένα μικρό ατύχημα που είχε σε μία από τις ξέφρενες νύχτες των διακοπών της στο νησί… Στην αρχή είχε στεναχωρηθεί που μία στιγμή κακοτυχίας στάθηκε ικανή να της χαλάσει τα διακοπές, όμως τώρα έβλεπε πως η κακοτυχία μπορούσε να εξελιχθεί σε απρόσμενη αποκάλυψη και αυτό την γέμιζε χαρά! </span> <span style="font-family:arial;"><br /><br />«Σολ μινόρε!! Σίγουρα …. ΣΟΛ ΜΙΝΟΡΕ!!» μονολογούσε ψιθυριστά με ανατριχιαστική βραχνή φωνή καθώς μπαινόβγαινε στους θαλάμους του Κέντρου! Το βουητό στα αυτιά της είχε αρχίσει να υποχωρεί όμως το παραλήρημά της συνέχιζε να την ακολουθεί στην ξέφρενη αναζήτηση της… Οι νευρικές, κινήσεις της άν και ταίριαζαν στο γενικό κλίμα σύγχησης που είχε προκληθεί στο Κέντρο Υγείας, προκαλούσαν σε κάποιους ενστικτώδεις αντιδράσεις προφύλαξης. Κάποιοι την πέρασαν για τρελή, κάποιοι άλλοι δήλωναν άγνοια και άλλοι μαρμαρωμένοι από το ψυχολογικό σοκ που τους είχε προκαλέσει η απόκοσμη στριγγλιά δεν της έδιναν σημασία διατηρώντας ένα κενό βλέμμα…<br /><br />Συνεχίζοντας το μουρμουρητό και αγνοώντας το αίμα που είχε αρχίσει να τρέχει από τα αυτιά της έφτασε στο ισόγειο, έξω από την πόρτα του χειρουργικού. Ήταν η μόνη πόρτα που δεν είχε ψάξει. Κοντοστάθηκε για μερικά δευτερόλεπτα σαν να προετοίμαζε τον εαυτό της για αυτό που θα επακολουθούσε! Ένα αινιγματικό μειδίαμα ικανοποίησης διαγράφηκε στο πρόσωπό της... Ξαφνικά μία φωνή την έβγαλε απο τις σκέψεις της...<br /><br /></span><span style="font-family:arial;">«Ε, ΕΣΥ!!»</span><br /><span style="font-family:arial;">«ΝΑΙ! ΕΣΕΝΑ ΜΙΛΑΩ…»</span> <span style="font-family:arial;"><br /><br />Γύρισε διστακτικά και αντίκρισε μία ψηλή καλοθρεμμένη νοσοκόμα να έρχεται προς την κατεύθυνσή της…</span> <span style="font-family:arial;"><br /><br />«Δεν βλέπεις πως αιμορραγείς??» της είπε, αρπάζοντάς την από το χέρι για να δει το ταμπελάκι με τον αριθμό από όπου θα έβρισκε τα στοιχεία της… Βλέποντας πως δεν λαμβάνει καμία απάντηση συνέχισε…</span> <span style="font-family:arial;"><br /><br />«Τι περίεργη μέρα! Από την μία αυτός ο τύπος και τώρα αυτή η τρελή…Πολύ την καθυστέρησα αυτή την άδεια…πρέπει να…»</span> <span style="font-family:arial;"><br /><br />«Ποιος τύπος?» Την διέκοψε η S. Atya… </span> <span style="font-family:arial;"><br /><br />«Α! Μιλάς και ελληνικά!» της είπε με απαξιωτικό ύφος και ξεκίνησε έναν απολογητικό μονόλογο που περιελάμβανε μεταξύ άλλων τον ελλιπή αριθμό προσωπικού του νοσοκομείου, τις «δύσκολες μέρες» της και τις 3 συνεχόμενες εφημερίες που είχε υποστεί…</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">«Δεν με ενδιαφέρουν οι “τύπικότητες”» την διέκοψε ξερά η Atya και την άρπαξε σφιχτά από το χέρι κοιτάζοντάς την κατευθείαν στα μάτια!</span> <span style="font-family:arial;"><br /><br />«Καλά, καλά ηρέμησε τώρα…στο 3 είναι ένας τυπάκος που έκανε εγχείρηση αλλαγής φύλλου και τώρα για κάποιο λόγο φωνάζει…Συμβαίνουν αυτά μερικές φορές… Ψυχολογικές μεταπτώσεις και αηδίες…παρενέργειες της ορμονοθεραπείας ξέρεις… Όμως ασυνήθιστη φωνή θα έλεγα! Πολύ περίεργη! Η Γιώτα λέει πως είναι… <span style="font-size:85%;">σσσσσς</span>…..<span style="font-weight: bold;">δ-α-ι-μ-ο-ν-ι-σ-μ-ε-ν-ο-ς</span>!!», κατέληξε κουνώντας συνωμοτικά το κεφάλι της …</span> <span style="font-family:arial;"><br /><br />«ΧΑΧΑΧΑ!!» Η S. Atya ξέσπασε σε γέλια… «Άκου δαιμονισμένος!! Φτού φτου φτού!! Μπορώ να τον δώ?»</span> <span style="font-family:arial;"><br /><br />«Εγώ πάντως δεν έχω ξανακούσει κάτι παρόμοιο…» είπε η τροφαντή νοσοκόμα φανερά ενοχλημένη απο το χλευασμό της Atya… «Δεν βρίσκω άλλη εξήγηση… Πάντως, αν θες να τον δεις δυστυχώς μόλις τον κοιμήσαμε…έλα ξανά σε κανένα τρίωρο…στιιιιις…18:00 δηλαδή…»</span> <span style="font-family:arial;"><br /><br />«Στις 18:00?? Σε τρεις ώρες??» Τι βασανιστικές τρεις ώρες…όμως η αναζήτηση μίας ζωής έφτανε στο τέλος της… τι ήταν τρεις ώρες ακόμα? Συνειδητοποίησε ότι ακόμα κρατούσε σφιχτά το χέρι της νοσοκόμας… χαλάρωσε την πίεση και άφησε ένα αμήχανο χαμόγελο…<br /><br />Γύρισε στον θάλαμό της βυθισμένη στις σκέψεις της…</span> <span style="font-family:arial;">Έκατσε στο κρεβάτι της και κάρφωσε το βλέμμα της στο τεράστιο άσπρο ρολόι που βρίσκονταν κρεμασμένο απέναντί της…επικεντρώθηκε στον δείκτη των δευτερολέπτων…Με κάθε «τίκ» βρίσκονταν πιο κοντά στην αποκάλυψή της! Αυτοσυγκεντρώθηκε σε μία προσπάθεια να «διπλώσει» το χωροχρονικό συνεχές ώστε οι τρεις ώρες να περάσουν «in a blink of an eye!». </span> <span style="font-family:arial;">…..</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">«Τρείς» ώρες αργότερα ο μικρός δείκτης βρίσκονταν ακόμα καρφωμένος σε εκείνο το εκνευριστικό 3… Τελικά αυτά τα κόλπα από την Ινδία δεν έπιαναν στον Δυτικό πολιτισμό…Τα δευτερόλεπτα συνέχιζαν να κυλάνε με τον ίδιο ξεροκέφαλο ρυθμό χωρίς καμία επιτάχυνση…Αποφάσισε να ακολουθήσει πιο ορθολογική μέθοδο. Αφέθηκε στις σκέψεις της μήπως και έτσι είχε καλύτερα αποτελέσματα στην προσπάθειά της να ξεγελάσει την αίσθηση του χρόνου…<br /><br />---------------------------------------------------------------------------------------------------------<br /></span> </div><span style="font-size:85%;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 102);">Τωρινό επεισόδιο....για τους βιαστικούς...</span><br /><br /></span><span style="font-size:100%;">Η S. Atya ακούει την κραυγή, ψάχνει σε όλους τους θαλάμους και τελικά τρώει ακυράκι μέχρι τις 18:00.</span><span style="font-weight: bold;"><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1684771961823882834-8093560162491681002?l=psycho-hill.blogspot.com' alt='' /></div>Downhill....http://www.blogger.com/profile/18188466431524847046noreply@blogger.com59tag:blogger.com,1999:blog-1684771961823882834.post-5874299769490532972007-03-08T09:47:00.000+02:002007-03-08T11:39:06.074+02:00<div style="text-align: justify;"><br /><span class="postbody"><span><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-style: italic;">Καταρχάς, να ζητήσω συγγνώμη απο το φανατικό κοινό (ψέμμα) μου για το παρατεταμένο διάστημα απραγίας αλλά δεν διακρίνομαι για την συνέπειά μου...(αλήθεια) Το παρακάτω πόστ είναι μία ιστορία η οποία με ιδιαίτερο, έμμεσο τρόπο, συνέβαλλε στην απόφασή μου να δημιουργήσω blog και έμμελε να είναι το πρώτο πόστ, αλλά όπως είπα όμως δεν διακρίνομαι για την σταθερότητα του χαρακτήρα μου...</span></span></span><br /><br /><span class="postbody"><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">(οχι οχι ... "συνέπεια" είπες...)</span></span></span><br /><br /><span class="postbody"><span><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-style: italic;">Ε? Α...ναι...ούτε για την μνήμη μου διακρίνομαι... ούτε για την παρατηρητικότητά μου... επίσης, σας είπα οτι είμαι ανίκανος να εγκαταστήσω τον τράκερ?? ναί ... τώρα που το σκέφτομαι ... μάλλον δεν διακρίνομαι για τίποτα...</span></span></span><br /><br /><span class="postbody"><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">(OH SHUT UP!! GO ON..GET ON WITH THE STORY YOU WEIRD SILLY PERSON!)</span></span></span><br /><br /><span class="postbody"><span><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-style: italic;">ΠΩΣ???Α! Ναί, ναί!! Συγγνώμη γι'α...</span></span></span><br /><span class="postbody"><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-style: italic;">(το πλάνο αλλάζει σιγά-σιγά, ο χρόνος γυρνάει </span><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-style: italic;font-size:85%;" >πίσω, εγώ συνεχίζω να παραληρώ</span><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-style: italic;font-size:78%;" >, η ιστορία αρχίζει...)</span></span></span><br /><br /><span class="postbody"><span style="font-weight: bold;">----------------------</span></span><br /></div><span class="postbody"><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ημερομηνία ίδρυσης Φόρουμ...</span></span></span><span style="font-weight: bold;" class="postdetails"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Sep 13, 2006 3:11 pm, η αρχή του κακού....</span></span><br /><span style="font-weight: bold;" class="postdetails">----------------------</span><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span class="postbody"><span style="font-weight: bold;">Κάποτε σε μία γωνιά της τσιμεντούπολης μία καταλυτική σκέψη έμελλε να φέρει κοντά μία χούφτα ατόμων που μέχρι τότε δεν είχαν τίποτα κοινό! Τρείς φίλοι αποφάσισαν να ανοίξουν ένα φόρουμ, μία κοιτίδα επικοινωνίας, στην οποία θα προσκαλούσαν τους φίλους τους να συμμετάσχουν! Το εγχείρημα ανατέθηκε στον συνδετικό κρίκο όλων, τον "Felix" ο οποίος και ανακυρήχθηκε σε Administrator του Forum! Το εγχείρημα είχε απίστευτη επιτυχία και αφομοίωσε γρήγορα τα μέλη του. Οι δεσμοί μεταξύ των ώς τότε αγνώστων, δυνάμωναν μέρα με την μέρα και το forum έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς τους, αφομοιώνοντάς τους με πρωτοφανή τρόπο!!</span></span><br /><br /><span class="postbody"><span style="font-weight: bold;">Το forum δεν είχε πιά την τυπική έννοια ενός φόρουμ...δεν υπήρχαν κανόνες, δεν υπήρχαν σταθμά, δεν υπήρχαν περιορισμοί. Κάποιοι είπαν οτι δεν επρόκειτο για ένα κοινό φόρουμ αλλά για ένα κοινωνικό πείραμα, ένα διαδικτυακό νησί της ουτοπίας, μια αντισυμβατική διαδικτυακή κοινωνία, μια γροθιά στην ιδέα της αποξένωσης...</span></span><br /><span class="postbody"><span style="font-weight: bold;">Όλοι συμετείχαν στο φόρουμ όπως μπορούσαν...όσοι είχαν συνδέσεις στο σπίτι ήταν τυχεροί, ενώ οι υπόλοιποι</span></span><span class="postbody"><span style="font-weight: bold;"> έκαναν Log in απο τα γραφεία τους</span></span><span class="postbody"><span style="font-weight: bold;">, με κίνδυνο να χάσουν την δουλειά τους...όμως για έναν forumομανή αυτά αποτελούν ασήμαντες λεπτομέρειες....</span></span><br /><span style="font-weight: bold;" class="postdetails">----------------------</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;" class="postdetails">Παρασκευή 3/11/2006. </span><br /><span class="postdetails"><span style="font-weight: bold;">Διευθύντρια </span>: <span style="font-style: italic;">Downhill...παίρνεις άδεια...</span></span><br /><span class="postdetails"><span style="font-weight: bold;">Downhill</span>: <span style="font-style: italic;">Μα...δεν θέλω...(πώς θα μπαίνω στο φόρουμ? Σπίτι δεν έχω νέτ παλιοκανάγια!!!)</span></span><br /><span class="postdetails"><span style="font-weight: bold;">Διευθύντρια</span>: <span style="font-style: italic;">Δεν με νοιάζει τί θές! Λίνα...γράψε 10 μέρες άδεια στον hill αρχομένης απο Δευτέρα...Πρεπει να έχεις πάρει όλη την άδεια μέχρι τέλος του έτους. Μεταφορά Αδείας δεν έχει...</span></span><br /><br /><span class="postdetails">Ήταν ανελέητη...Την μίσησα εκείνη τη στιγμή! Ήθελα να σηκώσω την τηλεφωνική συσκευή και να την χτυπήσω στο κεφάλι μέχρι να ξεψυχήσει...Γιατί να είμαι τόσο δειλός? Τελικά γύρισα ηττημένος στο γραφείο μου...πληκτρολόγησα την διεύθυνση και γνωστοποίησα τα δυσάρεστα νέα. Προσπάθησα να καθυσηχάσω τις ανησυχίες μου..."Τί είναι 10 μέρες? Θα περάσουν γρήγορα..." Τουλάχιστον θα έβλεπα και το φιλαράκι στην Θεσσαλονίκη...</span><br /><br /><span class="postdetails">------------------------------------</span><br /><span class="postdetails"><span style="font-weight: bold;">Posted: Fri Nov 3, 2006 11:16 am</span><span style="font-weight: bold;" class="gen"> </span><span style="font-weight: bold;"> Post subject: Pairnw adeia gamw thn d/ntria moy...</span></span><br /><span style="font-style: italic;" class="postbody">Η παρακάτω πληροφορία θα πέσει ώς κεραυνός εν αιθρία ...</span><br /><span style="font-style: italic;" class="postbody">Το τρισάθλιο υποκείμενο που θέλει να λέγεται διευθύντρια, μου επέβαλλε φασιστικά 10 μέρες άδεια αρχομένης απο 6/11...Θα ξαναβρεθώ μαζί σας στα φόρα τις 20/11... </span><br /><span class="postdetails">------------------------------------</span><br /><br /><span class="postdetails">Πρωτοφανές...να σου δίνουν άδεια και να μήν την θές...τό γεγονός αυτό εκείνη την στιγμή δεν μου φάνηκε περίεργο. Ελλείψη νέτ μου έμεναν μόνο οι συναντήσεις "φόρουμ" σε γνωστή καφετέρια της Πρωτεύουσας. Το meeting κανονίστηκε για την επομένη...</span><br /><br /><span class="postbody"><span style="font-weight: bold;">Σαββάτο, 4/11/2006</span>. Η απόφαση πάρθηκε. Μέσα σε δέκατα του δευτερολέπτου μία κουβέντα κάποιου, είχε αλλάξει το πλάνο της άδειάς μου. Θα ανέβαινα στην συμπρωτεύουσα με συνεπιβάτη γκάγκανο Αθηναίο 4 μέρες νωρίτερα από το προκαθορισμένο και χωρίς γυναίκα.</span><br /><br /><span class="postbody"><span style="font-weight: bold;">Τρίτη, 7/11/2006.</span> 10:30 π.μ. Μηνύματα καταφτάνουν μέσω της υπηρεσίας 5000 στο κινητό μου με αποστολέα τον Felix. Ο <span style="font-style: italic;">«γαμιόλας», «the fucker», «ο Felix ο γάτος», </span>γνωστός πλέον και ως <span style="font-style: italic;">«administrator»</span> του πιο διεστραμμένου και ανισόρροπου φόρουμ της οικουμένης, έστελνε μέσω ίντερνετ μηνυματάκια για να κανονίσουμε τα της παραλαβής…</span><br /><span class="postbody">«Θα είναι στο φόρουμ…» σκέφτηκα…</span><br /><span class="postbody">Η παραπάνω σκέψη αυτομάτως οδηγεί σε μία αλυσιδωτή αντίδραση. Κλάσματα του δευτερολέπτου αργότερα, ακολουθεί η ακούσια διχοτόμηση της νοητικής μου οντότητας. Μία αμυδρή υποψία φθόνου και ζήλιας στην παραπάνω σκέψη μου, είχε ως αποτέλεσμα την δημιουργία ενός κλώνου “Downhill” με καθήκοντα εξωτερικού παρατηρητή και αποστολή να επαναφέρει τον αυθεντικό «Κατηφόρη» στην πραγματικότητα.</span><br /><span class="postbody">Συνέρχομαι σε κατάσταση ανησυχίας για την ψυχική μου υγεία…!!<br /><br />«Αν είναι δυνατόν!! Συνθήκες παθολογικής ζήλιας με…αντικείμενο του πόθου το φόρουμ??».<br /><br />Ακολουθώ τη συλλογιστική του Cartman και καταλήγω σε ένα ξερό «What ‘eva»…</span><span class="postbody">Υπολογίζουμε σε 2 ώρες να έχουμε φύγει … “Timmy!!!!”</span><br /><br /><span class="postbody"><span style="font-weight: bold;">…4 ώρες μετά …</span>Hopeless case!!!</span><br /><span class="postbody">…Ο Αντμινιστράτορας έχει βυθιστεί στη νιρβάνα της άδειάς του. Έχει χάσει την αίσθηση του χρόνου και στα μάτια μου φαντάζει να κινείται σε slow motion χάνοντας μάλιστα μερικά καρέ κίνησης… Έχει αφομοιωθεί και αυτός από καιρό από το time distortion που έχει δημιουργηθεί κάπου στην Αττική… Αν και φαινομενικά <span style="text-decoration: underline;">ΥΠΑΡΧΕΙ </span>μπροστά μου, ο αληθινός Felix βρίσκεται φυλακισμένος κάπου στις λεωφόρους του ευρυζωνικού ίντερνετ. Η «μαύρη τρύπα» του διαδικτύου-το επονομαζόμενο «φόρουμ της Κυψέλης»- έχει κατακλύσει 15 σπίτια και 1 Υπουργείο και έχει επιβάλλει τους δικούς του ρυθμούς στη ζωή του κάθε μέλους του…Μόλις ένα μέλος εισέλθει στον κόσμο του, αφομοιώνεται άμεσα…οι ώρες μοιάζουν με λεπτά…</span><br /><br /><span class="postbody">Εγώ, στο μέσο δύο κόσμων, τελευταίος των τελευταίων, μοναδικός επιζών του αναπόφευκτου, βρίσκομαι σε ακούσια αποτοξίνωση τις τελευταίες 5 ημέρες και πλέον βλέπω καθαρά… Η σκέψη μου παρασύρεται…Με φαντάζομαι όρθιο, στο κέντρο ενός κύκλου από καρέκλες, να περιγράφω τις εμπειρίες μου… «Με λένε Downhill και είμαι καλά!! I used to be a forum junkie»</span><br /><br /><span class="postbody">ΚΛΙΚ!!! Επαναφορά στην πραγματικότητα!! ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!! Ο Αντμινιστράτορας μετά από 3 αποτυχημένες «είμαστε έτοιμοι…να κάνω κάτι τελευταίο και φύγαμε…» προσπάθειες, διατάζει την ηρωική έξοδο…όμως όχι…για 4ή φορά κάτι ξεχάσαμε…η μαμά Felix είχε κάνει μακαρόνια με κιμά σε 2 ταπεράκια για να θρέψουν τους κουρασμένους συνοδοιπόρους…!!!!Παίρνουμε τα ταπεράκια και off we go…</span><br /><br /><span class="postbody">Όλα κυλάνε ομαλά, τρώμε τα ταπεράκια (το περιεχόμενο το πετάξαμε…), τρώμε και τις κλήσεις μας (και οδηγός ακόμα, πάλι γαμιόλας είναι) και όλα κυλάνε κατ’ ευχή στην όμορφη συμπρωτεύουσα…Και έρχεται η μέρα του γυρισμού…</span><br /><span class="postbody">Εντελώς τυχαία συναντάμε τον Μπαμπά Felix έξω από την Αθήνα και αποχωρίζομαι τον "Ένα", κάμποση ώρα νωρίτερα από όσο υπολογίζαμε ότι θα έχουμε φορτωθεί ο ένας τον άλλο…Αποχαιρετιστήκαμε και δώσαμε ραντεβού στο φόρουμ…</span><br /><br /><span class="postbody">…Οι μέρες κυλούσαν και εγώ τριγυρνούσα με το αυτοκινητάκι μου στην πρωτεύουσα ελεύθερο πουλί ξεζουμίζοντας την άδειά μου… μα όσο περνούσαν οι μέρες…κάτι δεν μου άρεσε στο αυτοκίνητο…μία περίεργη οσμή έφτανε στο εσωτερικό του… «τι σκατά?? Με χέσανε???» αναρωτήθηκα μην μπορώντας να βρω τίποτα, όσο και αν έψαχνα…</span><br /><span class="postbody">Αποφάσισα στην αρχή να μην δώσω σημασία, ενώ συνέχιζα να αισθάνομαι σαν εξωτερικός παρατηρητής του εαυτού μου. Διαπίστωσα πώς οι ισορροπίες συμπάθειας-αντιπάθειας μεταβάλλονται ανάλογα με τις ανάγκες…Για πρώτη φορά στην ζωή μου οι εκνευριστικοί μαύροι των φαναριών με τα μπιχλιμπίδια και τα αρωματικά δεντράκια μου φάνηκαν συμπαθείς! Πήρα 2 δεντράκια και τα πέταξα στο πίσω κάθισμα…μα το κακό μεγάλωνε…</span><br /><span class="postbody">Το μόνο μέρος που δεν είχα κοιτάξει ήταν το πορτμπαγκάζ, αλλά τι να είχε πέσει στο πορτμπαγκάζ?? «Τέλοσπάντων», είπα και έκανα το λάθος να το ανοίξω…</span><br /><span class="postbody">Σκηνές από το aliens (c), leviathan (c), και όλα τα αηδιαστικά θρίλερ επιστημονικής φαντασίας ΜΑΖΙ πέρασαν από το μυαλό μου…κάτι ήταν ζωντανό σε αυτή την σακούλα…κάτι κουνιόνταν…κάτι που έψαχνε για ξενιστή…???</span><br /><br /><span class="postbody">«Μείνε μακριά γυναίκα!!» πρόσταξα με Καρδιτσιώτικη προφορά προτείνοντας ηρωικά το θεληματικό πηγούνι μου…</span><br /><span class="postbody">«Ο,τι κι αν συμβεί…να ξέρεις…αγαπώ το φόρουμ…» είπα, δίνοντας της τους κωδικούς για να γράφει για εμένα αν κάτι πήγαινε στραβά…</span><br /><br /><span class="postbody">Πλησίασα πιο κοντά καθώς ο ιδρώτας είχε αρχίσει να κυλάει στα γουρλωμένα μάτια μου…οι τρίχες από την μύτη μου μαράθηκαν και έπεσαν σε αυτό που πριν λίγο καιρό ήταν η μοκέτα του πορτμπαγκάζ…πίσω από την αγνώστου ταυτότητας αυτοφυή βλάστηση κατάφερα να διακρίνω κάτι γράμματα στην τσάντα… «Αυτή είναι!! … Η ΤΣΑΝΤΑ… Η ΤΣαΝταα του ΑαααΝτμινισ…»…<span style="font-weight: bold;font-size:130%;" ><span style="line-height: normal;">-Σκοτάδι– </span></span></span><br /><br /><span class="postbody">Συνήλθα 2 ώρες αργότερα και είπα να ξαναπροσπαθήσω… αυτή τη φορά έβαλα μία πετσέτα στη μύτη μου και 10 προφυλακτικά στα δάχτυλά μου καθώς δεν είχα γάντια μίας χρήσης...Αυτή τη φορά ήξερα τι είχα να αντιμετωπίσω…Μας έθρεψαν σε στιγμές πείνας όμως τώρα κάτι ήταν ζωντανό μέσα τους…κάτι που έπρεπε να τραφεί με ανθρώπινη σάρκα…Ο Αντμινιστράτορας, πάνω στην βιασύνη του να με ξεφορτωθεί είχε ξεχάσει τα ταπεράκια, άπλυτα στο πορτμπαγκάζ, ενώ αυτά με τον καιρό είχαν μετατραπεί σε…Τapers of the living dead!!! Τα τάπερ περισυλλέχτηκαν, αδρανοποιήθηκαν και απολυμάνθηκαν με επιτυχία… Το αυτοκίνητο πετάχτηκε στην πρώτη χωματερή που βρήκα μπροστά μου μαζί με την σακούλα. Όμως δεν στεναχωρήθηκα…γιατί μετά από αυτή την περιπέτειά μου ένας δεσμός άρχισε να αναπτύσσεται με τα ταπεράκια…μία ακατανίκητη έλξη. «Κανένας δεν θα μου τα πάρει». Απομονώθηκα. «Είναι δικά μου!!». Έκλεισα τα παράθυρα και ξεβίδωσα τις λάμπες. Μίσησα το φως και καλωσόρισα το σκοτάδι. Ψίθυροι ακούγονται στις σκοτεινές γωνίες του σπιτιού…ανεξήγητοι ήχοι ταράζουν τη σιωπή της νύχτας… μία ακατανόητη έλξη προς την κουζίνα….my precious…my precious….</span><br /><br /><span class="postbody"><span style="font-weight: bold;"><span style="line-height: normal;font-size:24;" >WE WANTS THEM…WE NEEDS THEM…OUR PRECIOUS…THEY’RE OURS!!!OURS!!!…forum…forum</span></span></span><br /></div><span class="postbody"><span style="font-weight: bold;"><span style="line-height: normal;font-size:24;" ><br /></span></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/Re_Votw93-I/AAAAAAAAAEk/IRuQYtu_3qc/s1600-h/images.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/Re_Votw93-I/AAAAAAAAAEk/IRuQYtu_3qc/s320/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5039481403507335138" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1684771961823882834-587429976949053297?l=psycho-hill.blogspot.com' alt='' /></div>Downhill....http://www.blogger.com/profile/18188466431524847046noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-1684771961823882834.post-86203268415788489652007-02-27T12:23:00.000+02:002007-03-01T11:42:04.342+02:00Μετά την πάσα των αγαπητών blogger <a href="http://misirlousingstheblues.blogspot.com/">Μisirlu</a>, <a href="http://ampot.blogspot.com/">Ampot </a>& <a href="http://evieninja.blogspot.com/">Κολοκύθι</a> και της συμπαθητικής <a href="http://fightback-naoum.blogspot.com/2007/02/blog-post_27.html">αδερφής του fight</a> που η πληθωρική φυσιογνωμία της μας αποκαλύπτει ενδιαφέροντα στοιχεία (όχι απαραίτητα καλά) για το οικογενειακό περιβάλλον οπου ανατράφηκε ο ξεχωριστός αυτός μπλόγκερ δεν έχω άλλη επιλογή παρα να ενδώσω και να αποκαλύψω τον πραγματικό Downhill<br /><br />1. Είμαι αντιδραστικός<br />7. Μου αρέσει η ανατάραξη γαλήνιων νερών<br />12. Ξέχασα τί ήθελα να γράψω...<br />43. Είμαι ο Δημήτρης Κοργιαλάς<br /><br /><br /><br />5. Θα μπορούσα να γράψω πολλά για μένα αλλά σίγουρα δεν θα ξέρατε άν είναι αληθινά...Προτιμώ να αφήσετε <span style="font-weight: bold;">εσείς</span> στα κόμεντς 5 πράγματα για μένα που πιστεύετε οτι ισχύουν...(ανεξάρτητα αν με ξέρετε ή όχι, χωρίς περιορισμούς και ευγένειες) αντί να γράψω <span style="font-weight: bold;">εγώ </span>5 πράγματα για μένα που μπορεί να είναι και υπο αμφισβήτηση.<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/ReaXKHkgf0I/AAAAAAAAAEY/vONQkLj5JII/s1600-h/5x5.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/ReaXKHkgf0I/AAAAAAAAAEY/vONQkLj5JII/s320/5x5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5036879433347137346" border="0" /></a><span style="font-style: italic;font-size:85%;" >Who's That Man Behind The Cape???<br /><br /></span><div style="text-align: left;">Υ.Γ. Απόλυτη αλήθεια.... Δεν ειμαι ικανός ούτε έναν tracker να εγκαταστήσω...</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1684771961823882834-8620326841578848965?l=psycho-hill.blogspot.com' alt='' /></div>Downhill....http://www.blogger.com/profile/18188466431524847046noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-1684771961823882834.post-3531389999919980782007-02-26T12:39:00.000+02:002007-02-26T14:17:49.526+02:00Πιστεύετε οτι το Δωδεκάθεο είναι έγκυρη θρησκεία?<br /><br />-Ναί πιστεύω οτι είναι θρησκεία με βαθιές ρίζες ακλόνητες και διαχρονικές αξίες<br />-Ναι, πιστεύω οτι οι παραδόσεις πρέπει να διατηρούνται<br />-Όχι, νομιζω οτι είστε σχησματικός και αιρετικός<br />-Όχι γιατί ανέβηκα πέρσυ στον Όλυμπο και δεν έιδα τίποτα<br />-Πιστεύω εις Εναν Θεόν Downhill παντοκράτορα<br />-Νομίζω οτι η Ιερά Εξέταση άφησε κάποια δουλειά μισοτελειωμένη<br />-Πιστεύω οτι δεν παίρνετε ολα σας τα χάπια...<br />-Οι Μορμόνες είναι πιό σωστοί στις απόψεις τους<br />-Δεν ξέρω δεν απαντώ<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/ReLP2XkgfzI/AAAAAAAAAEM/k12iVELdawM/s1600-h/orgia.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/ReLP2XkgfzI/AAAAAAAAAEM/k12iVELdawM/s320/orgia.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5035815866300661554" border="0" /></a><br /><br /><br />Όποιος ενδιαφέρεται να δεί περισσότερες γραφικότητες...<br /><a href="http://downhill.fotopic.net/c1214365.html">http://downhill.fotopic.net/c1214365.html</a><br /><br />Η γραφικότητα παρέσυρε και άλλα θύματα στον διασυρμό<br />ο κλάδος ελιάς<br />ο το κορδονάκι στο παπούτσι<br />το φρύδι βαμβάκι στερεωμένο με ζελέ<br />τα μούσια<br />και η τραγικοτητα της κατάστασης ανήκουν στον downhill....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1684771961823882834-353138999991998078?l=psycho-hill.blogspot.com' alt='' /></div>Downhill....http://www.blogger.com/profile/18188466431524847046noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-1684771961823882834.post-49902075921518784962007-02-16T10:54:00.000+02:002007-02-16T11:39:45.272+02:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RdV4aS6CJgI/AAAAAAAAADc/42M-zWuXhNA/s1600-h/dali_per.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 227px; height: 167px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RdV4aS6CJgI/AAAAAAAAADc/42M-zWuXhNA/s320/dali_per.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5032060551803577858" border="0" /></a>Οι νότες σήμερα ηχούν διαφορετικά μέσα στο κεφάλι μου…Ένα περίεργο συναίσθημα…Δεν ακούγονται ως μία απλή κυματοειδή μετακίνηση μορίων αέρα, αλλά φαντάζουν αυτόνομες προσωπικότητες …Σχεδόν τις ακούω να συζητούν ψιθυριστά …με καλούν να τις ακολουθήσω…Υπάρχουν τραγούδια που απλά «επενδύουν» διάσπαρτες στιγμές και τραγούδια που σε πιάνουν από τα μαλλιά, γυρνάν το μέσα έξω σου, διαμορφώνουν από την αρχή ένα-ένα τα εγκεφαλικά σου κύτταρα! Τραγούδια που σε ταξιδεύουν σε κόσμους άγνωστους, ανυπόστατους, φανταστικούς…Τι περίεργο πραγματικά, πώς μία κυρίαρχη αίσθηση μπορεί να παρασύρει όλες τις υπόλοιπες σε ένα προσωπικό ταξίδι στα βάθη του νού…<br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-style: italic;">Standing by my window, breathing summer breeze</span> <span style="font-style: italic;"><br />Saw a figure floating, 'neath the willow tree</span><br /><span style="font-style: italic;">Asked us if we were happy, we said we didn't know</span> <span style="font-style: italic;"><br />Took us by the hands and up we go</span><br /></div><br />Σήμερα θα δημοσίευα μία κοινή ιστοριούλα, από αυτά τα διάσημα πλέον (αν κάτι είναι γνωστό έστω και σε 1 άνθρωπο πλην από εσένα παύει να είναι άσημο και επομένως γίνεται διάσημο) <span style="color: rgb(0, 153, 0);">God Forsaken Sequels</span> αλλά αυτή την εβδομάδα με έχει κυριαρχήσει ο σοβαροφανής εαυτός μου, ο καταραμένος Downhill στην βασική του έκδοση. Βλέπετε, δεν μπορώ να συλλάβω τον εαυτό μου ως άρτια οντότητα αλλά τον εκλαμβάνω σαν ένα ψηφιδωτό από πολλαπλές αυτόνομες προσωπικότητες που αναδύονται σε ανύποπτες χρονικές στιγμές καταναλώνοντας ένα μέρος της ψυχικής μου ενέργειας. Όταν το απόθεμα στερέψει, αποσύρονται σιγά-σιγά για να ξαναφορτίσουν τις μπαταρίες τους δίνοντας την σκυτάλη σε κάποια άλλη πλευρά του εαυτού μου και άλλη και άλλη… Υπάρχουν μέρες που είμαι αντιπαθής, άλλες που είμαι συμπαθής (σπάνιες), άλλες απλά αδιάφορος, άλλες αντιδραστικός, αστείος… Όμως τελευταία δεν είμαι τίποτα. Ναι ρε γαμώτο…τίποτα! Είμαι σα να αιωρούμαι σε μία <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">περίεργη φάση</span>. Αισθάνομαι…ακλόνητος!! Απλά αυτό! Ακλόνητος. Σαν να μην μπορεί τίποτα να με αγγίξει! Μια εσωτερική δύναμη ανανέωσης σιγοβράζει…κάτι αλλάζει μέσα μου. Σαν να μεταλλάσσομαι σε κάτι τελείως διαφορετικό μα και τόσο γνώριμο...<br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-style: italic;">We followed the dreamer through the purple hazy clouds</span> <span style="font-style: italic;"><br />He could control our sense of time</span> <span style="font-style: italic;"><br />We thought we were lost but no matter how we tried</span> <span style="font-style: italic;"><br />Everyone was in peace of mind</span><br /></div><br />Η αλήθεια είναι ότι δεν ανακάλυψα κάτι νέο. Όλοι οι άνθρωποι περνάνε κάποια φάση ανασυγκρότησης. Ο κόσμος είναι κουραστικός με τη συμβατικότητα και τις «κούφιες» συναναστροφές του. Σου απομυζεί όλη την ενέργεια και πάντα ζητάει κι άλλο. Η μόνη σου άμυνα είναι να κλειστείς για ένα διάστημα στον εαυτό σου μέχρι να φορτίσεις ξανά τις μπαταρίες σου…Και καθώς αποκόπτεσαι από κάθε ανούσιο ερέθισμα δίνεις την ευκαιρία στο μυαλό σου να επεξεργαστεί τα στοιχεία με τα οποία το είχες υπερφορτώσει τόσο καιρό. Τώρα αντιλαμβάνεσαι τα πράγματα ωμά, σαν μωρό που εκτίθεται για πρώτη φορά στον κόσμο των αισθήσεων…Τώρα η μουσική ακούγεται διαφορετικά! Έχεις νιώσει ποτέ την απόλαυση του να «ακούς» την μουσική; Πραγματικά να ακούς όμως! Όχι να παίζει το στερεοφωνικό και εσύ να είσαι απλά εκεί! ΝΑ ΑΚΟΥΣ!! Να αισθάνεσαι την μουσική να σφίγγει όλες σου τις αισθήσεις όλο και πιο δυνατά μέχρι που το σφίξιμο γίνεται ανυπόφορο και παραδίνεσαι άνευ όρων. Να χαθείς στην μελωδία, να την αφήσεις να χειραγωγήσει το υποσυνείδητο σου και να σε παρασύρει σε έναν κόσμο διαφορετικό, σε ένα κόσμο που διαμορφώνουν οι στίχοι και η μουσική, σε ένα κόσμο όπου δεν υπάρχουν οι γνωστοί φυσικοί νόμοι και περιορισμοί, όπου θα βρεθείς αντιμέτωπος για λίγο με τον πραγματικό σου εαυτό και ξαφνικά, όταν συνέλθεις θα ανακαλύψεις ότι κάτι έγινε! Για κάποιο περίεργο λόγο δεν σε απασχολεί τίποτα. Αισθάνεσαι ξεκούραστος. Όλα τα προβλήματά σου φαίνονται τόσο μικρά για να σ’ αγγίξουν, τόσο απλά. Η μουσική έχει την δύναμη να σε ταξιδεύει, να σε αναγεννά από τις στάχτες σου, να σου δείχνει τον δρόμο προς τον χαμένο σου εαυτό.<br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-style: italic;">We felt the sensations drift inside our frames</span> <span style="font-style: italic;"><br />Finding complete contentment there</span> <span style="font-style: italic;"><br />And all the tensions that hurt us in the past</span> <span style="font-style: italic;"><br />Just seemed to vanish in thin air</span><br /></div><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RdV4zC6CJhI/AAAAAAAAADk/ZfK2JrBq8IQ/s1600-h/Salvador-Dali-cygnesp.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 217px; height: 138px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RdV4zC6CJhI/AAAAAAAAADk/ZfK2JrBq8IQ/s320/Salvador-Dali-cygnesp.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5032060977005340178" border="0" /></a><br /><span style="font-style: italic;">« And if we could grip and hold on to the note, we would see our minds were free...oh they're free…»</span>. Σχεδόν ξεχνάω τι σημαίνει η λέξη άγχος. Αισθάνομαι ένα βάρος να έχει φύγει από πάνω μου…βουτάω στην αρχέγονη θάλασσα του νου, την παχύρρευστη βαθυγάλαζη ουσία από όπου ξεπήδησε η ζωή. Εδώ τα βλέπω όλα! Την την γή μέσα στην γαλάζια αύρα που την περιβάλλει, τα αστέρια, την ουσία όλων των πραγμάτων…Όλα είναι συνδεδεμένα με κάποιο τρόπο. Και εγώ εκεί αιωρούμαι στο κέντρο του σύμπαντος. Μαζεύω τα κομμάτια που μου αρέσουν και σχηματίζω ένα νέο, αναδιοργανωμένο ψηφιδωτό με τα ίδια χαρακτηριστικά αλλά με λιγότερες τραχιές επιφάνειες…<br /><span style="font-style: italic;">He said in the cosmos is a single sonic sound</span> <span style="font-style: italic;">That is vibrating constantly</span> <span style="font-style: italic;">And if we could grip and hold on to the note</span> <span style="font-style: italic;">We would see our minds were free...oh they're free</span><br /><br />«Ρε Downhill! Σε τι<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);"> φάση </span>είσαι τελικά?» Θα πούν τα φιλαράκια…<br /><br />Δεν ξέρω…όλα αυτά γράφτηκαν μονοκοπανιά με ένα τραγούδι στο repeat…Κλείστε τα μάτια, και χαθείτε στην μουσική μέχρι να αισθανθείτε τους παλμούς της μελωδίας να δεσμεύουν όλες σας τις αισθήσεις. Το νόημα του τραγουδιού δεν είναι μόνο στα λόγια αλλά (ίσως κυρίως) στο συναίσθημα που βγάζουν οι νότες… Λίγο πριν αποκοιμηθείτε θα καταλάβετε…εκεί βρίσκεται το πέρασμα για μια άλλη διάσταση.<br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-style: italic;">Meteors fly around me</span> <span style="font-style: italic;">Comets die, and then they</span> <span style="font-style: italic;"><br />And then they, you wanna see how they try to surround me</span> <span style="font-style: italic;"><br />I can say, here today,<br />we shall stay forever</span><br /></div><br />Τελικά η μουσική είναι μία πύλη προς τα άδυτα της ψυχής…Ίσως γι’ αυτό και να αποτελεί μία από τις πρώτες καλλιτεχνικές εκφράσεις του ανθρώπινου είδους…Λίγοι συνθέτες έχουν καταφέρει να φτιάξουν την μελωδία με τέτοιο τρόπο που και τα λόγια να μην υπήρχαν, οι εικόνες που θα σχηματίζονταν στο μυαλό του ακροατή θα ήταν οι ίδιες.<br /><br /><a href="http://www.brave.com/bo/lyrics/stairhea.htm">Stairway To Heaven,</a><br /><a href="http://www.lyricsfreak.com/m/moody+blues/nights+in+white+satin_20095762.html">Nights In White Satin,</a><br /><a href="http://www.lyricsfreak.com/j/judas+priest/dreamer+deceiver_20076076.html">Dreamer Deceiver,</a><br /><a href="http://www.lyricsfreak.com/d/david+coverdale/take+me+for+a+little+while_20037187.html">Take Me For A Little While,</a><br /><a href="http://www.lyricsfreak.com/w/whitesnake/sailing+ships_20146304.html">Sailing Ships…</a><br /><br />Τραγούδια που ελευθερώνουν την ψυχή…Όλοι ψάχνουμε μία διέξοδο από την καθημερινότητα και αυτή η διέξοδος κάποιες φορές έρχεται εκεί που δεν το περιμένεις, μέσα από τις νότες…<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RdV6fC6CJiI/AAAAAAAAADs/I-WmvUIioyc/s1600-h/Dreamer+Deceiver.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RdV6fC6CJiI/AAAAAAAAADs/I-WmvUIioyc/s320/Dreamer+Deceiver.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5032062832431212066" border="0" /></a><br />Μία φίλη τα σύμπτυξε όλα σε μία φράση… <a href="http://satya-theblackbirds.blogspot.com/2007/02/blackbirds-are-funny-today.html">«<em>Νιώσε πως είναι να γεννιέσαι και να πεθαίνεις μέσα σε μια μόνο μελωδία….</em>»</a><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:180%;"><span style="font-weight: bold;">We are lost above</span></span><br /><span style="font-size:180%;"><span style="font-weight: bold;">Floating way up high</span></span><br /><span style="font-size:180%;"><span style="font-weight: bold;">If you think you can find a way</span></span><br /><span style="font-size:180%;"><span style="font-weight: bold;">You can surely try</span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1684771961823882834-4990207592151878496?l=psycho-hill.blogspot.com' alt='' /></div>Downhill....http://www.blogger.com/profile/18188466431524847046noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-1684771961823882834.post-27510481556319979372007-02-13T09:12:00.000+02:002007-02-13T09:37:03.437+02:00<div style="text-align: justify;"><br /><br />Όχι, δεν είναι άλλο ένα πόστ “μέσα” στο πνεύμα των ημερών. Δεν είμαι «ρομαντικός». Όχι όταν μου το επιβάλλουν… Προτιμώ τον αυθορμητισμό σε κάθε έκφανση της καθημερινότητάς μου. Αλλά σήμερα, θα αντικαταστήσω το «Ρομαντικός» με το «Αντιδραστικός». Και αν στην πορεία αναδυθεί ο «ρομαντικός» εαυτός μου -γιατί ακόμα και η πιο δυνατή θέληση αφοπλίζεται και αφομοιώνεται στην κοινωνία της συνήθειας- πάλι δεν θα τον συστήσω σε όλους. Δεν θα τον εκθέσω γυμνό σε κάποια καφετέρια περιμένοντας το εταίρο ήμισυ, πλασάροντας κατακόκκινα τριαντάφυλλά για να αποδείξω οτι νοιάζομαι. Τι είναι η ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου? Μία άθλια υπενθύμιση… ένα ξυπνητήρι σαν αυτό που μισείς…σαν αυτό που σε ξυπνάει κάθε πρωί για να εκπληρώσεις τις υποχρεώσεις σου προς το κοινωνικό σύνολο. Σαν την ταμπέλα πάνω στο πακέτο των τσιγάρων που σε προειδοποιεί ότι «Το κάπνισμα προκαλεί καρκίνο» και με στωικότητα ζητάς «το άλλο πακέτο…με τα πνευμονικά προβλήματα». Τις χρειαζόμαστε τις υπενθυμίσεις σήμερα…είναι Trendy…και όχι μόνο…είναι ανάγκη… Ημέρα κατά του aids, ημέρα των άστεγων, ημέρα για τα παιδιά της Αφρικής, ημέρα κατά της ενδοοικογενειακής βίας, ελαττώστε ταχύτητα, βάλε την ζώνη σου, μονά-ζυγά, διαγωνίσματα, κίνηση, κόκκινο, Σαββατόβραδα, δάνεια, λογαριασμοί, παιδιά …Το να ξεχνάς είναι απόλυτα ανθρώπινο… Με τόσες υποχρεώσεις, τέτοιους καταιγιστικούς ρυθμούς πώς να μην ξεχάσεις? Εδώ έχουμε φτάσει στο σημείο να ξεχνάμε το εαυτό μας…πώς να μην ξεχάσουμε τον κόσμο? Τον άνθρωπό μας? Σιγά-σιγά το κινητό με τις υπενθυμίσεις του γίνεται ο καλύτερός σου φίλος. Οι επιθυμίες σου διαμορφώνονται με βάση το κοινωνικό στάτους που «θες» να φτάσεις. Πρωταρχικές ανάγκες μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα και με σαδιστική διάθεση τις καλύπτεις με ένα στρώμα από άχρηστες υποχρεώσεις μέχρι που θάβονται όλες σε μία στοίβα από «θέλω» που δεν οδηγούν πουθενά…Βάλε και μία υπενθύμιση να βρεις τον εαυτό σου…είναι κάπου εκεί μέσα, ανάμεσα στις υποχρεώσεις και τα άχρηστα θέλω, ανάμεσα σε χαμένες ώρες και σάπιες κοινωνικές συναθροίσεις, ανάμεσα σε τυπικές συναναστροφές και την επιδίωξη ενός «ψεύτικου χτυπήματος επιβεβαίωσης στην πλάτη». Μου την δίνουν τα ξυπνητήρια…μου την δίνουν οι υπενθυμίσεις…μου την δίνουν οι μέρες που θυμίζουν το αυτονόητο, μου την δίνει η μέρα του Αγ. Βαλεντίνου! Μπορεί τελικά να μου την δίνουν και τα Στρουμφάκια! Όμως εν προκειμένω, άν κάποιος δεν αξίζει τόσο ώστε, άθελά μου, να με κυριεύσει ολοκληρωτικά, αν μου χρειάζονται οι υπενθυμίσεις για να θυμηθώ το αυτονόητο, τότε ή αυτός ο κάποιος δεν είναι ότι ψάχνω ή πρέπει να αλλάξω τρόπο ζωής.<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">*ΌΧΙ Ο ΤΙΤΛΟΣ ΔΕΝ ΑΝΑΦΈΡΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΓΝΩΣΤΟ ΣΧΕΔΙΑΣΤΗ ΜΟΔΑΣ… </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1684771961823882834-2751048155631997937?l=psycho-hill.blogspot.com' alt='' /></div>Downhill....http://www.blogger.com/profile/18188466431524847046noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-1684771961823882834.post-26326564769791449372007-02-09T11:27:00.000+02:002007-02-09T11:40:19.201+02:00<span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-size:85%;" >OH SHIT…IT’S A FUCKIN’ SHEET!! [for further info refer to <a href="http://paparisethis.blogspot.com/">paparise</a>]</span><br />--------------------------------<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RcxBVS6CJcI/AAAAAAAAAC4/aZ6YJMQRn8o/s1600-h/heaven_and_hell_front_big.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 216px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RcxBVS6CJcI/AAAAAAAAAC4/aZ6YJMQRn8o/s320/heaven_and_hell_front_big.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5029466717974308290" border="0" /></a><br />«Τζέρρυ τι θα κάνεις τώρα??»<br />«Ναι…Τζέρρυ…τι θα κάνεις???»<br />«Είναι αληθινός, είναι ΕΔΩ!!!»<br />«Σε ΒΛΕΠΩ!!»<br />«Τι συμβαινει Τζέρυυυ?? ΧΑΑΧΑΧΑΧΑ!!»<br />«Χρόνο…ΧΡΟΝΟ … ΧΡΟΝΟ!!!»<br /><br />Ένα συνοθύλευμα από αλληλοκαλυπτώμενα ερωτήματα ηχούσε τώρα μέσα στο κεφάλι του… ψίθυροι στην άκρη του μυαλού…μία ακατάληπτη ζαλάδα… Πάσχιζε να μείνει συγκεντρωμένος μα βυθίζονταν όλο και περισσότερο σε μία κατάσταση πανικού! Κάθε προσπάθεια να συμπεριφερθεί φυσιολογικά του προκαλούσε όλο και μεγαλύτερη αμηχανία αφού ήταν εμφανές στην όψη του πως ο μυστηριώδης ξένος δεν του ήταν εντελώς άγνωστως… Η ματιά του <a href="http://paparisethis.blogspot.com/2007/01/allen-le-fang.html">Allen </a>παρέμενε απλανής όμως διαπερνούσε την ψυχή του…Ξαφνικά ένα ελαφρύ ρεύμα αέρα τον διαπέρασε και μία ακατάληπτη οντότητα τον παρέσυρε σε μία διαδρομή στις πιο σκοτεινές γωνιές του νου. Αισθάνθηκε να χάνει τον έλεγχο του μυαλού του…Οι παλμοί τις καρδιάς του άρχισαν να αυξάνονται…η εφίδρωση στο πρόσωπό του ήταν εμφανής….τα μάτια του είχαν γυρίσει και κινούνταν σπασμωδικά… Η εξωπραγματική αυτή εμπειρία του προκαλούσε πόνο και αγωνιά καθώς η άγνωστη δύναμη αδιάκριτα και απροσκάλεστα εξερευνούσε σπιθαμή προς σπιθαμή τα πιο κρυφά μυστικά του…Ένας μουντός πάταγος τον απέκοψε από την πραγματικότητα καλωσορίζοντας τον στο βασίλειο της σιωπής! Έβλεπε το φως να απομακρύνεται καθώς αιωρούνταν όλο και πιο βαθιά σε ένα πρασινωπό σκοτεινό διάδρομο…Η φωνή της υπηρέτριας ηχούσε απόμακρη, θολή όλο και πίο σιγανή…αισθάνθηκε απόλυτα αβαρής…τίποτα δεν τον ένοιαζε…<br />Ξαφνικά σαν παραφωνία μέσα σε αυτή τη γαλήνη, ένιωσε μία ωμή δύναμη να τον τραβάει πίσω, προς την φωτεινή πηγή!<br /><br />«κύρε <a href="http://paparisethis.blogspot.com/2006/12/o_24.html">Άντερσον</a>…είστε καλά??» Ο Τζέρρυ βρίσκονταν στο πάτωμα…Η Τζένη, τρομοκρατημένη, προσπαθούσε να τον συνεφέρει… «Με τρομάξατε κύριε Άντερσον…κύριε Le Fang βοηθήστε με να τον σηκώσω παρακαλώ!!» είπε περιμένοντας να την βοηθήσει…Ο Allen ήταν ζαλισμένος αλλά προσπάθησε να μην το δείξει… Πρίν κάνει το πρώτο βήμα ο Τζέρρυ είχε ήδη ξεκινήσει να σηκώνεται μόνος του…<br /><br />«Δεν χρειάζεται Τζένη…είμαιιιι εντάξει …» είπε τινάζοντας το σακάκι του. «Μόνο ειδοποίησε την κα Ιρένα ότι κάτι σημαντικό προέκυψε που δεν μπορώ να αγνοήσω…ζήτησέ της συγγνώμη εκ μέρους μου…θα επανορθώσω με την πρώτη ευκαιρία…»<br /><br />Χωρίς να περιμένει απάντηση έπιασε τον μυστηριώδη ξένο από τον ώμο καθοδηγώντας τον σιωπηλά στο αυτοκίνητό του ενώ η βαριά πόρτα έκλεινε πίσω τους…Ο βηματισμός του ήταν γρήγορος, ασύμμετρος και η αναπνοή του κοφτή και ασταθής προδίδοντας την ταραχή του… Απενεργοποίησε τον συναγερμό του αυτοκινήτου και έκατσε στην θέση του οδηγού…Ο Allen έδειχνε απρόθυμος να ακολουθήσει… φαινόταν χαμένος στις σκέψεις του σαν να είχε «δει» κάτι που τον προβλημάτισε!<br /><br />«Μην αργείς τώρα!!! Έχουμε μακρύ δρόμο μπροστά μας…».<br /><br />Όλα εξελίσσονταν πολύ γρήγορα και δεν του άρεσε όταν αισθανόταν πως δεν έχει τον έλεγχο των πραγμάτων…Όμως εδώ που είχε φτάσει δεν είχε πολλές επιλογές… Το μόνο που συνέδεε τους δύο άντρες ήταν ένα χαμένο πορτοφόλι…ή μήπως κρύβονταν κάτι βαθύτερο? Τελικά οι δύο άγνωστοι επιβιβάστηκαν στο αυτοκίνητο με αποσκευές ο καθένας τα μυστικά του…<br /><br />-------------------------------------------<br /><br />Ο Τζέρρυ γύρισε το κλειδί στην μίζα και πάτησε το play στο στερεοφωνικό…το γουργουρητό του εξακύλινδρου κινητήρα ανέλαβε να σπάσει την αμήχανη σιωπή μέχρι να μπει το πρώτο τραγούδι του cd…<br /><br />“Sing me a song, youre a singer<br />Do me a wrong, youre a bringer of evil<br />The devil is never a maker<br />The less that you give, youre a taker<br />So its on and on and on, its heaven and hell, oh well<br /><br />The lover of lifes not a sinner<br />The ending is just a beginner<br />The closer you get to the meaning<br />The sooner youll know that youre dreaming”<br /><br />Το «<a href="http://www.lyricsfreak.com/b/black+sabbath/heaven+hell_20019364.html">Heaven & Hell</a>» έδωσε αφορμή για να σπάσει ο πάγος…<br /><br />-Black Sabbath??<br />-Ναι! … Αν δεν σου αρέσουν μπορείς να αλλάξεις CD…<br />-Όχι, όχι … «τα σπάνε!!»<br />-Ναι αλλά όχι όσο το paparise!<br />-Ποιο?<br />-Never mind… Πιστεύεις στο μεταφυσικό μικρέ? Στην Κόλαση και τον Παράδεισο?<br />-Έχω σταματήσει εδώ και πάρα πολλά χρόνια να πιστεύω σε οτιδήποτε κε Άντερσον... »<br />-Κε Άντερσον? Ας αφήσουμε τις τυπικότητες Allen…Οι τύποι είναι για τις φυσιολογικές γνωριμίες και δεν νομίζω ότι η δική μας περίπτωση εντάσσεται στην παραπάνω κατηγορία…<br />-ΟΚ τότε…Τζέρρυ λοιπόν…<br />-Έτσι είναι καλύτερα…Πές μου όμως…Αν δεν πιστεύεις στο υπερφυσικό, τι εξήγηση θα έδινες για τις παράξενες δυνάμεις σου?<br /><br />Ο Allen δεν μίλησε, μόνο έμεινε να τον κοιτάει με ένα επίμονο βλέμμα απορίας ενώ πάσχιζε να συνθέσει στο μυαλό του την κατάλληλη απάντηση…<br /><br />«Μην με κοιτάς με αυτό το ύφος μικρέ…ξέρεις πολύ καλά όπως και εγώ ότι μας συνδέει κάτι βαθύτερο από ένα χαμένο πορτοφόλι…Αυτό που έκανες εκεί πίσω…»<br /><br />«Τι εννοείς?» τον διέκοψε ο Allen<br /><br />Χωρίς δεύτερη κουβέντα ο Τζέρρυ σταμάτησε το αυτοκίνητο στην άκρη του δρόμου… «Ας αφήσουμε τις υπεκφυγές…Θές την βοήθειά μου ή όχι? Σίγουρα τώρα δεν θα ζητούσες την βοήθεια ενός τελειωμένου μπεκρούλιακα αν δεν ΗΞΕΡΕΣ!!!! Ακόμα δεν το έχω χωνέψει καλά-καλά ότι είσαι αληθινός! Προς στιγμή βρέθηκα να αιωρούμαι σε ένα κενό…και μέσα στο άπειρο σε είδα να αναμοχλεύεις μνήμες που χρόνια τώρα προσπαθώ να κρύψω ακόμα και από τον ίδιο μου τον εαυτό…αυτό εννοώ!»<br /><br />Ο Allen παρέμενε σιωπηλός…ήταν ακόμα επιφυλακτικός και μπερδεμένος… Δεν του είχε μιλήσει ακόμα για τα μυστικά του και δεν ήταν σίγουρος ότι ήθελε να το κάνει… Όμως πώς γίνονταν να έχει αυτός ο ξένος στο μυαλό του εικόνες από τα όνειρα που τον βασανίζουν τόσα χρόνια?? Ναι, είχε δει ένα μέρος του μυαλό του…αλλά δεν κατάφερε να δεί όλα όσα θα ήθελε!<br /><br />Ο Τζέρρυ με μία απότομη κίνηση ξαναμπήκε στον δρόμο…<br /><br />«Allen! Τα πράγματα είναι πολύπλοκα…Πρέπει να με εμπιστευτείς... Δεν είναι όλα παιχνίδια της μοίρας, άλλά σίγουρα δεν ήταν τυχαίο που έχασα το πορτοφόλι μου και σίγουρα δεν είναι τυχαίο το ότι είσαι τώρα εδώ…όμως, για να ενώσουμε όλα τα κομμάτια του πάζλ, πρέπει πρώτα να βρεθούμε στο κατάλληλο μέρος…Αυτή τη στιγμή όλα είναι τόσο μπερδεμένα…ίσως το κατάλληλο background να μας βοηθήσει…αν και έχω ένα κακό προαίσθημα…»<br /><br />«Κακό προαίσθημα?? ΧΑΧΑ!! Η ιστορία της ζωής μου…!!!» είπε ο Allen σε μία ένδειξη αυτοσαρκασμού όμως βαθιά μέσα του ήξερε…Τώρα τελευταία τα όνειρα τον επισκέπτονταν όλο και πιο συχνά, πιο έντονα, πιο ζωντανά…και οι δυνάμεις … αυτές οι μυστηριώδεις αισθήσεις γίνονται όλο και πιο δυνατές, όλο και πιο δύσκολο να τις ελέγξει…να τις περιορίσει…Μήπως ήταν μία προειδοποίηση? Όμως μια προειδοποίηση για τι? Βυθίστηκε στις σκέψεις του αφήνοντας προς στιγμήν μία αδρανή σιωπή να πλανάται στην καμπίνα του αυτοκινήτου…<br /><br />«It goes on and on and on, heaven and hell….» Οι στίχοι μπερδεύονταν με τις σκέψεις του…Το μυαλό του επεξεργάζονταν όλες τις πληροφορίες, τα όνειρα, τις αισθήσεις, τον μυστηριώδη ξένο που μόλις είχε γνωρίσει… Του έκανε εντύπωση η ψυχρή ηρεμία με την οποία αντιμετώπιζε την κατάσταση… Με βάση τα κοινωνικά πρότυπα ήταν ένα παράσιτο, ένας στιγματισμένος, όμως τώρα έβγαινε στην επιφάνεια μία διαφορετική πλευρά, ακέραια και αποφασιστική… Ξαναθυμήθηκε τους ήρωες των κόμιξ…ο Τζέρρυ είχε πολλά κοινά με τους παιδικούς του ήρωες…αντικοινωνικός, σκοτεινός, αινιγματικός…ένας χαρακτήρας με διπλή προσωπικότητα…στην πρώτη ματιά ένας ανίκανος αλκοολικός, όμως βαθιά μέσα του υπήρχε μία διαφορετική προσωπικότητα πρόθυμη να θυσιάσει την κοινωνική του εικόνα για να κρύψει κάποιο πολύτιμο μυστικό…όμως τι? Τα ερωτήματα κατέκλυζαν τον νου του ενώ η ματιά του είχε απορροφηθεί από τη γραφικότητα της διαδρομής…Η ανοιχτή ύπαιθρος του έδινε ένα αίσθημα ελευθερίας και η ομίχλη που είχε καθίσει πάνω στα καταπράσινα λιβάδια πρόσθετε κάτι μυστηριακό στο τοπίο…<br /><br />---------------------------------------------------------------------------------<br /><br />Ο ήλιος είχε αρχίσει να βυθίζεται στον ορίζοντα και το αυτοκίνητο με τους αινιγματικούς επιβάτες συνέχιζε την πορεία του…Ξαφνικά ο Τζέρρυ έστριψε σε έναν χωματόδρομο.<br /><br />«Δεν είμαστε μακριά τώρα…»<br /><br />Ο Allen παρέμενε σιωπηλός…άλλωστε ο Τζέρρυ του εξήγησε πως πρέπει να βρεθούν στο κατάλληλο μέρος για να μπορέσουν να ενώσουν όλα τα κομμάτια του πάζλ…Προσπάθησε να χαθεί στην μουσική μα τα ερωτήματα ήταν τόσα πολλά… Συνέχισε να κοιτάει έξω από το τζάμι το περίεργο δάσος. Πελώρια δέντρα υψώνονταν επιβλητικά, δημιουργώντας μία αψίδα πάνω από το ασημένιο όχημα, εμποδίζοντας το φώς του ηλίου να περάσει, ενώ ο ήχος τρεχάμενων νερών ακούγονταν από απόσταση. Ο Τζέρρυ είχε ανάψει τα φώτα όμως δεν έκοψε ταχύτητα. Ξαφνικά το πελώριο τοίχος από την πυκνή βλάστηση χάθηκε και το αυτοκίνητο ξεχύθηκε σε ένα ξέφωτο…Αριστερά υψώνονταν πελώρια κοφτερά βράχια ενώ δεξιά σε αρκετή απόσταση βούιζαν τα νερά ενός ποταμού…μπροστά ήταν…<br /><br />«ΑΥΤΗ Η ΕΠΑΥΛΗ!!!! ΘΕΕ ΜΟΥ!!! ΠΟΥ ΜΕ ΕΦΕΡΕΣ?????!!!»<br /><br />Ο Τζέρρυ παρέμενε σιωπηλός…<br /><br />Παρόλο που ο Allen ένιωθε ανήσυχος και ζητούσε νευρικά απαντήσεις, αυτή η αποφασιστικότητα και η ηρεμία στο βλέμμα του Τζέρρυ τον έκανε να αισθάνεται εν μέρει ασφαλής…<br /><br />Το αυτοκίνητο σταμάτησε δίπλα στο λιθόστρωτο μονοπάτι …<br /><br />«Κατέβα μικρέ»<br /><br />Ο Allen είχε ιδρώσει και η καρδιά του χτύπαγε σαν τρελή…δεν ήθελε να έχει καμία σχέση με αυτό το μέρος…τι δουλειά είχε αυτός σε αυτό το μέρος?? Μήπως ήταν ένα ακόμα όνειρο?? Οχι…όχι δεν μπορεί να είναι αλήθεια!! Όχι!!!<br /><br />Η πόρτα του άνοιξε βίαια επαναφέροντας τον στην πραγματικότητα!!<br /><br />«ΘΑ ΕΡΘΕΙΣ????»<br /><br />Διστακτικά ο Allen έβγαλε το ένα πόδι του και το κατέβασε σιγά-σιγά μέχρι να νιώσει το πλακόστρωτο μονοπάτι στην σόλα του παπουτσιού του…έπειτα έβγαλε και το άλλο πόδι…ο ήχος από τα παπούτσια ήταν σαν μαχαιριές στην καρδιά του…δεν είναι μικρό πράγμα να βρίσκεσαι ξαφνικά στο σκηνικό που πλαισίωνε τους παιδικούς σου εφιάλτες…<br /><br />Ο Τζέρρυ ήδη κατευθύνονταν προς την είσοδο της μεγάλης έπαυλης<br /><br />«Τζέρρυ…περίμενε…τι κάνουμε εδώ?? Αυτό…»<br /><br />«..είναι το σπίτι που βλέπεις από μικρό παιδί στους εφιάλτες σου…» τον διέκοψε ο Τζέρρυ χωρίς να γυρίσει καν προς το μέρος του… «αυτό είναι το σκηνικό που πρωταγωνιστείς τα τελευταία 30 χρόνια…Σωστά? Δεν είναι μόνο δικός σου εφιάλτης Allen…είναι και δικός μου…Εσύ δεν με είδες ποτέ αλλά εγώ συμμετείχα…κάθε φορά που ζούσες τον εφιάλτη σου ήμουνα και εγώ εκεί, θεατής σε μία άκρη του μυαλού σου…Αλλά πρέπει πρώτα να τα βάλουμε όλα σε μία σειρά… Έλα τώρα! Μήν αργείς!»<br /><br />Ο Allen σάστισε λίγο από την έκπληξη που του προκάλεσαν τα λόγια του Τζέρρυ…<br /><br />«Δεν ξέρω αν το διασκεδάζεις αλλά αυτή η σιωπή δεν θα συνεχιστεί για πολύ…ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ!!!?».<br /><br />Η ερώτηση ήρθε αυθόρμητα στα χείλη του και ακούστηκε ιδιαίτερα αποφασιστική αναγκάζοντας τον Τζέρρυ να σταματήσει τον νευρικό βηματισμό του, πράγμα που εξέπληξε και τον ίδιο τον Allen…<br /><br />«Πολύ καλά λοιπόν…θα σου πω ο,τι θέλεις να μάθεις…όμως μην χάνεις χρόνο…έλα!» Έκανε μία μικρή πάυση για να πάρει μία βαθιά ανάσα και συνέχισε…<br /><br />«Είμαι κάποιος που είδε το απαγορευμένο…ήμουν στο λάθος μέρος σε λάθος στιγμή… Όλα ξεκίνησαν με εκείνο το ταξίδι στο Ισραήλ, την Μέκκα της Θρησκειολογίας &amp; των φολκλορικών παραδόσεων. Ο πατέρας μου ήταν πολύ κοντά σε μια μεγάλη ιστορική ανακάλυψη. Σε μία από τις τελευταίες του εξερευνητικές αποστολές ανακάλυψε διάφορους αρχαίους πάπυρους που μιλούσαν για ένα συνταρακτικό γεγονός που συμβαίνει μία φορά κάθε 1000 χρόνια σε μία περιοχή κοντά στα άγονα εδάφη της Νεκράς Θάλασσας…Νεράϊδες και ξωτικά, φιγούρες του μύθου εμφανίζονται στην έρημο και αλληλεπιδρούν με τους ζωντανούς… και όπως κάθε περήφανος γονιός, ήθελε να έχει τον μοναχογιό του στο πλάι του την στιγμή του θριάμβου του! Η τοποθεσία δεν ήταν ιδιαίτερα δύσβατη, όμως για κάποιο περίεργο λόγο κανένας ξεναγός δεν αναλάμβανε να μας οδηγήσει… Τελικά ο πατέρας μου και 5 βοηθοί του, μίσθωσαν ελικόπτερο και πλήρωσαν αδρά έναν ξεναγό να μας πάει στην ερημική τοποθεσία όπου κατασκηνώσαμε για το βράδυ… Τελικά όπως αποδείχτηκε, η αλήθεια διέφερε πολύ από τον μύθο…Αν και είχαμε προειδοποιηθεί, η περιέργεια υπερκάλυψε οποιοδήποτε αίσθημα φόβου….Θυμάμαι την βαριά Ανατολίτικη προφορά του ξεναγού καθώς μας έδινε την τελευταία προειδοποίηση:<br /><br />«Εσείς οι πλούσιοι Αμερικάνοι ποτέ δεν θα μάθετε! Αφού είστε αποφασισμένοι να μείνετε, ακούστε αυτό που θα σας πω και ακούστε με όλη σας την προσοχή!! Εδώ δεν ισχύουν οι κανόνες του κόσμου σας…εδώ, οι κόσμοι μπλέκονται και τα σύμπαντα γίνονται ένα… Κάθε φορά, στα τέλη της “Τζαχίλγια” (εποχή της άγνοιας), οι πύλες των δύο κόσμων ανοίγουν και οι νεκροί περπατάνε στον κόσμο των ζωντανών… Άγγελοι και δαίμονες μονομαχούν για την μοίρα αυτού του κόσμου! Μία παράβλεψη του Δημιουργού…Η γη γίνεται τόπος επικών μαχών και γεγονότων που δεν είναι για τα μάτια των ανθρώπων…Μείνετε μέσα στις σκηνές και ό,τι και να ακούσετε μην βγείτε έξω…πάρτε αυτό το φλασκί…είναι γεμάτο αγιασμό από τους άγιους Τόπους…κάντε ένα κύκλο γύρω από την σκηνή και ραντίστε την σε σχήμα σταυρού…αγνοήστε κάθε ήχο! Ο Αλλάχ να σας φυλάει!!!». Ξέμεινα να κοιτάω το ελικόπτερο καθώς απομακρύνονταν μέχρι να γίνει μία ανεπαίσθητη κουκίδα στον καταγάλανο ουρανό…»<br /><br />Η φωνή του Τζέρρυ είχε βαρύνει και τα μάτια του είχαν μουσκέψει καθώς βουτούσε όλο και πιο βαθιά σε μνήμες που για πολλά χρόνια βάραιναν μόνο την δική του συνείδηση …<br /><br />«Ο πατέρας μου δεν ήθελε να με τρομάξει και προσπάθησε να με πείσει πως όλα είναι τοπικές προκαταλήψεις…Η νύχτα κυλούσε ήρεμη και όλα έδειχναν πως τα γραπτά των πάπυρων δεν είναι παρά φολκλορικοί μύθοι…Από όσο μπορώ να θυμηθώ απολάμβανα τον πιο καθαρό έναστρο ουρανό που είχα συναντήσει ποτέ στην ζωή μου!! Πρέπει να είχα αποκοιμηθεί όταν ξαφνικά σηκώθηκε ένας δυνατός αφύσικος άνεμος που όλο και δυνάμωνε…Ξύπνησα έντρομος! Το μόνο που άκουγα ήταν η βουή του ανέμου και οι φωνές του πατέρα μου που έλεγε να μείνω μέσα ενώ τον άκουγα να ραντίζει την σκηνή… Τότε ήταν που ακούστηκε ο πρώτος βρυχηθμός…εκείνος ο ήχος…ήταν κάτι το εξωπραγματικό! Σαν δεκάδες θηρία που ουρλιάζουν μαζί….Και οι λάμψεις…Αναλαμπές που έκαναν την νύχτα μέρα … Ανησυχούσα όμως δεν είχα το κουράγιο να βγώ έξω… Ξαφνικά ο αέρας κόπασε και το μόνο που ακούγονταν ήταν οι βρυχηθμοί και ο ήχος μετάλλων που συγκρούονταν προκαλώντας έναν ανάμικτο μεταλλικό θόρυβο που θύμιζε δεκάδες κεραυνούς…Η γή έτρεμε σε κάθε κρότο…άνοιξα το φερμουάρ της σκηνής για να αναζητήσω τον πατέρα μου όμως πάγωσα μπροστά στο θέαμα… Η άμμος που μέχρι πρίν από λίγα λεπτά σήκωνε ο αέρας φαινόταν να αιωρείται ακίνητη! Ο ουρανός φλέγονταν, η πανσέληνος είχε χαθεί και την θέση της είχαν πάρει τρία ολόγεμα κατακόκκινα φεγγάρια ενώ ο χρόνος είχε “παγώσει” λές και όλο το σύμπαν παρακολουθούσε “αυτούς”!!! Τα δύο γιγάντια, μεγαλοπρεπή πλάσματα που αιωρούνταν λίγα μέτρα πάνω από την έρημο μπλεγμένα σε μία σφοδρή μονομαχία μέχρις εσχάτων!! Έχεις δει άγγελο να υποκύπτει στα τραύματά του Allen??? Ένα τραγικό θέαμα που το μικρό μας μυαλό δεν μπορεί να χωρέσει … Η θλίψη σε καταβάλλει με τρόπο ανέκφραστο… Ο ουρανός σκοτεινιάζει και μετά μία τρομερή λάμψη και ένα υπόκωφο βουητό που όλο και πλησιάζει…και το ωστικό κύμα τόσο δυνατό που σου κόβεται η αναπνοή…! Σηκώθηκα με δυσκολία…Είχε ξημερώσει…Τα πάντα είχαν χαθεί…αναζήτησα τον πατέρα μου αλλά μάταια…θυμάμαι να περιφέρομαι για μέρες στην έρημο χωρίς φαΐ, χωρίς νερό…η δίψα ήταν τόσο αφόρητη που ευχόμουν να πεθάνω…τελικά όλα σκοτείνιασαν!<br />Δεν περίμενα να ανοίξω τα μάτια μου ξανά, όμως η μοίρα φαίνονταν να διασκεδάζει εις βάρος μου…Όταν ξύπνησα βρέθηκα στο σπίτι του Khalid Adam Rizwan, “<a href="http://www.batkhela.com/islam/male-islamic-names.html">Του αιώνιου προφήτη που φυλάει τις πύλες του Παραδείσου</a>”. Με βρήκε, μου έδωσε τροφή και με δέχτηκε στο σπίτι του σαν παιδί του προστατεύοντάς με από τα μέλη των άλλων Φατρίών που θεωρούσαν ότι είμαι καταραμένος… βλέπεις Allen όλα έχουν το τίμημα τους σε αυτόν τον κόσμο… Το απόκοσμο θέαμα στο οποίο άθελά μου είχα γίνει παρατηρητής άφησε το στίγμα του…. Όταν βλέπεις τέτοια ανείπωτα πράγματα, είσαι καταδικασμένος να χάσεις ένα μέρος της ψυχής σου…Ο Azrael, μαζί με το ηττημένο πνεύμα διεκδικεί την ψυχή κάθε ζωντανού πλάσματος που γίνεται μάρτυρας τέτοιων γεγονότων… Όμως στην δικιά μου περίπτωση, ο «Θεριστής των ψυχών» βλέποντας ότι προστατεύομαι από τον αγιασμένο κύκλο, στιγμάτισε την ψυχή μου με το πύρινο ξίφος του καταδικάζοντας την έτσι σε αιώνια τιμωρία! Από τότε διαρκώς με βασανίζουν οράματα από τον άλλο κόσμο, από το παρόν, το παρελθόν και το μέλλον… κάποιοι θα το αποκαλούσαν χάρισμα όμως εγώ θα το αντάλλασσα σε μία στιγμή! Βλέπω φριχτά πράγματα Allen… Μόνο το αλκοόλ περιορίζει τα οράματα…»<br /><br />Ο Allen παρέμενε αμίλητος…τον είχε συνεπάρει η αφήγηση και η περιέργειά του για το τι μπορεί να έχουν όλα αυτά να κάνουν με αυτόν είχε ενταθεί…<br /><br />«Τζέρρυ…πραγματικά λυπάμαι γι’ αυτό που σου συνέβη όμως τι σχέση μπορεί να έχουν όλα αυτά με εμένα!!»<br /><br />Ο Τζέρρυ δεν μίλησε…έβγαλε ένα χαρτί και έγραψε το όνομα του Allen…”Allen Le Fang”… «Έχεις αναρωτηθεί ποτέ τι σημαίνει το όνομά σου μικρέ μου Άλλεν?» είπε και η ματιά του απέκτησε μία τρομακτική έκφραση που του προκαλούσε ανατριχίλα!<br /><br />«Τι μπορεί να σημαίνει το όνομά μου?…Τι μπορεί να σημαίνει το οποιοδήποτε όνομα??!!!» είπε όσο μπορούσε πιο φυσικά….<br /><br />«ΧΑΧΑΧΑ!! Είσαι πραγματικά αφελής…γύρισε το χαρτί προς το μέρος του και άρχισε αργά και σταθερά, σχηματίζοντας τοξάκια, να τοποθετεί τα γράμματα με διαφορετική σειρά …<br /><br />“Allen Le Fang”<br />“Allen FangLe”<br />“Allen FangeL”<br />“FAllen AngeL“<br /><br />«Fallen Angel … το όνομά σου είναι ένας απλός αναγραμματισμός μικρε…»<br /><br />Ένιωσε σαν φωτογραφία που σκίζεται σε δύο κομάτια, στο παρόν και στο άχρηστο παρελθόν του… Ξαφνικά πράγματα που παλιότερα τα θεωρούσε ασήμαντα, αποκτούσαν νόημα…οι δυνάμεις, τα όνειρα, η ροπή του προς τους μύθους των Αγγέλων…ακόμα και το τατουάζ του… Η προνύμφη είχε εκκολαφτεί και ήταν ώρα να ανοίξει τα φτερά της… Όμως βαθιά μέσα του κάτι του απαγόρευε να το δεχτεί, κάτι απέρριπτε την προοπτική αυτή…δεν μπορεί…υπήρχαν τόσες αντιφάσεις…<br /><br />«Ξέρω πως αυτή τη στιγμή βομβαρδίζεσαι από αλλεπάλληλα ερωτήματα όμως πριν ρωτήσεις οτιδήποτε άκου και τα υπόλοιπα! Πρόκειται να αναθεωρήσεις τις απόψεις σου σχετικά με τις ισορροπίες σωστού και λάθους, Αγγέλων και Δαιμόνων, Εωσφόρου και του Θεϊκού «αλάθητου»! Λοιπόν, ο Khalid, δεν έγινε απλά ο σωτήρας αλλά και μέντοράς μου. Με μύησε στα μυστικά του ορατού και αόρατου κόσμου, στο αληθινό νόημα των ευαγγελίων και των απόκρυφων χειρόγραφων των τεσσάρων Κοραϊσίτων που λέγονταν ότι είχαν ανακαλύψει την “Χανιφίγια”, την αληθινή θρησκεία του Αβραάμ. Προσπάθησε να μου δείξει πως η αλήθεια δεν είναι μονομερής πιστεύοντας ότι κάθε θρησκεία είχε διατηρήσει άθικτο ένα αυθεντικό κομμάτι της απόλυτης αλήθειας στα κηρύγματά της. Κάποιοι τον αποκαλούσαν προφήτη … Έλεγε ότι ο Θεός τον είχε καθοδηγήσει μέσα από τα οράματά του στην αλήθεια…την φριχτή πραγματικότητα της μεταθανάτιας ζωής… Σύμφωνα με αυτή, καταρρίπτονται όλα τα οχυρά της πίστης…Έννοιες όπως Θεός, Άγγελοι, Εωσφόρος, Παράδεισος και δαίμονες περνάνε από το πρίσμα της σχετικότητας, μεταβάλλοντας τις μέχρι τώρα ισχύουσες θεωρίες …βλέπεις το σωστό και το λάθος δεν είναι πάντοτε ξεκάθαρα… Η πραγματικότητα είναι λίγο πίο ωμή! Στην αρχή του χρόνου, τα σκοτεινά βάθη της Αβύσσου κατοικούνταν από “Δαίμονες”, πλάσματα φριχτά, αποκρουστικά, χωρίς νόηση και επιθυμίες. Αυτά τα “Δαιμόνια” φυλάσσονταν από αγγέλους του Βασίλειου των Ουρανών ώστε να βεβαιωθεί ότι η καταστροφική τους δύναμη δεν θα ελευθερωθεί ποτέ! Όταν ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο, υπέβαλε όλο το βασίλειο των ουρανών σε μία “δοκιμασία πίστης”… Κατέταξε το νέο του Δημιούργημα ανώτερο και των ίδιων των Αγγέλων και πρόσταξε όλο το βασίλειο των ουρανών να προσκυνήσει το νέο του δημιούργημα που ήταν καθ’ εικόνα και ομοίωσίν του. Πρώτος προσκύνησε ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, καλώντας όλους τους Αγγέλους να υποταχθούν στο θέλημα του Κυρίου. Όμως, ο Εωσφόρος, ο αρχαιότερος και δυνατότερος όλων των Αγγέλων, θεώρησε ότι το κάλεσμα του Μιχαήλ αντέκρουε στην πρώτη των Βασικότερων Εντολών του Κυρίου: «Εγώ ειμί ο Κύριος ο Θεός σου, ούκ έσονταί σοι Θεοί έτεροι πλην εμού». Ο Θεός που αγαπούσε ιδιαίτερα τον Εωσφόρο, βλέποντας την άρνησή του αγαπητού του Αγγέλου να υποταχτεί σε ένα δημιούργημα κατώτερο από αυτόν, θέλησε να του προσφέρει μία δεύτερη ευκαιρία να αποδείξει την πίστη του δίνοντάς του την εναλλακτική να απομακρυνθεί προσωρινά από την χάρη του και όταν θα ήταν έτοιμος να αποφάσιζε τι ήθελε να κάνει… Ο Εωσφόρος που δεν ήξερε τα αληθινά κίνητρα του Κυρίου του αποφάσισε με βαθιά πικρία να απομακρυνθεί από την χάρη του, όμως δεν υπολόγισε ότι έτσι διέσπασε την αρμονία στις τάξεις των Αγγέλων. Επειδή ήταν ιδιαίτερα αγαπητός πλήθος από τις πανίσχυρες δυνάμεις των Ανώτερων Αγγέλων συντάχτηκε μαζί του. Ο Κύριος δέχτηκε το θέλημά του να απομακρυνθεί από κοντά του χωρίς να επιβάλει καμία τιμωρία σε αυτόν ή στους ακόλουθούς του. Οι “εκπεσσόντες Άγγελοι”, διασκορπισμένοι, βρήκαν καταφύγιο σε μία άκρη του παραδείσου, την Γη, όπου τώρα κατοικούσε ο άνθρωπος. Μέσα στα χρόνια, οι Άγγελοι αυτοί θαμπώθηκαν από την ομορφιά και την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης ύπαρξης καταλήγοντας τελικά να τους αποκαλύψουν τα μυστικά των επιστημών και της νόησης…Ακόμα, κάποιοι από αυτούς ερωτεύτηκαν τις κόρες των ανθρώπων και εμφανιζόμενοι ως άνθρωποι, παντρεύτηκαν δημιουργώντας απογόνους…Όμως οι τάξεις των αγγέλων δεν προορίζονταν να αναμιχθούν με τον άνθρωπο…Η μίξη αυτή προκάλεσε την δημιουργία των Nephilim, ενός νέου υβρίδιου με τρομακτικές δυνάμεις! Κάποιοι λένε ότι το νέο αυτό είδος ήταν πιο δυνατό από τον ίδιο τον Εωσφόρο, αφού ο Θεός είχε δώσει στους ανθρώπους την δυναμική να εξελιχθούν σε όντα ανώτερα των Αγγέλων… Δεν άργησε να φτάσει ο καιρός που οι Nephilim σκόρπισαν την καταστροφική τους δύναμη στο δημιούργημα του Θεού προκαλώντας της οργή του για την αμελή συμπεριφορά και την ασέβεια των “εκπεσσόντων”, φέρνοντας τον κατακλυσμό και πνίγοντας τους όλους εκτός από τους εκλεκτούς του. Οι “εκπεσσόντες” με ηγέτες τους πανίσχυρους Αρχαγγέλους Satan και Belzeebulb αποφάσισαν να εκδικηθούν για τον χαμό των απογόνων τους προσυλιτίζοντας στο καταστροφικό τους σχέδιο τους 200 Αρχαγγέλους “Grigori” που είχαν τοποθετηθεί στην Γή ως προστάτες των ανθρώπων και ελευθερώνοντας τα δαιμόνια που βρίσκονταν φυλακισμένα στην άβυσσο. Οι εξεγερμένοι άγγελοι ζήτησαν από τον Εωσφόρο να ηγηθεί των στρατιών ενάντια στο θέλημα του Θεού. Όμως ο Εωσφόρος αγαπούσε βαθύτατα τον δημιουργό του και αρνήθηκε να συμμετάσχει μένωντας ουδέτερος… Αν και βαθιά πληγωμένος από την αδικία που ένιωθε πως είχε διαπραχθεί εις βάρος του, αποφάσισε να μην εναντιωθεί στο θέλημά του Κυρίου του αλλά να κρυφτεί κάπου στην γη μακριά από όλους. Οι εκπεσσόντες, ελευθέρωσαν τα δαιμόνια δολοφονώντας τους φύλακες της αβύσσου. Τότε ήταν που ο Θεός εξαπέλυσε την οργή του τιμωρώντας τους “εκπεσσόντες” καταδικάζοντάς τους στο πύρ το εξώτερο μαζί με τα δαιμόνια της αβύσσου…<br />Από τότε, η μεταθάνατον ζωή είναι μια αέναη μάχη που εκτυλίσσεται σε χρονικά όρια που ο ανθρώπινος νους δεν μπορεί να κατανοήσει… Άγγελοι και Δαίμονες, έχουν χωριστεί σε 2 στρατόπεδα με μοναδικό σκοπό οι μεν να προστατέψουν τον Παράδεισο και οι δε την απόλυτη κυριαρχία … και στο μέσο οι άνθρωποι, όντα ανώτερα από τον αγνότερο όλων, τον αρχάγγελο του φωτός Εωσφόρο, ζώντας στην άγνοια, μακριά από επιρροές που θα θολώσουν την κρίση τους, τους έχει δοθεί το θείο αγαθό που ακόμα και οι άγγελοι ποθούν! Να καθορίζουν την μοίρα τους. Να ζήσουν μία ζωή ελεύθεροι για να αποφασίσουν στο “τέλος” με ποια πλευρά θα ταχθούν. Κάποιες προφητείες λένε ότι ο Εωσφόρος έχει γίνει προστάτης της ανθρωπότητας…και εσύ Allen είσαι ο Υιός του…ένας Nephilim….<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1684771961823882834-2632656476979144937?l=psycho-hill.blogspot.com' alt='' /></div>Downhill....http://www.blogger.com/profile/18188466431524847046noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-1684771961823882834.post-91626873555676551302007-02-05T10:47:00.000+02:002007-02-06T10:51:46.509+02:00Πρόσφατες εξελιξεις και ανατροπές στο <a href="http://paparisethis.blogspot.com/">παπαραϊζ </a>μας υποχρεώνουν να αναβάλλουμε την δημοσίευση τουλάχιστον μέχρι την Τετάρτη...<br /><br />συγγνώμη για την αναστάτωση...<br /><br />αν βιάζεστε παρ'ολα αυτά να διαβάσετε κάτι...πηγαίνετε σ'αυτό <a href="http://argyrenia.wordpress.com/">εδώ </a>το άτομο που απο ότι φαίνεται έχει ανακαλύψει το ηλεκτρονικό καναβούρι...<br /><br />ή σ'αυτό <a href="http://paparisethis.blogspot.com/">εδώ </a>το άτομο που στην πραγματικότητα δεν είναι άτομο αλλά νομικό πρόσωπο που όμως έχει τα ίδια δικαιώμτα και υποχρεώσεις με κάθε άλλο blogger...<br /><br />επίσης μπορείτε να πάτε σ'αυτό <a href="http://fightback-naoum.blogspot.com/">εδώ </a>το άτομο αλλά πάλι οι περισσότεροι έρχεστε ώς redirect απο αυτό το άτομο...<br /><br />Ευχαριστώ για τη έλλειψη κατανόησης...<br />Οι φωτογραφίες δημοσιεύονται για την διατήρηση του ενδιαφέροντος των φανατικών αναγνωστών μου:<br /><br />Για τους άντρες :<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/Rcbyb0a8l_I/AAAAAAAAACU/cFQi9Bvlfbs/s1600-h/cheap+sex+for+men.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 217px; height: 117px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/Rcbyb0a8l_I/AAAAAAAAACU/cFQi9Bvlfbs/s320/cheap+sex+for+men.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5027972593747793906" border="0" /></a><br />Για τις γυναίκες:<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/Rcbykka8mAI/AAAAAAAAACc/6zveiGuIMas/s1600-h/Cheap+sex+for+women.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 159px; height: 148px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/Rcbykka8mAI/AAAAAAAAACc/6zveiGuIMas/s320/Cheap+sex+for+women.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5027972744071649282" border="0" /></a><br />έτσι ευελπιστώ να δημιουργήσω και τα κατάλληλα keywords για να προσελκύσω πλατύ κοινό....<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:180%;" ><br />----------------------------------------------------------------------------<br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:180%;" ><span style="font-weight: bold;">AFTER A WHILE....</span></span><br /></div><br /><span style="font-weight: bold;">Υ.Γ.... το πολυδιάστατο blog μου αποφάσισε (μόνο του) πως για να προσελκύσει μεγαλύτερη μερίδα αναγνωστών, θα πρέπει να καλύψει πολυποίκιλα θέματα απο την σύγχρονη Ελληνική πραγματικότητα όπως είναι <span style="color: rgb(0, 153, 0);">η στιχουργική</span><span style="color: rgb(0, 153, 0);">, </span><span style="color: rgb(0, 153, 0);">τα αθλητικά</span><span style="color: rgb(0, 153, 0);">, </span><span style="color: rgb(0, 153, 0);">τα οικονομικά</span><span style="color: rgb(0, 153, 0);">, </span><span style="color: rgb(0, 153, 0);">η υγεία</span> και άλλα...</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">έτσι, για όσους ενδιαφέρονται, μία ματιά στα comments θα εμπλουτίσει τις γενικές σας γνώσεις εξασφαλίζοντας σίγουρη επιτυχία σε τυχόν συμμετοχή σας σε οποιοδήποτε τηλεπαιχνίδι γνώσεων...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;">Και παίζουμε, και μαθαίνουμε, και Διασκεδάζουμε!!! </span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">Μήν με ευχαριστείτε...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><span style="font-weight: bold;">Just Spread The Woooordaah, PEOPLE!!</span><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1684771961823882834-9162687355567655130?l=psycho-hill.blogspot.com' alt='' /></div>Downhill....http://www.blogger.com/profile/18188466431524847046noreply@blogger.com63tag:blogger.com,1999:blog-1684771961823882834.post-18879767006812044192007-01-29T11:40:00.000+02:002007-01-29T14:31:22.505+02:00<span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br /><br />(The Long Lost Sequel of the classic thriller “THE OMEN”)</span><br /><br />Γεννήθηκε μία βροχερή νύχτα στα σκαλιά της Καθολικής Εκκλησίας του άγονου νησιού, στην κορυφή του λόφου την ώρα που μαίνονταν η μεγαλύτερη καταιγίδα στα Ελληνικά χρονικά…Ο μοναδικός καλόγερος που είχε μείνει στην εκκλησία εκείνη την ώρα εξασκούσε την τέχνη του στο εκκλησιαστικό όργανο την στιγμή που η έγκυος γυναίκα πάσχιζε να απαλλάξει τα σωθικά της από αυτό που μέχρι τότε νόμιζε ότι θα ήταν το παιδί της! Οι σπαρακτικές κραυγές της χάνονταν στο βουητό της περίεργης καταιγίδας! Λίγα λεπτά αργότερα το κλάμα ενός μωρού ίσα που ξεχώριζε στο τσαλαβούτισμα της δυνατής βροχής…Προς στιγμήν οι φόβοι της υποχώρήσαν…Το κοίταξε με στοργή…Όμως τα αισθήματα δεν ήταν αμοιβαία…Το βρέφος δεν αναζήτησε το μητρικό στήθος!! Άρπαξε τον ομφάλιο λώρο και τον έκοψε με τα καλοακονισμένα δόντια του…έπειτα έστρεψε σιγά-σιγά το κεφάλι του μέχρι το σατανικό του βλέμμα του να συναντηθεί με την έντρομη ματιά αυτής που απλά αποτελούσε το μέσο που του επέτρεψε να έρθει σε αυτόν τον κόσμο…Σχεδόν υπνωτισμένη η νεαρή γυναίκα σκαρφάλωσε στο περβάζι του περίγυρου της εκκλησίας…Η Καταιγίδα είχε κοπάσει αλλά ο αέρας ήταν ακόμα δυνατός…Τα αιματοβαμμένα ρούχα της δύστυχης νεαρής ανέμιζαν κάτω από το φως της πανσέληνου…Ο πάτερ Ιγνάτιος σε μία αναπάντεχη αστραπή είδε την σκιά της κοπέλας να ανεμίζει στο ημίφως…έτρεξε στο τζάμι και αντίκρισε την δύστυχη ύπαρξη να προσπαθεί να αντισταθεί στην μοίρα της… Άρχισε να κατεβαίνει βιαστικά από το κελί του φωνάζοντας για να ξυπνήσει και τους υπόλοιπους… Σε μία προσπάθεια να αποτρέψει το αναπόφευκτο, άνοιξε την κεντρική πόρτα φωνάζοντας…«Por favore seniora! NO! Come down!! Come Down!!»… Αυτή απλά γύρισε λίγο το κεφάλι και ψιθύρισε ένα σιγανό “Beware! He’s not what…!” μα πρίν προλάβει να τελειώσει την πρόταση της χάθηκε στη νύχτα! O πάτερ Ιγνάτιος έτρεξε αλλά το μόνο που αντίκρισε ήταν τα αδυσώπητα μαύρα νερά του αιγαίου να χτυπάνε με μανία τα βράχια….<br /><br />Ο αέρας κόπασε και το κλάμα ενός μωρού ακούστηκε πίσω από τα σκαλιά της εκκλησίας…Ο πάτερ Ιγνάτιος έσκυψε και σήκωσε το μωρό…οι επιλογές ήταν περιορισμένες…<br />-«Πώς θα το ονομάσουμε» ρώτησε ο Ηγούμενος…<br />-«δεν ξέρω…» απάντησε ο Ιγνάτιος…<br />-«Σε λόφο δεν γεννήθηκε?» Κάτι που να θυμίζει λόφο…κάτι που να τελειώνει σε …hill….<br />Ο ουρανός βρόντησε για μία ακόμα φορά…<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-style: italic; font-weight: bold;">Let him who has understanding reckon the number of the beast…</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-style: italic; font-weight: bold;">For it is a human number…666 “Dunhill the beast”</span><br /><br />--------------------------<br /><br />1π.μ. 24/2/2006…Καπετάνιε…πώς βρέθηκε αυτός ο φάρος εδώ?? Πού είμαστε?? Ο καπετάνιος σήκωσε τα κιάλια και η μορφή του πήρε μία ανησυχητική έκφραση που τρόμαξε τον Α’ Μηχανικό! Δεν είναι φάρος Nigel! Είναι…ο Αγ. Νικόλαος…ΚΑΙΓΕΤΑΙ!!!! Κοίταξε ξανά με τα κιάλια και είδε μία σκοτεινή φιγούρα να κατευθύνεται μακριά από τη φλεγόμενη εκκλησία… «Ένας επιζόντας!!!! ΕΝΑΣ ΕΠΙΖΟΝΤΑΣ!!!» φώναξε και ξανακοίταξε μέσα από τα κιάλια…Ο «επιζών» είχε κατεβάσει τώρα την κουκούλα και τον αντίκριζε κατάματα σαν να ήξερε ότι τον παρακολουθούν!…Ο πρώτος μηχανικός έμεινε άναυδος…αμέσως κατάλαβε πως ο νεαρός χρησιμοποιούσε ultrex…Έκθαμβος όπως ήταν και συνεχίζοντας να κοιτάει με τα κιάλια, τέντωσε το χέρι όλο δέος σε μία υπνωτισμένη προσπάθεια να χαϊδεψει το φρεσκολουσμένο μαλλί με αποτέλεσμα να μην προσέξει το πελώριο κύμα που κατευθύνονταν προς τα πάνω τους…Το κύμα χτύπησε με μανία το πλοίο και του άλλαξε την πορεία…Στα επόμενα δευτερόλεπτα το επιβατηγό «Σάμινα » παραδίνονταν στα σκοτεινά νερά του Αιγαίου…<br />Ο νεαρός Dunhill, εκείνο το βράδυ είχε βάλει σκοπό να ξεκινήσει την αλυσιδωτή αντίδραση που θα έφερνε το τέλος της ανθρωπότητας, αλλά δεν υπολόγισε όλους τους παράγοντες αυτού του κόσμου…Κανείς δεν μπορούσε να διαφωνήσει με το γεγονός οτι από την γενιά των ανθρώπων, κανείς δεν μπορούσε να αντισταθεί στον τρομερό Dunhill. ‘Ομως η ανθρωπότητα θα έβρισκέ σύμμαχό στο πρόσωπο του προαιώνιου εχθρού της…Τα μικρόβια και οι ιώσεις, οι μικροσκοπικοί αυτοί οργανισμοί που «δεν μασάνε μία» και «τρώνε λάχανο» ακόμα και <a href="http://www.imdb.com/title/tt0407304/">τρίποδους εξωγήινους</a>, δώσανε παράταση στην ανθρώπινη φυλή! Φρεσκολουσμένος όπως ήταν, ο νεαρός Dunhill άρπαξε ένα γερό κρυολόγημα που τον εξασθένησε…<br /><br />----------------------------------<br /><br />Χάνοντας την ευκαιρία που δίνεται μία φορά κάθε 10 χρόνια, ο υποχθόνιος Dunhill αποφάσισε να λουμώσει μέχρι η ανθρωπότητα να πειστεί ότι δεν υπάρχει…Εν τω μεταξύ, γνωρίζοντας ότι ο κόσμος δεν κατακτείται με πολέμους αλλά με την δύναμη του χρήματος, σπούδασε λογιστικά αλλά επειδή η ανεργία τον τρομοκρατούσε, για καλό και για κακό έπαιζε Τζόκερ κάθε Κυριακή, ενώ δεν παρέλειπε τις επισκέψεις στο Καζίνο της Πάρνηθας… Από σύμπτωση δημιούργησε τον καπνοπαραγωγικό κολοσσό Dunhill και έβγαλε τρελά φράγκα…Τώρα ήταν πιο κοντά στον στόχο του από ποτέ! 666 ώρες έμεναν μέχρι το τέλος άλλης μίας δεκαετίας και το πεπρωμένο του θα ολοκληρώνονταν…Όμως, το ισχυρό κίνημα των αντικαπνιστών πέτυχε καίριο πλήγμα στην βιομηχανία του καπνού με αποτέλεσμα ο κολοσσός Dunhill να χρεοκοπήσει και να πουληθεί στην μονή της Αγ. Λαύρας στο Σούνιο…Τι ειρωνεία!! Τι άλλο έμενε γι’ αυτόν στην ζωή? Αποφάσισε να αυτοκτονήσει…μπήκε στο ίντερνετ και αναζήτησε τρόπους οδυνηρού θανάτου…οι αναζητήσεις του τον οδήγησαν σε μία διεύθυνση με την ονομασία «Αυτοκτονία με την μέθοδο του πνιγμού…η λύτρωση έρχεται μέσα από την αγωνία» … Πάτησε το Link και αντί για οδηγίες εμφανίστηκε μπροστά του το profil κάποιου blogger…Για άλλη μία φορά η μοίρα του επεφύλασσε άλλη πορεία… Διαπίστωσε πως το μέσο για την απόλυτη κυριαρχία και τον έλεγχο της γης ήταν τα BLOG!!!! Αποφάσισε να δώσει στην μίζερη ύπαρξή του άλλη μία ευκαιρία και έγινε blogger…Η επόμενη δεκαετία μόλις τώρα αρχίζει….<br /><span style="font-size:180%;"><br /><span style="font-weight: bold;">ΜΕΤΑΝΟΕΙΤΕ…Η ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΕΡΧΕΤΑΙ…</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1684771961823882834-1887976700681204419?l=psycho-hill.blogspot.com' alt='' /></div>Downhill....http://www.blogger.com/profile/18188466431524847046noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-1684771961823882834.post-75217776090814574462007-01-16T09:41:00.000+02:002007-01-22T10:10:08.849+02:00Αναγκάστηκα, λόγω ασθενείας, να μείνω φυλακισμένος τρείς συνεχόμενες μέρες με μοναδική παρέα εναν όχι και τόσο αγαπημένο φίλο, την τηλεόραση...Μεταξύ άλλων είδα για άλλη μία φορά τους γνωστούς αγνώστους να δίνουν με περηφάνια την γνωστή παράσταση τους ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16…ή μήπως ήταν ενάντια στην αστυνομία…ή γιατί έχασε η Πανάθα…ή γιατί η βενζίνη έχει ακριβύνει και δεν μπορούν πλέον να πετάνε όσες μολότοφ πέταγαν παλιά…!!<br />Όποιος και αν είναι ο λόγος, τους είδα, όλο τσαμπουκά, να πετάνε πέτρες στους αστυνομικούς και μετά με την χαρακτηριστική εκνευριστικά αυθάδη άνεση, να επιστρέφουν με το "Στην άκρη! Κρατάω βαριές σακούλες σούπερ μάρκετ" περπάτημα στην ασφάλεια του πανεπιστημιακού ασύλου! Κατά την επιστροφή τους, αν βρούνε και κανένα κάδο σκουπιδιών τον κλωτσάνε έτσι για να ξεδώσουν από την ρουτίνα…Τόσα χρόνια η ίδια κατάσταση…ένα στημένο θέατρο…<br />Μα φέτος σας παρουσιάζουμε κάτι διαφορετικό…μία αποκλειστική συνέντευξη ενός από τα ηγετικά μέλη των ταραχοποιών, τον κύριο Luiggi Vercotti…<br /><br /><br />-Πέστε μας λοιπόν, κύριε Vercotti…γιατί τα κάνετε όλα αυτά?<br />-(φτιάχνοντας το φυτίλι μίας μολότοφ) Κατ’ αρχάς να δηλώσω οτι εγώ δεν έχω καμία σχέση με αυτά που βλέπετε στην τηλεόραση…<br />-Μα, τι λέτε?? Είστε ή όχι ηγετικό μέλος των γνωστών-αγνώστων…<br />-Ναι, εγώ είμαι…(sinister laughter …nudge nudge)<br />-Τότε?<br />-…. (wink wink…nudge nudge)<br />-Κύριε Vercotti δεν σας καταλαβαίνω…<br />-Say No More!! (nudge nudge…)<br />-Κύριε Vercotti, είστε ή όχι το κατάλληλο πρόσωπο που θα μας πει για ποιο λόγο γίνονται όλα αυτά??<br />-Ohh…You’re no fun anymore…Ε, να, θα βρούμε ένα επίκαιρο θέμα, όπως το άρθρο 16 ή τα γεγονότα του πολυτεχνείου, και θα ξεδώσουμε για άλλα θέματα όπως, γιατί έχασε η Ολυμπιακάρα ή γιατί δεν μου κάθεται το Κατερινάκι...Βλέπετε ο Φρόϋντ έλεγε να εξωτερικεύουμε τον θυμό μας, γιατί αν τον κρατάμε μέσα μας…<br />-Διαβάζετε και φρόϋντ!!?<br />-Διαβάζω ό,τι βρίσκεται γραμμένο πίσω από την πόρτα της τουαλέτας των δημόσιων λουτρών στο Σύνταγμα…<br />-Ναι… Στις τελευταίες αναταραχές, σας είδα σε ένα πλάνο όπου αφού πετάξατε μία πέτρα προς τα μάτ γυρίσατε και ρίξατε μία κλωτσιά σε ένα σταθμευμένο αυτοκίνητο…γιατί το κάνατε αυτό?<br />-Έτσι…<br />-Δεν σκέφτεστε τον κάτοχο του οχήματος? Τί φταίει αυτός…<br />-Φταίει, έμμεσα, γιατί είναι και αυτός ένα γρανάζι του συστήματος, ένας λο-βο-το-μημένος υπαλληλάκος που δεν αντιδρά και άνθρωποι σαν αυτόν, με την στάση τους μας έχουν φέρει εδώ που είμαστε τώρα…και στο κάτω-κάτω γιατί να έχει αυτός αυτοκίνητο και εγώ όχι?<br />-Μάλιστα, και τους κάδους…γιατί τους καίτε?<br />-Αυτή είναι η κοινωνική μας προσφορά που παρέχεται προς τους πολίτες ως αντάλλαγμα για την προσωρινή ταλαιπωρία που προκαλούμε με το κλείσιμο των δρόμων…βλέπετε, συμπάσχοντας στο πρόβλημα αποκομιδής των σκουπιδιών του λεκανοπεδίου και με βάση τα βαθιά οικολογικά συναισθήματα που μας χαρακτηρίζουν αποφασίζουμε την καύση των σκουπιδιών…<br />-Μάλιστα, τώρα αρχίζουμε να βλέπουμε τις δύο πλευρές του νομίσματος…Κάποιοι βιάζονται να σας κατακρίνουν…τι έχετε να τους πείτε??<br />-Σας ΓαμΤΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΤΙΤΙΙΤΙΤΙΤΤΤΤΤΤΤΤΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΤΙΤΙΙΤΙΙΤ<br />-Ωραία…λοιπόοον…Κλείνοντας τι θα ζητούσατε από την κυβέρνηση αν σας δίνονταν η ευκαιρία?<br />-Όχι πολλά…να καταργηθεί η αστυνομία και να δώσουν τον εξοπλισμό τους σε εμάς, να υπάρχουν καλάθια με πέτρες σε κάθε σταθμό του μετρό και του ηλεκτρικού ώστε να τις πετάμε στα βαζελάκια που πηγαίνουν στο γήπεδο, να απελευθερωθεί το sex για τις ηλικίες κάτω των 18, δωρεάν ναρκωτικά, δωρεάν κόκα κόλες και ενσωμάτωση του αθλήματος «ρίψη μολότοφ» στους ολυμπιακούς αγώνες.<br />-Λογικά αιτήματα νομίζω…Να σας ευχαριστήσουμε που ήσασταν απόψε μαζί μας…<br />-Εγώ ευχαριστώ…τώρα γράφει…??<br />-Παρακαλώ??<br />-Η κάμερα?? Γράφει?? Μπορώ να πώ κάτι??<br />-Ναι, ασφαλώς…<br />-ΒΑΖΕΛΑΚΙΑ ΘΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ!!! (beavis & butthead laughter)<br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">CUT, CUT, CUT!!</span><br /><span style="font-weight: bold;">Τhat was not funny!!<br /><br /></span></span><br /><span style="font-size:130%;">AND NOW FOR SOMETHING COMPLETELY DIFFERENT….</span><br /><br />Η παραγωγή σας ζητάει ελεεινά συγγνώμη…μετά από ένα πενθήμερο εγκλεισμού στο σπίτι και συνεχούς αναπαραγωγής Monty Python τα αποτελέσματα αποδεικνύονται καταστροφικά…Και όσο εγώ κάνω ένα διάλειμμα για ένα ακόμα monty επεισόδιο, εσείς καθίστε αναπαυτικά και απολαύστε το…<a href="http://paparisethis.blogspot.com/">.<span style="font-weight: bold;font-size:180%;" >PAPARISE</span>……</a>.<br /><br /><div style="text-align: left;"><br /></div><p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt; text-align: left;">IT'S <span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >NOT </span>A COMMERCIAL...</p><p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt; text-align: left;"><br /></p><p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt; text-align: left;">IT'S A <span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >WHISPER </span>IN THE DARK...</p><p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt; text-align: left;"><br /></p><p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt; text-align: left;">A DEMONSTRATION OF BLOG <span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >EVOLUTION</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >...</span></p><p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt; text-align: left;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt; text-align: left;">THE <span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >FUTURE </span>WITHIN YOUR GRASP</p><p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt; text-align: left;"><br /></p><p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt; text-align: left;">A NEW ERA EMERGES IN THE BLOG <span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >COMMUNITY</span><span style="font-size:130%;">...</span></p><p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt; text-align: left;"><span style="font-size:130%;"><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt; text-align: left;"><span style="font-size:130%;">WILL YOU FOLLOW<span style="font-size:180%;">?</span></span><br /></p><p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt; text-align: left;"><br /></p><p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt; text-align: left;"><br /></p><p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt; text-align: left;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://paparisethis.blogspot.com/">PAPARISE THIS</a>...</span><span style="font-size:130%;">DEFINATELY....</span><br /></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">----------------------------------------<br /></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">ΤΑΚ ΤΑΚΑ ΤΑΚ ΤΑΚ… Το μόνο που ακούγονταν στην ηρεμία της νύχτας ήταν ο ήχος από τα παπούτσια του στο λιθόστρωτο μονοπάτι<span style=""> </span>και η κοφτή λαχανιασμένη ανάσα του…Τρέχει…αλλά για πού??? Ρίχνει μία γρήγορη ματιά γύρω του χωρίς να σταματάει…Η μεσαιωνική έπαυλη απομακρύνεται πίσω του και το πυκνό δάσος πλησιάζει όλο και πιο κοντά…Αριστερά του είναι ένα ποτάμι και δεξιά κάθετα κοφτερά βράχια! Δεν ξέρει που βρίσκεται αλλά ξέρει πως δεν πρέπει να σταματήσει το τρέξιμο…Δεν έχει άλλα περιθώρια…το δρομάκι τελειώνει και ο οξύς ήχος του ξύλου αντικαθίσταται από το θρόισμα των φύλλων…Το δάσος αυτό μοιάζει περίεργο αλλά δεν έχει άλλη διέξοδο… Πρέπει να το διασχίσει…δεν μπορεί να γυρίσει πίσω… «πίσω είναι….μα τι είναι πίσω???» αναρωτήθηκε, αλλά δεν ήθελε και να το πολυψάξει…Συνέχισε το τρέξιμο…Έτσι πρόσταξε το ένστικτο αυτοσυντήρησης… </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Το φως του φεγγαριού μεγένθυνε τους φόβους του και ξεκλείδωνε ανησυχίες που κανονικά υπάρχουν μόνο στα παιδικά όνειρα…Συνέχισε με όλη του την δύναμη…δύναμη που ούτε ο ίδιος δεν φαντάζονταν ποτέ ότι κατείχε κι όμως! Συνέχισε την ξέφρενη πορεία του στο δάσος μα δεν έβλεπε να καταλήγει κάπου…Αισθάνθηκε την απόγνωση να τον κυριεύει…Δεν ήξερε που πηγαίνει και θεώρησε ανώφελο να συνεχίσει το τρέξιμο...Σταμάτησε να πάρει μια ανάσα…Η καρδιά του βρίσκονταν στα όριά της...Θα ήθελε να την σταματήσει να χτυπάει…Ήξερε ότι ο ήχος της θα τον προδώσει…δεν πρέπει να κάθεται εδώ…πρέπει να συνεχίσει…δεν έχει δυνάμεις…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Προσπαθεί να ηρεμήσει τον εαυτό του «Τόση ώρα τρέχω, πρέπει να είμαι ασφαλ…» μα πριν προλάβει να τελειώσει την σκέψη του ένας ξαφνικός θόρυβος ακούγεται πίσω του! Μετά δεξιά του, μετά ξανά πίσω του…Μία έκρηξη αδρεναλίνης οξύνει όλες τις αισθήσεις του μα αυτό δεν είναι αρκετό…μία άφατη στριγκλιά ακούγεται μέσα στο κεφάλι του και η περίεργη σκιά χίμηξε καταπάνω του…</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">-----------------------------<br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Πετάχτηκε πάνω καταϊδρωμένος μόνο για να ανακαλύψει ότι ήταν ένα ακόμα όνειρο…κοίταξε την ώρα…4:00π.μ. Πάντα την ίδια ώρα…Έπιασε το μπουκάλι <span style="" lang="EN-US">berbon</span> που είχε στο κομοδίνο του και ήπιε μερικές γουλιές…Αν και έβλεπε τα όνειρα αυτά από μικρό παιδί πάντα είχαν τον ίδιο αντίκτυπο στην ψυχολογία του…Οι γιατροί δεν έδωσαν ποτέ κάποια εξήγηση και τα αμέτρητα ηλεκτροσόκ και οι πειραματικές τους εξερευνήσεις δεν έφεραν το παραμικρό αποτέλεσμα…Έτσι έχασε την πίστη του πρώτα στην επιστήμη και έπειτα στον Θεό…</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Άναψε ένα τσιγάρο… Τράβηξε μία παρατεταμένη τζούρα και σηκώθηκε από το κρεβάτι του για να ρίξει μία ματιά στον δρόμο… Το τατουάζ του «Εκπεσσόντα Αγγέλου» κάλυπτε το μεγαλύτερο μέρος της καλογυμνασμένης του πλάτης… Δεν χρειάστηκε να ανάψει το φως. Το παραμελημένο παραθυρόφυλλο δεν μπορούσε να μπλοκάρει αποτελεσματικά τα φώτα της πόλης. Η πινακίδα από νέον στην απέναντι μεριά του δρόμου τρεμόπαιζε αποκαλύπτοντας ανά διαστήματα μερικά από τα χαρακτηριστικά του προσώπου του. Ένα πρόσωπο τραχύ, αινιγματικό. “Stairway To Heaven”... «Ωραίος τίτλος για μπαρ» σκέφτηκε…Ο τίτλος καμία σχέση δεν είχε με την πραγματικότητα. Λιγοστός κόσμος μπαινόβγαινε σ’ εκείνο το αλλόκοτο μέρος. Πάντα άνθρωποι της νύχτας, αινιγματικοί και λιγομίλητοι…. Έβαλε ένα <span style="" lang="EN-US">CD</span> στο στερεοφωνικό και πάτησε το <span style="" lang="EN-US">play</span>. Οι πρώτες νότες του <a href="http://www.black-sabbath.com/discog/bornagain.html#bornagain"><span style="" lang="EN-US">Born again</span></a> τον παρέσυραν στις πιο σκοτεινές περιοχές του μυαλού του, αναμνήσεις που αν του δίνονταν η δυνατότητα, θα ξερίζωνε μία και καλή…</p><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RaM4PGTVUcI/AAAAAAAAABM/Vw4z6iwA5o4/s1600-h/Fallen+Angel+I.jpeg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RaM4PGTVUcI/AAAAAAAAABM/Vw4z6iwA5o4/s320/Fallen+Angel+I.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5017916241861759426" border="0" /></a><br /><span style="font-size:78%;">Boris Vallejo - The Fallen Angel<br /><br /></span></div><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Θυμήθηκε την παιδική του ηλικία, τότε που είχε ακόμα την ελπίδα πως αυτή η ιδιομορφία του δεν ήταν κάτι το μειονεκτικό αλλά αντίθετα έκρυβε μία μυστική δύναμη που όταν οι συνθήκες θα ήταν κατάλληλες θα εξωτερικεύονταν…Έπαιρνε κουράγιο από τους ήρωες των κόμιξ που διάβαζε…Λιγομίλητοι και αυτοί, κλεισμένοι στον εαυτό τους, κάτω από το βάρος του ιδιόρρυθμου μυστικού τους, ζούσαν διπλή ζωή…Αυτός προς το παρόν είχε γνωρίσει την αδύναμη πλευρά του και περίμενε υπομονετικά να υποδεχτεί την λύτρωση…τον υπερήρωα που έκρυβε μέσα του…Την είχε αισθανθεί αυτή την δύναμη…θα έπαιρνε όρκο ότι την είχε αισθανθεί…κάποιες φορές, σε στιγμές που το πείραγμα των άλλων παιδιών καθρέφτιζε τα πιο πρωτόγονα χαρακτηριστικά της ανθρώπινης φυλής, ένιωθε μια δύναμη να γιγαντώνεται μέσα του… μα με το που σκέφτονταν να την εξωτερικεύσει μετατρέπονταν σε λαίλαπα, έρεβος, απόγνωση, σε κάτι απροσδιόριστο που έπρεπε να το σταματήσει πριν εξωτερικευτεί! Έτσι λούμωνε καταπιέζοντας για άλλη μία φορά τον εαυτό του υπομένοντας όλα τους τα καπρίτσια μέχρι να βαρεθούν… </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><span class="msoIns"><ins cite="mailto:Thankat" datetime="2007-01-08T17:07"><o:p></o:p></ins></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><span style="" lang="EN-GB">“</span><i style="">ΗΑ</i><i style=""><span style=""> </span>ΗΑ</i><i style=""><span style=""> </span>ΗΑ</i><i style=""><span style="" lang="EN-GB">,<span style=""> </span><o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><i style="">Α</i><i style=""><span style="" lang="EN-US">LLEN</span></i><i style=""><span style="" lang="EN-US"> </span></i><i style=""><span style="" lang="EN-US">LE FANG</span></i><i style=""><span style="" lang="EN-US"> </span></i><i style=""><span style="" lang="EN-US">is</span></i><i style=""><span style="" lang="EN-US"> </span></i><i style=""><span style="" lang="EN-US">a</span></i><i style=""><span style="" lang="EN-US"> </span></i><i style=""><span style="" lang="EN-US">fag</span></i><i style=""><span style="" lang="EN-GB">!! <o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><i style=""><span style="" lang="EN-US">HA</span><span lang="EN-US"> </span></i><i style=""><span style="" lang="EN-US">HA</span><span lang="EN-US"> </span></i><i style=""><span style="" lang="EN-US">HA</span> ….”</i> </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">φώναζαν τραγουδιστά τα πιτσιρίκια και του την “χάριζαν” για μία ακόμα φορά….<span style="" lang="EN-US">O</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Allen</span> έμενε κάτω απογοητευμένος, προδομένος, αναθεματίζοντας τον αδύναμο χαρακτήρα του…Λίγες φορές του είχε δοθεί η ευκαιρία να γνωριστεί με την περίεργη αυτή δύναμη και κάθε φορά την αισθάνονταν όλο και πιο αχνή…Μα πάντα επέλεγε να την αγνοήσει μέχρι που κάποτε χάθηκε…όχι όμως και τα όνειρα…τελικά τα λόγια των ψυχολόγων τον έπεισαν…<span style="" lang="EN-US">It</span>’<span style="" lang="EN-US">s</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">all</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">in</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">your</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">head</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">boy</span>…<span style="" lang="EN-US">it</span>’<span style="" lang="EN-US">s</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">all</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">in</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">your</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">head</span>…<span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Αποφάσισε να κατέβει για ένα ποτάκι στο απέναντι μπάρ…Διέσχισε τον δρόμο και κατευθύνθηκε προς το μπαράκι του «Τζόν»…Η επιγραφή “<span style="" lang="EN-US">Stairway</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">to</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">heaven</span>” συνέχιζε να αναβοσβήνει πάνω από το κεφάλι του…κοντοστάθηκε λίγο και έμεινε να την κοιτάει…Μία έκφραση σαρκασμού και πικρίας σχηματίστηκε στο πρόσωπό του. Πέταξε το τσιγάρο του και το πάτησε σαν να έσβηνε ένα κομμάτι του εαυτού του…Έκανε να ανοίξει την πόρτα αλλά τότε κάποιος μεθύστακας βγήκε από το μπάρ και τρεκλίζοντας έπεσε πάνω του… «Πρόσεξε που πάς ρε φίλε!!!» είπε, και συνέχισε τον δρόμο του διαγράφοντας απανωτά οχτάρια…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Δεν αντιμίλησε…δεν είχε διάθεση…κοίταξε κάτω και είδε ένα μαύρο δερμάτινο πορτοφόλι…το άνοιξε για να δεί σε ποιόν ανήκει… «Τζέρρυ Άντερσον»… Έκλεισε το πορτοφόλι και μπήκε στο μαγαζί…Πλησίασε τον μπάρμαν ο οποίος ήδη είχε ξεκινήσει να του ετοιμάζει το ποτό του…έτυχε να ακούσει την κουβέντα για τον αγενή μεθύστακα… «Αυτό είναι δικό του» είπε και πέταξε το πορτοφόλι πάνω στο μπάρ… «Α! Όχι κύριε <span style="" lang="EN-US">LE</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">FANG</span>» είπε ο Νίκ ο Μπάρμαν χωρίς να σταματήσει να γυαλίζει τα ποτήρια… «Εμείς δεν αναλαμβάνουμε τέτοια υποχρέωση…θα πρέπει να του το δώσετε ο ίδιος» …</p><br /><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Don't stay behind....<span style="font-size:130%;">JOIN</span>....<span style="font-size:180%;">NOW!</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1684771961823882834-7521777609081457446?l=psycho-hill.blogspot.com' alt='' /></div>Downhill....http://www.blogger.com/profile/18188466431524847046noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1684771961823882834.post-74659159807071607822007-01-16T08:41:00.000+02:002007-01-22T12:07:01.218+02:00<p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt; color: rgb(51, 51, 255); text-align: left;"><span style="font-size:85%;"><a href="http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=print_lyrics&amp;song_id=13391"><i style=""><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:78%;" >A God Forsaken Sequel From: </span></i></a></span><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:78%;" ><a href="http://psycho-hill.blogspot.com/2007/01/cycle-of-life-part-i-ordinary-life.html">THE CYCLE OF LIFE - part I: AN ORDINARY LIFE [Intro...]</a></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><span style="font-size:85%;"><a href="http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=print_lyrics&amp;song_id=13391"><i style=""><br /></i></a></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><span style="font-size:85%;"><a href="http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=print_lyrics&amp;song_id=13391"><i style="">«Γιατι αν είστε όλες σας σωστές δεν θα υπήρχαν άντρες μές στις φυλακές,<o:p></o:p></i></a></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><i style=""><span style="font-size:85%;"><a href="http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=print_lyrics&amp;song_id=13391"><span style=""> </span>γιατί αν είσαστε όλες σας σωστές δεν θα μετρούσαμε ατέλειωτες πληγές»</a></span></i></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"></p><br /><i style=""><o:p></o:p></i> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">…τραγουδούσε και το ένιωθε! Χωρίς λόγο, χωρίς αφορμή, αισθανόταν ο πιό αδικημένος άνθρωπος του κόσμου! «Σήμερα παίρνω εκδίκηση για όλες τις φορές που έχω καταπιεστεί, για όλες τις υποχωρήσεις που έχω κάνει, για τις αδικίες που έχω υποστεί!!»…Και δώσ’ του τα γαρύφαλλα και δώσ’ του τα κεράσματα στο διπλανό τραπέζι και να και «στις υγειές μας» με το απέναντι γυναικείο <span style="" lang="EN-US">bachelor</span>… Τι εννοούσε μόνο αυτός ήξερε… Ποτέ δεν είχε αδικηθεί, ποτέ δεν καταπιέστηκε, ποτέ δεν υποχωρούσε και όλοι ξέρανε τι εγωιστής ήταν! Ήταν τόσο μεθυσμένος που δεν ξεχώριζε το δεξιά από το αριστερά του…Η δυνατή μουσική συνέβαλλε στο αίσθημα αποπροσανατολισμού που του δημιουργούσε το ποτό και του δημιουργούσε μία απίστευτη ευφορία…</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">«ΑΑΑ-ΝΤΩΩΝ’!!!»…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><i style="">Σαν να του φάνηκε πως άκουσε το όνομά του…</i></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /><i style=""> <o:p></o:p></i></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">«ΑΝΤΩΝΗΗΗΗΗ! ΕΔΩ!!!».</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /><span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Τα φιλαράκια είχαν ήδη κάνει τις συστάσεις…Οι αδέσμευτες του διπλανού <span style="" lang="EN-US">bachelor</span> αντί να περιμένουν την νύφη να “σφυρίξει” το παραδοσιακό <span style="" lang="EN-US">Jump</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">ball</span> της ανθοδέσμης που θα “ορμήνευε” ποια θα ήταν η επόμενη νυμφευόμενη, αποφάσισαν να επισπεύσουν λίγο τα πράγματα και να πάρουν την μοίρα στα χέρια τους.</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /><span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">«Γειά σου…με λένε Ελένη»</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /><span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Αισθάνθηκε τον λαιμό του να στεγνώνει και το μυαλό του να γυρνάει σαν κάδος πλυντηρίου ανακατεύοντας τις λέξεις και τις φράσεις προκαλώντας ένα συνοθύλευμα ασυναρτησιών…Ήθελε να κάνει εντύπωση και όσο και αν προσπαθούσε, καμία από τις “προτεινόμενες” απαντήσεις δεν ήταν αρκετά ικανοποιητική για την απλή αυτή πρόταση…Ξεκίνησε μία διαδικασία αξιολόγησης της κάθε πιθανής απάντησης που διήρκησε αρκετά ώστε να τον φέρει σε αμηχανία…πήρε βαθιά ανάσα για να κερδίσει λίγο χρόνο…</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Η πληθωρική ξανθιά γέλασε διασκεδάζοντας εμφανώς με την αμηχανία του … </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">«Εσύ πρέπει να είσαι ο Αντώνης…» είπε και τον ακούμπησε στοργικά στον ωμό κάνοντας ένα βήμα πιο κοντά του, σαν να του έλεγε «Δεν πειράζει, το έχω συνηθίσει πιά…»</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Το μυαλό του, είχε θολώσει, μα η ανάμνηση της <a href="http://psycho-hill.blogspot.com/2007/01/cycle-of-life-part-i-ordinary-life.html"><u>«Ελευθερίας»</u></a> ξεχώριζε πεντακάθαρα από το θολό <span style="" lang="EN-US">background</span> και η Ελένη ήταν ό,τι πιο κοντινό στο αντικείμενο του πόθου του... Το ένα έφερε το άλλο και η παρέα σιωπηλά μοίρασε τους…παρτενέρ σχηματίζοντας ζευγαράκια για το υπόλοιπο της νύχτας…</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoBodyTextIndent">«Στα ‘δωσα όλα και έμεινα στον άσσο»…οι λουλουδούδες πήγαιναν και έρχονταν! Οι σαμπάνιες τον έλουζαν και για μία ακόμα φορά ήταν ο βασιλιάς του Σαββατόβραδου! Μα ακόμα και οι βασιλιάδες έχουν ανάγκες…Η φύση τον καλούσε…μάζεψε τον εαυτό του και κακήν κακώς έφτασε στην είσοδο της τουαλέτας όπου βρέθηκε αντιμέτωπος με ένα δίλλημα...Αμέσως θυμήθηκε την στρατιωτική του θητεία και τις συμβουλές του Γιώργου, του μόνιμου επιλοχία που τα έπιναν παρέα…</p><p class="MsoBodyTextIndent"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">«Η μεσαία είναι η σωστή! Η μεσαία…Πάντα η μεσαία…».</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">"Α, ρε Γιωργάρα!!" αναφώνησε και έψαξε για μία άδεια λεκάνη. Τώρα σκεφτόταν τα κατορθώματα του και ένα χαμόγελο αυτοεπιβράβευσης σχηματίστηκε στο πρόσωπό του. Άρχισε να σφυρίζει το ζεϊμπέκικο που του άρεσε...Οι σκέψεις του διακόπηκαν απότομα απο έναν ανάρμοστο για τον χώρο ήχο... Το ρυθμικό περπάτημα που ηχούσε στους τοιχους των αντρικών WC, δεν μπορούσε ανήκει σε αντρικά παπούτσια... "Πού πάς κοπέλα μου?" σκέφτηκε και θυμήθηκε την νέα του γνωριμία..."Μην αφήσουμε και το Ελενάκι να περιμένει…" και έκανε να μαζευτεί μα πριν προλάβει να κουμπωθεί η πόρτα άνοιξε και η θελκτική ξανθιά χρησιμοποιούσε την γλώσσα της για πράγματα που δεν είχαν καμία σχέση με την ομιλία….</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Η Μαρίκα κοίταξε το ρολόι της για μία ακόμα φορά και η αγωνία της είχε αρχίσει να αναμειγνύεται με μικρές δόσεις θυμού. Είχε ήδη μιλήσει στο τηλέφωνο με όλους τους φίλους, τα νοσοκομεία και τα αστυνομικά τμήματα της πόλης. Απεγνωσμένη καθώς ήταν και μην ξέροντας τι άλλο να κάνει προσπαθούσε να μαντέψει πού μπορεί να βρίσκεται διακόπτοντας πού και που την σκέψη της ευχόμενη να φροντίσει να έχει καλή δικαιολογία αλλιώς θα του έσπαγε τα πόδια <span style="" lang="EN-US">ala</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">"<a href="http://www.imdb.com/title/tt0100157/">Steven</a></span><a href="http://www.imdb.com/title/tt0100157/"><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">King</span>’<span style="" lang="EN-US">s</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Misery</span></a>"… Μην αντέχοντας άλλο την αγωνία της αναμονής, αποφάσισε να κάνει μία βόλτα από τα γνωστά τους στέκια μήπως τον είχε δει κανείς…Έκανε εκτροπή όλα τα τηλέφωνα στο κινητό της και έγραψε ένα μήνυμα μην τυχόν γυρνούσε ο Αντωνάκης όσο αυτή δεν ήταν εκεί…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">----------------------------------------</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">«Ευχαριστούμε που ήσασταν μαζί μας κι απόψε…Καλή σας ημέρα!!»</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Το μαγαζί έκλεινε και ο Αντωνάκης αγκαλιά με την Ελένη βγήκαν από το κέντρο… Η παρέα είπε ένα βιαστικό καληνύχτα και χώρισε, αφού για τους ανύπαντρους το γλέντι θα συνεχίζονταν σε προσωπικό επίπεδο… Ο Αντώνης τρέκλιζε και η Ελένη φαινόταν να διασκεδάζει με τον άγαρμπο βηματισμό του!!</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">«Είσαι σίγουρος πως μπορείς να οδηγήσεις??»</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">«Σι-ου-ότατοςςς…»</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Μέσα στην ζάλη του αλκοόλ, το τραγικό καταντούσε αστείο και το αίσθημα ευθύνης απουσίαζε παντελώς…Τον υπέβαλλε σε ένα πρόχειρο αλκοτέστ, όχι για να δεί αν έχει μεθύσει, αλλά για να παρατείνει την διασκέδασή της…</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">«Σήκωσε το ένα πόδι…Βάλε το αριστερό δάχτυλο στην μύτη…ΟΧΙ μέσα ρε βρωμιάρη! Πάνω!!»</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Αποτύγχανε παταγωδώς σε κάθε δοκιμασία, αλλά τουλάχιστον γέλασαν…Μπήκαν στο αυτοκίνητο και ξεκίνησαν για το σπίτι….</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">------------------------------------------</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Το ταξί σταμάτησε από λάθος στην απέναντι μεριά του δρόμου.</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">«δεν πειράζει…σταματήστε εδώ…θα περάσω απέναντι από την διάβαση»</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Ο ταξιτζής πήρε τα χρήματα και έφυγε…Άλλωστε μόνο αυτά τον ένοιαζαν…Την ήξερε την περιοχή αλλά δεν ασχολήθηκε να προειδοποιήσει… «Άνθρωποι της νύχτας…» έλεγε. «Ό,τι και να πάθουν τους αξίζει…εμείς να δουλεύουμε σαν τα σκυλιά και αυτοί το μυαλό τους στην διασκέδαση…» και γυρνούσε δύο βόλτες το κεχριμπαρένιο του κομπολόϊ με αγανακτισμένο ύφος. Δεν είχε σκεφτεί ποτέ ότι «οι άνθρωποι της νύχτας» είναι που του κάνουν «σεφτέ». Χωρίς αυτούς δεν θα μπορούσε να ποντάρει κάθε Κυριακή στο "13", τον αγαπημένο του αριθμό στο τραπέζι της ρουλέτας...</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Η Μαρίκα κοιτάζοντας την υπόγεια διάβαση ένιωσε τον εαυτό της διχασμένο ανάμεσα σε δύο επιλογές… «Να περάσω ή όχι?» …και όσο κοντοστέκονταν όλο και πιο πολύ έγειρε προς την δεύτερη επιλογή… «Και τι θα κάνεις? Θα πάρεις ταξί? Ας μην κατέβαινες!». Συζητούσε με τον εαυτό της περιορίζοντας τις εναλλακτικές της. Τελικά η απόφαση πάρθηκε. Στο πρώτο βήμα δεν υπήρχε γυρισμός μα και με κάθε βήμα ο φόβος της μεγάλωνε…Το κρύο πορσελάνινο πλακάκι που λούζονταν από το πρασινωπό αχνό φώς είχε μία απόκοσμη αισθητική…Τα σπασμένα πλακάκια και τα <span style="" lang="EN-US">graffiti</span> φανέρωναν πως η διάβαση χρησιμοποιείται συχνά, αλλά από ανθρώπους τους οποίους δεν θα ήθελε να συναντήσει… Ο φόβος της είχε γίνει τόσο έντονος που κάποιο αδέσποτο σκυλί στο βάθος της διάβασης της γάβγισε απειλητικά…Κοκάλωσε! Ο σκύλος έφυγε και αυτή κοντοστάθηκε λίγο για να ηρεμήσει… «Ορίστε χαζή…τίποτα δεν μπορεί να συμβεί…»…Πήρε μία βαθιά ανάσα και σήκωσε το βλέμμα της για να συνεχίσει…Από την άλλη άκρη έμπαινε ένας ψηλός άντρας…Σκέφτηκε να γυρίσει πίσω μα δεν το έκανε! Συνέχισε το περπάτημα…αισθάνονταν τη ματιά του να έχει καρφωθεί πάνω της…άρχισε σιγά σιγά να την καταλαμβάνει πάλι ο πανικός...κάθε της βήμα, έμοιαζε με αιωνιότητα… «Ιδέα μου θα είναι πάλι»<span style=""> </span>σκέφτηκε διασκεδάζοντας τον εαυτό της…Προσπάθησε να κρατήσει το βλέμμα της ευθεία, να μην συναντηθούν οι ματιές τους, μα αυτός είχε άλλους σκοπούς…Στα λεπτά που ακολούθησαν η ομορφιά και η θηλυκότητα της μεταμορφώθηκαν σε στοιχειά που την καταράστηκαν και τα δάκρυα ποτάμια που έτρεχαν στο αιματοβαμμένο πάτωμα…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">-----------------------------------------------</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">«Μωράκι μου….μή σταματάς…»</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Το παράνομο ζευγαράκι έκανε προθέρμανση με προπονητή την Ελένη, ενώ το αυτοκίνητο κινούταν με ιλιγγιώδη ταχύτητα στην οδό ταχείας…Ο Αντωνάκης στο τιμόνι είχε ακόμα αυτή την βασιλική αίσθηση και ας άκουγε συνέχεια κορναρίσματα και βρισίδια… «Κορνάρετε εσείς…πού να ξέρετε…» … Η Ελένη έκανε καλά την δουλειά της…τόσο καλά που τα βλέφαρα του Αντωνάκη έκλεισαν ακούσια από ευχαρίστηση…Ένας θόρυβος και ένα τράνταγμα…ένα κορνάρισμα και το στρίγκλισμα των ελαστικών…</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Οι λαμαρίνες είχαν γίνει ένα και το συνεργείο της πυροσβεστικής έκοβε με το ειδικό εργαλείο τα σίδερα για να απεγκλωβίσει τον μοναδικό επιζώντα... Βογκούσε από τους πόνους και τα άκρα του κουνιόνταν σπασμωδικά από την ακατάσχετη αιμορραγία…Οι επιβάτες του αντίθετα διερχόμενου οχήματος για κάποιους ήταν πιο άτυχοι, για κάποιους πιο τυχεροί…Ανήμπορος να αντιδράσει, άκουγε το λαϊκό δικαστήριο να συνεδριάζει γύρω του…</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">«Αποκλείεται να τα καταφέρει…ευτυχώς οι άλλοι πήγαν μία και έξω…», </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">«Να ζήσει ο αλήτης για να τον πηδήξουν στην φυλακή…τι του φταίγανε τα παιδάκια?»</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Τα μάτια κλείσανε…δεν άντεχε άλλο…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">------------------------------------------------</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Το μόνο που άκουγε γύρω του ήταν τα μηχανήματα του νοσοκομείου…προσπάθησε να ανοίξει τα μάτια του…κατάφερε να ανοίξει το αριστερό. «Τι έγινε? Πώς έγινε?? Η ΕΛΕΝΗ??». Ξέσπασε σε κλάματα μα ο πόνος δεν του επέτρεψε να συνεχίσει…άρχισε να ψηλαφίζει το σώμα του, να δεί αν είναι αρτιμελής, κοιτάζοντας γύρω του για να σχηματίσει μία εικόνα του χώρου όπου βρίσκονταν…Στο δωμάτιο ήταν μόνο αυτός και άλλη μία γυναίκα. Εστίασε πάνω της για να διαπιστώσει τι μπορεί να είχε πάθει…Το χέρι του τώρα έφτανε πάνω από το ακρωτηριασμένο αριστερό του πόδι μα αυτό τώρα δεν είχε καμία σημασία.</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><b style="">«ΓΙΑΤΡΕΕΕΕΕ!!! ΓΙΑΤΡΕΕΕΕΕ!!!!»<o:p></o:p></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Φώναζε με όλη του την δύναμη αγνοώντας τους πόνους!</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Η νοσοκόμα μπήκε στον θάλαμο με την ηρεμιστική ένεση στα χέρια…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><b style="">«Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ!! ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ??? ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ!! ΠΩΣ ΛΕΓΕΤΑΙ???»<o:p></o:p></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">¨Ηρεμήστε τώρα κύριε…ηρεμήστε» του είπε η νοσοκόμα προσπαθώντας να βγάλει τον αέρα από την ένεση…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><b style="">«ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΕΝΕΣΗ…ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΘΕΛΩ!! ΠΩΣ ΛΕΓΕΤΑΙ???»<o:p></o:p></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">«Δεν ξέρουμε κύριε…» του απάντησε η νοσοκόμα με ήρεμη φωνή …. «δεν βρήκαμε κάποιο στοιχείο πάνω της…θύμα βιασμού, την βρήκαν πολύ αργά σε μία υπόγεια διάβαση στην παραλιακή…δεν νομίζω να τα καταφέρει…»</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Έμεινε να την κοιτάει…Το πρόσωπό της δεν θύμιζε σε τίποτα την γλυκιά κοπέλα που ήξερε όμως το τατουάζ με το όνομά του στον καρπό, ακριβώς κάτω από το σημείο που έβαζε το ρολόι της δεν του άφηνε αμφιβολίες…Τα δάκρυα θόλωσαν την ματιά του ενώ συνέχιζε να την κοιτάει όσο ακόμα μπορούσε να αντιστέκεται στην επίδραση του ηρεμιστικού…Τα βλέφαρά του βάρυναν μα αυτός έμεινε να την κοιτάει με ύφος που ζητούσε συγχώρεση…<a href="http://www.youtube.com/watch?v=8gMsnn5Cd6I">Το τραγούδι τους </a>ηχούσε τώρα στο μυαλό του που ζητούσε διέξοδο στην λύτρωση…</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoBodyTextIndent">Τα μάτια κλείσανε…δεν πονάει πιά…τώρα πιά τίποτα δεν έχει σημασία…σηκώνεται και ρίχνει μία ματιά στα δύο κρεβάτια…ένας άντρας και μία γυναίκα…πλησιάζει το παράθυρο…βγαίνει έξω και γυρίζει για να ρίξει μια τελευταία ματιά στους δύο νέους…μια αόρατη δύναμη τον τραβάει…το νοσοκομείο αρχίζει να απομακρύνεται…απο μακρυά βλέπει γιατρούς και νοσοκόμες να μπαίνουν βιαστικά στο δωμάτιο φωνάζοντας και κουνώντας τα χέρια…αυτός συνεχίζει να απομακρύνεται…προορισμός του τα αστέρια … τα αφήνει όλα πίσω του μαζί με το άψυχο κορμί του….</p><p class="MsoBodyTextIndent"></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><b style=""><o:p></o:p></b></p> <b style=""><span style="" lang="EN-US"> </span></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1684771961823882834-7465915980707160782?l=psycho-hill.blogspot.com' alt='' /></div>Downhill....http://www.blogger.com/profile/18188466431524847046noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1684771961823882834.post-90825164923499525672007-01-10T09:00:00.000+02:002007-01-22T12:04:13.081+02:00<p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt;"> </p><span class="postbody"><o:p></o:p></span> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"> </p><p class="MsoNormal" style="margin-left: 27pt; color: rgb(255, 0, 0);"><b style=""><span style="" lang="EN-US"><br /></span></b></p><p class="MsoNormal" style="margin-left: 27pt; color: rgb(255, 0, 0);"><b style=""><span style="" lang="EN-US">(A theatrical Musical…)<o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt; color: rgb(0, 153, 0);"><i style="color: rgb(255, 0, 0);">(1</i><i style="color: rgb(255, 0, 0);">^{<span style="" lang="EN-US">st</span>}<span style="color: rgb(0, 0, 0);" lang="EN-US"> </span></i><i><span style="color: rgb(255, 0, 0);">primadonna: "Πάλαι ποτέ ιατρός")</span></i></p><p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt; color: rgb(0, 153, 0);"> </p><i style="color: rgb(0, 153, 0);"><o:p></o:p></i> <span style="color: rgb(0, 0, 0);" class="postbody"> <o:p></o:p></span> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt;"><span class="postbody"><span style="color: rgb(255, 255, 204);">-------------------------------------------</span><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt; color: rgb(0, 0, 0);"><span class="postbody">ΤΙΤΙΤ!<span style="font-size:100%;">!<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt; color: rgb(0, 0, 0);"><span class="postbody" style="font-size:100%;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><span class="postbody"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:85%;" >"Ο γατούλης πάτησε ξανά το πόδι του στο νησί...απο αύριο εφημερία..." - <span style="font-size:78%;">Message from "Honey Bunny" received at 03:21, 09/01/2007 [current day Κιετς] - Sender number 5000 [Cosmote Net Services]</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><span class="postbody"><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><span class="postbody">Μόλις είχαν τελειώσει οι Χριστουγεννιάτικες εορτές…Ο Ελληνο-Ισπανός νευροχειρούργος Εβάνγκελος </span><span class="postbody"><span style="" lang="EN-US">Gamiol</span> έστελνε μέσω ίνετρνετ δωρεάν μηνύματα στην παλιά ερωμένη του Χρύσα Μαρίνου περιμένοντας πρόταση φιλοξενίας… Ήξερε πως δεν έπρεπε να περιμένει πολλά μίας και το προηγούμενο καλοκαίρι, φρόντισε<span style=""> </span>να εξαφανιστεί από το νησί ως δια μαγείας, πριν ακόμα απαντήσει σε με μία άλλου είδους πρόταση, διαφορετικού χαρακτήρα, που εντελώς ανάρμοστα είχε τεθεί από λάθος χείλη σε λάθος αυτιά…Μία πρόταση από εκείνες που σε δεσμεύουν για πάντα, νομικά και ηθικά, με το έτερον ήμισυ… Αλλά ο διάσημος νευροχειρούργος εκτός από ικανότατος ιατρός ήταν και διάσημος «γαμιόλας», παρατσούκλι με το οποίο τον προσφώνιζαν οι φίλοι του γελώντας!!! Το περίεργο παρατσούκλι δεν της κίνησε τις υποψίες και παραδόθηκε στο πάθος… Η επιθυμία έμεινε για πάντα επιθυμία και η μορφή του χαράχτηκε για πάντα στο μυαλό της σαν μία κουκίδα που απομακρύνεται με το πλοίο της ξενιτιάς κουνώντας το γνωστό λευκό μαντήλι… <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><span class="postbody"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><span class="postbody">Όμως τώρα, είχε μόλις φτάσει στο νησί μετά από ένα μακρύ ταξίδι και δεν είχε πού να μείνει… «Έκτακτες ανάγκες» του είχαν πει και ανακάλεσαν κακήν κακώς την απόσπασή του στο Μεγαλύτερο Νευροχειρουργικό Κέντρο του κόσμου στην μαγευτική </span><span class="postbody"><span style="" lang="EN-US">Costa</span><span lang="EN-US"> </span></span><span class="postbody"><span style="" lang="EN-US">Perlados</span>. <i style="">Και σαν να μην έφτανε αυτό</i>, έπεσε και θύμα του περιβόητου ληστή, του <u>ανθρώπου με τα εννία πόδια*</u> και έτσι δεν είχε λεφτά για ενοίκια…<i style="">Και σαν να μην έφτανε αυτό</i>, στην προσπάθειά του να καταδιώξει με το αυτοκίνητό του τον ληστή με τα 9 πόδια, βγήκε σε μία στροφή με πολλά χιλιόμετρα και το πολυαγαπημένο του όχημα (</span><span class="postbody"><span style="" lang="EN-US">his</span><span lang="EN-US"> </span></span><span class="postbody"><span style="" lang="EN-US">sex</span><span lang="EN-US"> </span></span><span class="postbody"><span style="" lang="EN-US">machine</span>, όπως συνήθιζε να αναφέρεται σε αυτό) έπεσε πάνω σε ένα φορτηγό…<i style="">Και σαν να μην έφτανε αυτό</i>, το αυτοκίνητο<span style=""> </span>έγινε κονσέρβα και η πυροσβεστική σαν από θαύμα τον έβγαλε από την άμορφη μάζα σώο και αβλαβή<i style="">! Και σαν να μην έφτανε αυτό</i>, ο ληστής με τα 9 πόδια ξέφυγε και ας ήταν με…τα πόδια…<i style="">Και σαν να μην έφτανε αυτό</i>…Τι? Κουραστήκατε?? Καλά…</span><span class="postbody"><span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><span class="postbody"><span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><span class="postbody">Έτσι λοιπόν ο γιατρός μας, είπε να ξαναδοκιμάσει μήπως και αλλάξει η τύχη του…άνοιξε το </span><span class="postbody"><span style="" lang="EN-US">laptop</span><span lang="EN-US"> </span>και συνδέθηκε στο πρώτο </span><span class="postbody"><span style="" lang="EN-US">wireless</span><span lang="EN-US"> </span>δίκτυο που εμφανίστηκε…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><span class="postbody">Πληκτρολόγισε την δ/νση </span><span class="postbody"><span style="" lang="EN-US"><a href="http://www.http//mail.mycosmos.gr">www<span style="" lang="EL">.</span>http<span style="" lang="EL">://</span>mail<span style="" lang="EL">.</span>mycosmos<span style="" lang="EL">.</span>gr</a></span><span lang="EN-US"> </span>και έγραψε ένα ακόμα μήνυμα….</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /><span class="postbody"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt;"><span class="postbody"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt; color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"><span class="postbody"><span style="font-size:85%;">«αν φτάνεις βράδυ και δεν έχεις αυτοκίνητο τι κάνεις? Ο γατούλης πάτησε ξανά το πόδι του στο νησί...» -</span> </span></span><span class="postbody" style="font-size:78%;"><span class="postbody"><span lang="EN-US">Message from “Honey Bunny”</span></span><span class="postbody"><span lang="EN-US"> </span></span><span class="postbody"><span lang="EN-US">received at 03:30 </span></span><span lang="EN-US">9/01/2007. <span style="font-style: italic;">Sender number 5000 (Cosmote Net Services)</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt;"><br /><span class="postbody"><span lang="EN-US" style="font-size:10;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt;"><span class="postbody"><span style="font-size:10;"><o:p></o:p></span></span></p><span class="postbody">Η απάντηση ήρθε σκληρή...</span><p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt;"><br /></p><p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt; color: rgb(0, 0, 0);"><span class="postbody"><span style="font-size:85%;">"Απάντηση: Κοιμάσαι στο Κ.Υ.... Τα λέμε αύριο..." - <span style="font-size:78%;">Message from "AGA-PHTIKIA received at 03:31, 09/01/2006. Sender number 6972[μην είστε περίεργοι]</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt;"><span class="postbody"><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><span class="postbody">«Στο Κέντρο Υγείας??» αναφώνησε! «Μα πώς δεν το είχα σκεφτεί!! Σιγά μην κάθονται οι “νέοι” του αγροτικού να φυλάνε όλο το Κ.Υ.». Ξεκίνησε με γοργό βήμα να βρει τον δρόμο για το Κ.Υ…Πέρα από την ακατανίκητη νύστα είχε και τρομερό κρύο στο νησί των ανέμων…Λίγη ώρα αργότερα, η πόρτα του κέντρου Υγείας έκλεινε πίσω του... «ΑΑΑΑΧ! Ζεστούλα…» αναφώνησε. «Για να δω που θα λουμώσω…». Το κέντρο υγείας (όπως πάντα) ήταν ανάστατο αλλά αυτή την φορά είχαν μία δικαιολογία! Έπρεπε να μαζέψουν τα εορτινά στολίδια… Από τον Χριστουγεννιάτικο διάκοσμο είχε μείνει μόνο το δέντρο με τις πελώριες, εντυπωσιακές χριστουγεννιάτικες μπάλες!!… «Μπράβο!!! Να ένα </span><span class="postbody"><span style="" lang="EN-US">K</span>έντρο Υγείας </span><span class="postbody"><span style="" lang="EN-US">with</span><span lang="EN-US"> </span></span><span class="postbody"><span style="" lang="EN-US">balls</span>» σκέφτηκε και χαζογέλαγε μόνος του με το “πετυχημένο” του αστείο…Ξεκίνησε την αναζήτηση ενός χώρου για να κοιμηθεί…Βρήκε ένα άδειο ράντζο έξω από το χειρουργικό τμήμα … «Σιγά μην έρθει κανένας για χειρουργείο πρωινιάτικα» σκέφτηκε και δεν έδωσε σημασία στο γεγονός ότι το ράντζο ήταν ήδη στρωμένο και δίπλα υπήρχε παρατημένος ένας μισοτελειωμένος ορός… Ξάπλωσε και αναπόλησε τον καλοκαιρινό του έρωτα…Γιατί του απάντησε τόσο κρύα? Ήθελε να εισπράξει φιλάκι και δεν θα κατέθετε τα όπλα… «Ο επίλογος δεν γράφτηκε ακόμα...» είπε… «όλα σιγά-σιγά θα γίνουν...» σκέφτηκε και έκλεισε τα μάτια…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><span class="postbody"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt;"><span class="postbody">------------------------------------<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt;"><span class="postbody"><b style=""><span style="" lang="EN-US"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">07:45p.m…</span><o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt;"><span class="postbody"><span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span class="postbody"><u>Γιατρός:</u> Αυτός είναι ο ασθενής για την εγχείρηση αλλαγής φύλλού...???</span></p><p class="MsoNormal"><span class="postbody"><u>Αδερφή νοσοκόμα: </u>Ναί γιατρέ...εισήχθη χθές αργά το βράδυ...</span></p><p class="MsoNormal">Γ<span class="postbody"><u>ιατρός:</u>: Απο πού έρχεται? Απο Σέριφο???</span></p><p class="MsoNormal"><span class="postbody"><u>Αδερφή νοσοκόμα: </u>Ναί γιατρέ...</span></p><p class="MsoNormal">Γ<span class="postbody"><u>ιατρός:</u> Περίεργο...τον θυμόμουνα πιό ψηλό...και θα έπαιρνα όρκο ότι ήταν λεπτότερος!!!</span></p><p class="MsoNormal"><span class="postbody"><u>Αδερφή νοσοκόμα:</u> ....</span></p><p class="MsoNormal"><span class="postbody"><u>Γιατρός:</u> Ωραία...Μήν τον ξυπνάτε...Κάντε του 10mg Lexotanil και οδηγήστε τον για νάρκωση.. θα ξεκινήσουμε κόβοντας τα ΑΡΧΧΧ…</span></p><p class="MsoNormal"><span class="postbody"><u>Αδερφή νοσοκόμα:</u> Α-ΜΕΣΩΣ!!!!... γιατρέ...(τον διέκοψε η νοσοκόμα που δεν άντεχε το πρόστυχο στόμα του!!!)<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span class="postbody"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 27pt;"><span class="postbody">------------------------------------<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span class="postbody"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><span class="postbody">Ο πάλαι ποτέ ιατρός ξύπνησε σε κατάσταση μέθης..."Μα αφού δεν ήπια τίποτα χθές...τί έπαθα??". Κοίταξε το ημερολόγιο…11/01/2007… «Μα, πώς έχασα μία μέρα? Και τι κάνω στον θάλαμο? Εγώ στο ράντζο ξάπλωσα» μονολογούσε…Έκανε να σηκωθεί μα ένας πόνος διαπέρασε όλο του το κορμί...τα σωληνάκια από τους ορούς δυσχέραιναν τις κινήσεις του και η φωνή του είχε λεπτύνει...<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><span class="postbody"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><span class="postbody">"Μα τί συμβαίνει??? Αδερφήηηη! Αδερφήή!!!!" φώναξε υστερικά με φωνή που θύμιζε παιδάκι που είχε καταπιεί “ήλιο”...</span></p><span class="postbody"><o:p></o:p></span> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><span class="postbody">Οι νοσοκόμες μπήκαν στο δωμάτιο με “αέρα” που θα ζήλευαν και οι πιο επιδέξιοι πράκτορες των Ειδικών Δυνάμεων….η πιο χειροδύναμη τον κρατούσε από τους ωμούς για να μην φέρνει αντίσταση και η άλλη του έκανε την ηρεμιστική ένεση...<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><span class="postbody">"Μή φωνάζεις!!» <span style=""> </span>του είπε αυστηρά η </span><span class="postbody"><span style="" lang="EN-US">Helga</span>, η ξανθιά νταρντάνα αρχινοσοκόμα με το βαθύ προγούλι… <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><span class="postbody">«Τώρα το κατάλαβες πως είσαι αδερφή??»</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /><span class="postbody"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><span class="postbody"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RaSnqsXbgaI/AAAAAAAAABw/x5ro_OYTSJw/s1600-h/doctor+2.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 123px; height: 123px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RaSnqsXbgaI/AAAAAAAAABw/x5ro_OYTSJw/s320/doctor+2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5018320236703351202" border="0" /></a><span class="postbody">"</span><span class="postbody">Μα τι λένε??" αναρωτήθηκε ο πάλαι ποτέ ιατρός και έκανε να πιάσει το μέρος που πό</span><span class="postbody">ναγε...μα...δεν έπιανε... Έβγαλε μία τσιριχτή κραυγή αγωνίας σε σόλ ελάσσονα, ενώ κουνούσ</span><span class="postbody">ε τα χέρια του σπασμωδικά σαν χαρω</span><span class="postbody">πή πεταλουδίτσα στο λιβάδι…Το αγχωμένο του ύφος ήδη καταγράφονταν σχηματικά στον παλμογράφο…Οι παλμοί του άρχισαν να ανεβαίνουν επικίνδυνα και το μηχάνημα σφύριζε προκαλώντας πανικό στην ανειδίκευτη νοσοκόμα που νόμισε πως παθαίνει καρδιακή προσβολή!! "Γρήγορα!! Κι άλλη ηρεμιστική ένεση!!" φώναξε η Η</span><span class="postbody"><span style="" lang="EN-US">elga</span> και δευτερόλεπτα αργότερα ο πάλαι ποτέ ιατρός έπεφτε αναίσθητος-η…-ος…-ο…-ος... αναίσθητος...</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><span style="font-size:78%;">photographs provided by ... <b><a href="http://www.ablesw.com/3d-doctor/" target="_top">www.ablesw.com/3d-doctor/</a></b></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">*<span style="font-size:78%;">"A man with nine legs" - Monty pythons: Sex &amp; Violence sketch (c)</span><br /><span class="postbody"><u> </u><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1684771961823882834-9082516492349952567?l=psycho-hill.blogspot.com' alt='' /></div>Downhill....http://www.blogger.com/profile/18188466431524847046noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-1684771961823882834.post-16338385438681120942007-01-09T08:47:00.000+02:002007-01-10T11:53:01.158+02:00<p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><span style="" lang="EN-US">H</span> δημοσίευση του δεύτερου μέρους (<span style="" lang="EN-US">An</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Extraordinary</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Life</span>) της τριλογίας (<span style="" lang="EN-US">CYCLE</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">OF</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">LIFE</span>) επισπεύσθηκε και δημοσιεύεται <a style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);" href="http://paparisethis.blogspot.com/"><u>εδώ</u> </a>σε <span style="" lang="EN-US">interactive</span> έκδοση με την ονομασία "ALLEN LE FANG"…οι συνέχειες του πρώτου μέρους (<span style="" lang="EN-US">An</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Ordinary</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Life</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Part</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">I</span>, <span style="" lang="EN-US">II</span>, <span style="" lang="EN-US">III</span>) θα ολοκληρωθούν κανονικά…</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1684771961823882834-1633838543868112094?l=psycho-hill.blogspot.com' alt='' /></div>Downhill....http://www.blogger.com/profile/18188466431524847046noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1684771961823882834.post-34309795465432456012007-01-08T12:04:00.000+02:002007-01-10T12:18:04.420+02:00Διακόπτουμε την ισοπέδωση για μία εβδομάδα προκειμένου να εργαστούμε στο project με την ονομασία "<a href="http://paparisethis.blogspot.com/">paparize this</a>", καθώς επίσης και για να προλάβουμε διαβάσουμε τα φοβερά blog των αγαπημένων του ψυχιατρείου...ξεκινώντας απο <a href="http://fightback-naoum.blogspot.com/">εδώ</a>...<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >WARNING!! UNDER ... CONTEMPLATION....</span></span><br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RaIZ5WTVUaI/AAAAAAAAAA8/_Zn3yhjMDPk/s1600-h/Under+Contemplation.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RaIZ5WTVUaI/AAAAAAAAAA8/_Zn3yhjMDPk/s320/Under+Contemplation.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5017601407874060706" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1684771961823882834-3430979546543245601?l=psycho-hill.blogspot.com' alt='' /></div>Downhill....http://www.blogger.com/profile/18188466431524847046noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1684771961823882834.post-77052293226025997072007-01-04T08:18:00.000+02:002007-01-22T08:38:31.968+02:00<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" ><b><span style="">[Προσοχή!! Ακολουθεί </span><span style="" lang="EN-US">x</span><span style="">ρονοβόρο ανάγνωσμα, μέρος μίας τριλογίας που κανείς δεν ξέρει σε πόσα επεισόδια ή ΑΝ θα ολοκληρωθεί ποτέ [beta version...]!!…Ο αναγνώστης συμβουλεύεται να τα παρατήσει <u>ΤΩΡΑ</u> και να ασχοληθεί με κάτι επικοδομητικό. Αν επιλέξει, με προσωπική πάντα ευθύνη, να συνεχίσει ας έχει στο μυαλό του την παρακάτω <u>προειδοποίηση</u>: Τυχόν ομοιότητες με πραγματικές καταστάσεις αποτελούν τρομαχτική σύμπτωση για την οποία δεν αναλαμβάνουμε καμία ευθύνη και πρέπει να αναλυθούν από ειδικό ψυχιατρικό προσωπικό το συντομότερο δυνατόν χάριν κοινωνικού συμφέροντος…Ευχαριστούμε…]<br /><br /></span></b></span><b style=""><span style="color:red;"><o:p></o:p></span></b></div> <p class="MsoNormal"></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center; text-indent: 27pt;" align="center"><b><span lang="EN-US" style="color:red;"><!--[if !supportEmptyParas]--> <!--[endif]--><o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; text-indent: 27pt;" align="center"><b style=""><span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><i style="">Πώς καταλήγουν οι άνθρωποι να επιλέγουν? Υπάρχει άραγε η ευχέρεια της επιλογής? Ή μήπως υπάρχει μία συμπαντική συνωμοσία, ένα αδιανόητο κατεστημένο που παίζει με τον ανθρώπινο νου και την έννοια της πραγματικής ελευθερίας...<br />Αποτελεί γενική παραδοχή, πως η δυνατότητα της επιλογής καθορίζει την ελευθερία του ανθρώπου. Όμως, μήπως η επιλογή έχει γίνει ήδη για αυτόν και απλά οι συγκυρίες τον κατευθύνουν έτσι ώστε να αναγκαστεί να ακολουθήσει τον δρόμο που νομίζει ότι ελεύθερα επιλέγει??</i></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /><i style=""><o:p></o:p></i></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Τέτοιες μαλακίες σκέφτονταν στο μισοσκόταδο του μικρού του δωματίου αναλώνοντας τις ατελείωτες μοναχικές του ώρες σε σκέψεις που δεν είχαν αρχή ή τέλος, μεγεθύνοντας την αυτάρεσκη ψευδαίσθηση ότι αποτελούσε κάτι ξεχωριστό, μία ενδιαφέρουσα προσωπικότητα. Στην πραγματικότητα ήταν ένας άνθρωπος <a href="http://64.233.183.104/search?q=cache:CyQUT3Bsc0QJ:en.wikipedia.org/wiki/The_Entity_%28South_Park%29+Southpark%2Bkyle%27s+cousin&hl=el&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gl=gr&ct=clnk&amp;cd=5"><u>«στερεότυπο»</u></a>…κοινός σαν όλους τους άλλους. Κατά φαντασία ιδεολόγος, επιλεκτικά<span style=""> </span>ευγενικός και πρωτόγονα εγωιστής (πρωταρχικό χαρακτηριστικό που κάποτε γεννούσε τον φιλάνθρωπο μέσα του, εκτός βέβαια από τις φορές που έπιανε το τιμόνι). Χωρίς ιδανικά και με παιδικά πρότυπα τους ήρωες<span style=""> </span>βιντεοπαιχνιδιών και <span style="" lang="EN-US">cartoon</span> επέδειξε από πολύ νωρίς μια ανησυχητική ροπή προς τη βία. Στην τρυφερή ηλικία των 10 ετών τον είχαν «συλλάβει» οι κάμερες του <span style="" lang="EN-US">STAR</span>, ταμπουρωμένο μαζί με άλλους νταγλαράδες πίσω από το «άσυλο» του Πολυτεχνείου, να πετάει μολότοφ στα όργανα της τάξης. Από τότε, όποτε συστήνονταν δεν ξέχναγε ποτέ να αναφέρει ότι «πήγε Πανεπιστήμιο» (παρόλο που μετα-βίας είχε βγάλει την τελευταία τάξη του Λυκείου) και έτσι θεωρούταν ο μορφωμένος της παρέας με αποτέλεσμα ο λόγος του να αποτελεί αναμφισβήτητη αλήθεια στους κύκλους του.<br />Έμοιαζε «τελειωμένη υπόθεση», άλλη μία ζωή χαμένη χωρίς νόημα. Ήταν ωστόσο εντυπωσιακή φιγούρα και τον διέκρινε το ανεκμετάλλευτο ως τότε ταλέντο να διακρίνει τις επενδυτικές ευκαιρίες. Η γνωριμία του με την Μαρίκα θα του άλλαζε την ζωή … «Τον έφερε στον ίσιο δρόμο», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε στις φιλενάδες της χαχανίζοντας…</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /><i style=""><o:p></o:p></i></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RZykDgl9j2I/AAAAAAAAAAw/SHzmwhvFnfA/s1600-h/morfeus.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 104px; height: 79px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RZykDgl9j2I/AAAAAAAAAAw/SHzmwhvFnfA/s320/morfeus.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5016064465179610978" border="0" /></a>Ήταν δύσκολη μέρα και το τρεμόπαιγμα της φλόγας στο μισοσκόταδο είχε μια μεθυστική επίδραση… Όλες οι σκέψεις του συγχωνεύονταν και<span style=""> </span>οδηγούνταν προς ένα θόλό «<span style="" lang="EN-US">Fade</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">out</span>», σαν αυτό που έκαναν οι ταινίες του 60 πριν το «<span style="" lang="EN-US">THE</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">END</span>», οδηγώντας<span style=""> </span>τον στην αγκαλιά του Μορφέα, ο οποίος κατά περίεργο τρόπο, αντί για την τυπική μορφή ελληνικής θεότητας, εμφανίζονταν ως μαυριδερός νταγλαράς με δερμάτινα ρούχα που κρατούσε δύο χαπάκια και τον αποκαλούσε <span style="" lang="EN-US">Keanu</span>…”<span style="" lang="EN-US">Who</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">the</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">fuck</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Is</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Keanu</span>”?? Αμέσως, το βαθύ σεξιστικό ένστικτό του, δημιουργούσε συνειρμικούς συσχετισμούς χρωματισμού και μεγεθών και πάλευε να ελευθερωθεί από την αγκαλιά του τρομακτικού αράπη… Μ’ ένα σάλτο εκσφενδονίζονταν ξανά στην πραγματικότητα και πάλι από την αρχή… Το πραγματικό, συγχωνεύονταν με τον κόσμο των ονείρων και αυτός ακροβατούσε μεταξύ 2 κόσμων… Αποφάσισε να σταματήσει να καίει αυτά τα παράξενα ινδικά αρωματικά <span style="" lang="EN-US">stick</span>….</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Μετά από αρκετά REM (<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Rapid_Eye_Movement" title="Rapid Eye Movement">Rapid Eye Movement</a>) and NREM (<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/NREM" title="NREM">non-REM</a>) αποφάσισε να διακόψει το περίεργο παιχνίδι που του έπαιζε το ταραγμένο του μυαλό και να ξεγελαστεί με το «χαζοκούτι» όπως έλεγε όποτε αναφέρονταν στην <span style="" lang="EN-US">TV</span>…Πάτησε ένα κουμπί στην τύχη και αμέσως ακούστηκε η ενθουσιώδης φωνή κάποιου παρουσιαστή…Περίμενε μερικά δευτερόλεπτα, μέχρι να εμφανιστεί και η εικόνα… Η ματιά του άστραψε!! «Ελευθερία!!!». Μία δίμετρη θεά περπατούσε (έστω και ως εικόνα) στο σαλόνι του… Αισθάνθηκε λες και παρακολουθούσε<span style=""> </span>τηλεπαιχνίδι με θέμα «η χειραγώγηση της αντρικής όρασης»! Η δίμετρη καλλονή παρέλαυνε περήφανα μπροστά του, ενώ η 42άρα οθόνη του αγωνίζονταν να χωρέσει το αβυσσαλέο της μπούστο. «Ελευθερία!!» ξαναφώναξε ο παρουσιαστής και ο κάμεραμάν αμέσως ζούμαρε ανελέητα στο χυμώδες μπούστο που ταλαντεύονταν ελαφρώς<span style=""> </span>σε κάθε βήμα αιχμαλωτίζοντας σύσσωμο το αντρικό κοινό ξυπνώντας αναμνήσεις από την βρεφική ηλικία… «Βρέ πώς εξελίχθηκαν τα τηλεπαιχνίδια!» αναρωτήθηκε… Φαντάζονταν ένα δωμάτιο γεμάτο ιδιοφυΐες της ΝΑΣΑ να δουλεύουν υπερωρίες για να βρεθεί τρόπος να χωρέσει «όλο αυτό» μέσα σε ένα τόσο μικρό σουτιέν! Πιεσμένα με αδιανόητο τρόπο, έσπρωχναν την αραχνοΰφαντη δαντέλα τόσο απειλητικά που έδιναν την εντύπωση πως η προσφώνηση «Ελευθερία» δεν αναφέρονταν στο όνομα της κοπέλας, αλλά στην πρόθεση του ατίθασου λιπώδους ιστού! Με ένα σάλτο μπήκε στην τηλεόραση και πήρε την θέση του ξενέρωτου παίχτη…«ΕλευθερίΑΑΑΑΑΑΑ» και ξαφνικά «ΤΣΑΦΦΦΦ!!!»…Σπάσαν οι μπανέλες και όποιον πάρει ο χάρος, και αυτός ήταν εκεί, ηρωικός και πρόθυμος να γίνει θυσία μην χάσει την ζωή του κανένας αθώος…Ξαφνικά του ήρθε στο μυαλό το μικρό στήθος της Μαρίκας….<span style=""> </span>«Γαμώ την τύχη μου!!»…Αλλάζει κανάλι…</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><i style=""><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">«Έχεις Κάψες? Στείλε ΧΥΣ2 στο 4580…»</span></i></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /><i style=""> <o:p></o:p></i></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; text-indent: 27pt;" align="center"><i style=""><o:p></o:p></i></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">ΑΜΑΝ!!! Γούρλωσε το μάτι του! Αισθάνονταν περικυκλωμένος!! Και ήταν μόλις 19:00 το απόγευμα… νοστάλγησε τις εποχές που τέτοια ώρα ο Φώσκολος ήταν φιλοξενούμενος σε κάθε ελληνικό νοικοκυριό και η <span style="" lang="EN-US">Softex</span> έκανε <span style="" lang="EN-US">Limit</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">up</span> στη Σοφοκλέους πουλώντας χαρτομάντιλα.<span style=""> </span>Αφέθηκε να παρασυρθεί σε μία ανεξέλεγκτη πορεία του νού στα παλιά, τότε που ήταν περιζήτητος εργένης…</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Αυτό ήταν…τώρα είχε ξυπνήσει για τα κάλά και μαζί ξύπνησε και το τέρας που κοιμόνταν βαθιά μέσα του…Αισθάνθηκε το βάρος των 40 ετών να τον συνθλίβουν… «Γερνάω και δεν έχω ζήσει τίποτα!!»</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; text-indent: 27pt;" align="center"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RZyg4Ql9j0I/AAAAAAAAAAU/2N7gQEsUeyU/s1600-h/%CE%88%CF%87%CE%B5%CE%B9%CF%82+%CE%9A%CE%AC%CF%88%CE%B5%CF%82.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9r82ylWirxw/RZyg4Ql9j0I/AAAAAAAAAAU/2N7gQEsUeyU/s320/%CE%88%CF%87%CE%B5%CE%B9%CF%82+%CE%9A%CE%AC%CF%88%CE%B5%CF%82.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5016060973371199298" border="0" /></a></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; text-indent: 27pt;" align="center"><i style=""><span style=";font-size:10;color:black;" ><span style="font-size:78%;">Έχεις Κάψες? Στείλε ΧΥΣ2 στο 4580…</span></span></i></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center; text-indent: 27pt;" align="center"><br /><i style=""><span style=";font-size:10;color:black;" ><o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Άνοιξε την ντουλάπα του και κοίταξε διστακτικά το παλιό του κοστούμι. Παρέμενε και αυτό εκεί, περιμένοντας υπομονετικά την μοναδική στιγμή του χρόνου, κάθε πρωτοχρονιά, για να ξεκρεμαστεί και να κάνει μία βόλτα, όχι πολύ μακριά, ένα δωμάτιο παραδίπλα…στο σαλόνι του μικρού τους σπιτιού.</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Κοντοστάθηκε σαν πολεμιστής που κοιτάζει την παλιά του πανοπλία πριν την χρησιμοποιήσει πάλι για τελευταία φορά. Το μυαλό του ξέκλεψε πάλι λίγο χρόνο για ένα φευγαλέο <span style="" lang="EN-US">flash</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">back</span>…στις <span style="" lang="EN-US">disco</span> και τους ξέφρενους ρυθμούς των <span style="" lang="EN-US">Bee</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Gees</span> … <span style="" lang="EN-US">“Saturday night fever”. </span>Η ματιά του άστραψε. Άπλωσε το χέρι και ξεκρέμασε το εισιτήριό του στην νεότητα. «Απόψε…θα τα σπάσω….»</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">-------------------------------------------<br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><!--[if !supportEmptyParas]--> <!--[endif]--><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Ο ήχος του κλειδιού στην πόρτα ράγισε την σιωπή της νύχτας…ο φετιχιστικός και βαρύς ήχος της ψηλοτάκουνης γόβας αποτελείωσε την σιωπή σαν μανιακός δολοφόνος που μπήγει το ακονισμένο του μαχαίρι στο ανυποψίαστο θύμα…ξανά και ξανά και ξανά…Μία καλοστημένη, γεμάτη χάρη, γυναικεία σιλουέτα διαγράφονταν στην πόρτα της κρεβατοκάμαρας ενώ έβγάζε χωρίς βιαστικές κινήσεις τα ρούχα της…<br />Η Μαρίκα ήταν γύρω στα 35. Το όνομά της αποτελούσε ατυχή επιλογή των γονιών της καθώς καμία σχέση δεν είχε με το εντυπωσιακό παρουσιαστικό της…Γυναίκα προσεγμένη, με χάρη και στυλ. Ήξερε όλα τα φετίχ των αντρών και το χειρότερο ήταν ότι της ταίριαζαν γάντι. Έπαιζε τους άντρες στα δάχτυλά της. Ο συνδυασμός του ύψους της και του επακόλουθου της μακροχρόνιας συνδρομής στα μαθήματα Γιόγκας της Πετρουλάκη δημιουργούσε μια εκρηκτική παρουσία που ξεχείλιζε από θηλυκότητα! Το εκπληκτικό της χαμόγελο, τα μακριά καστανά της μαλλιά και τα γατίσια μάτια της απλά ήταν το κερασάκι στην τούρτα…</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">«ΑΝΤΩΩΩΝΗΗΗΗ???» </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Καμία απόκριση…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">ξαναπροσπάθησε δεύτερη φορά </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">και τρίτη … </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">αλλά κάθε φορά είχε το ίδιο αποτέλεσμα… Σιωπή!</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">«Περίεργο!» ψέλλισε και βγήκε από την κρεβατοκάμαρα… Κοίταξε όλα τα δωμάτια ένα-ένα αλλά πουθενά ο Αντώνης…. Συνήθως τον έβρισκε απορροφημένο στο <span style="" lang="EN-US">Playstation</span> και γούσταρε αυτή την αδιαφορία… αισθανόταν πως έπρεπε να τον διεκδικήσει από κάποιον αντίζηλο, ακίνδυνο ασφαλώς, αλλά παρόλα αυτά παρέμενε αντίζηλος! Δεν είχε συνηθίσει στην απουσία του άντρα της, αλλά μέσα στα χρόνια είχε καλλιεργηθεί ένα κλίμα εμπιστοσύνης που δεν την έκανε να ανησυχεί…άναψε την τηλεόραση και έμεινε έκθαμβη… <span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">«ΠΑΡΕ ΜΕ ΤΩΡΑ…090-2800100»</span>. Πρώτη φορά έπιανε τον Αντώνη να βλέπει τσόντα μόνος του… Μέχρι τώρα τις έβλεπαν μαζί, σκηνοθετώντας μάλιστα μία μικρή περίληψη στο τέλος του έργου με την προσωπική τους <span style="" lang="EN-US">Sony</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Digicam</span>. Έπειτα πήγαιναν την κασέτα στον Θανάση, τον παιδικό τους φίλο που είχε και <span style="" lang="EN-US">VHS</span> με <span style="" lang="EN-US">DVD</span> για να μετατρέψουν την κασέτα σε ψηφιακή μορφή. Ο Θανάσης ήταν <span style="" lang="EN-US">gay</span> και έτσι ήταν ακίνδυνος…. Η τηλεόραση συνέχιζε να «βογκάει» και ο Αντώνης δεν είχε αφήσει το παραμικρό ίχνος για το πού μπορεί να βρίσκεται…</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">«Δεν βαριέσαι» ψέλλισε και έπιασε τον δονητή….</p> <p class="MsoNormal"><!--[endif]--><o:p></o:p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1684771961823882834-7705229322602599707?l=psycho-hill.blogspot.com' alt='' /></div>Downhill....http://www.blogger.com/profile/18188466431524847046noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1684771961823882834.post-40168775672932176852007-01-02T12:17:00.000+02:002007-01-22T08:40:07.356+02:00<p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><b style=""><u>Έτος 1997</u></b>…Ένα σκοτεινό δωμάτιο….Στο βάθος ενός μακριού, κλειστοφοβικού διαδρόμου, ένας νεαρός βρίσκεται ακίνητος στην καρέκλα του για ώρες. Μοιάζει αποσβολωμένος μπροστά σε ένα περίεργο κουτί, αποκομμένος από την πραγματικότητα. Ο διάδρομος είναι ντυμένος με μάρμαρο προσδίδοντας μία κρύα αισθητική και ενισχύει ηχητικά κάθε βήμα, μα ο νεαρός δεν φαίνεται να αντιδρά…Το κουτί<span style=""> </span>εκπέμπει ένα απόκοσμο λευκό φως διαγράφοντας μία αύρα που περιβάλλει την σκοτεινή του φιγούρα… Φαίνεται αιχμάλωτος του περίεργου κατασκευάσματος…Στέκεται εκεί, σχεδόν ακίνητος, απορροφημένος στην ίδια του την ύπαρξη…<span style="" lang="EN-US">H</span> νοημοσύνη του αιωρείται σε συνθήκες μηδενικής νοητικής βαρύτητας… Μοιάζει αδρανής, σχεδόν σε κατάσταση πνευματικής νάρκης, μα μία πιο προσεκτική ματιά αποκαλύπτει στοιχεία ενεργού <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Brainwave"><b>EEG</b></a>…Τα δάχτυλα κινούνται με την ταχύτητα και την ακρίβεια της πιο έμπειρης δακτυλογράφου και οι λαίμαργες κόρες των ματιών του έχουν διασταλεί και κινούνται ταχύτατα, ενώ αν υπήρχε η δυνατότητα να καταγραφούν τα ηλεκτρικά σήματα του εγκεφάλου του, αυτός θα<span style=""> </span>φάνταζε μικρόκοσμος της πόλης όπου ζει…μία πολυσύχναστη λεωφόρος που συλλαμβάνεται από το παρατεταμένα ανοιχτό κλείστρο μίας φωτογραφικής μηχανής μέσα στη νύχτα… <o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">έχει εισέλθει στον μαγικό κόσμο του διαδικτύου…</p><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_raDYE-YwXao/RZokNf-QbHI/AAAAAAAAAAM/h5WssnLWHvo/s1600-h/City+Lights.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_raDYE-YwXao/RZokNf-QbHI/AAAAAAAAAAM/h5WssnLWHvo/s200/City+Lights.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5015360949369990258" border="0" /></a><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;">Απεικόνιση του μυαλού του αποχαϋνωμένυ νεαρού...</span><br /></span></div><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><br /><span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Οι μέρες περνούν…Η ζωή σε <span style="" lang="EN-US">FFW</span>…τα χρόνια κυλάνε “<span style="" lang="EN-US">in</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">a</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">blink</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">of</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">an</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">eye</span>” και το απαραίτητο πια ινετρνετ εγκαινιάζει τον ορισμό της ελεύθερης έκφρασης και της δημιουργικότητας…τα περίφημα <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Blog"><u><span style="" lang="EN-US">blog</span><span lang="EN-US"> </span></u><u><span style="" lang="EN-US">spots</span></u>,</a> το <span style="" lang="EN-US">fame</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">story</span> των εν δυνάμει συγγραφέων…Άγνωστη υπηρεσία μέχρι τότε, αλλά πάλι, η δυναμική ανάπτυξη του διαδικτύου δεν τον εξέπληττε πια…Παρακολουθούσε στενά τις εξελίξεις και δεν ήθελε να απορρίψει κάτι πριν το γνωρίσει…Έτσι έκατσε στην συνηθισμένη καρέκλα του και πληκτρολόγησε την συνηθισμένη λέξη κλειδί στο συνηθισμένο παραθυράκι…<i style=""><span style="" lang="EN-US">Google</span><span lang="EN-US"> </span></i><i style=""><span style="" lang="EN-US">search</span>: “</i><i style="">Elenh filinh gymnh”</i> (<a href="http://fightback-naoum.blogspot.com/">inside joke with this remali...</a>)….μα ξαφνικά, πρίν προλάβει να ολοκληρώσει την πληκτρολόγηση, ένα αναπάντεχο <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Beta_wave"><span style="" lang="EN-US">beta wave</span></a> στο κατά τ’αλλα φυσιολογικό εγκεφαλογράφημά του, του υπαγορεύει:“<span style="" lang="EN-US">Access</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Denied</span>”….«Ποιος ο λόγος να ανοίξει ένα ακόμα <span style="" lang="EN-US">blog</span> στην μέση ενός συνεχώς αυξανόμενου, χαοτικού χώρου όπως είναι το διαδίκτυο?». Αυτή η ερώτηση αποδείχτηκε σκόπελος που για πολλά χρόνια θα τον απωθούσε από την ιδέα δημιουργίας ενός <span style="" lang="EN-US">blog</span>. Αναμφισβήτητα, όλα έχουν ήδη ειπωθεί <a href="http://www.tv.com/south-park/simpsons-already-did-it/episode/170460/summary.html"><i style=""><u>(</u></i><i style=""><u><span style="" lang="EN-US">simpsons</span><span lang="EN-US"> </span></u></i><i style=""><u><span style="" lang="EN-US">already</span><span lang="EN-US"> </span></u></i><i style=""><u><span style="" lang="EN-US">did</span><span lang="EN-US"> </span></u></i><i style=""><u><span style="" lang="EN-US">it</span>)</u></i></a> και μάλιστα πολλές φορές με καλύτερο τρόπο…Φαντάζεται το μικροσκοπικό του δημιούργημα να κάνει ελεύθερη πτώση σε έναν ωκεανό από πληροφορίες, χωρίς σωσίβιο και χωρίς καμία ελπίδα σωτηρίας… Μία κουκίδα στο άπειρο. </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">Άσε που βαριόταν κι όλας…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><b style=""><u>Έτος 2007:</u></b> Αυτή τη στιγμή, (αναμφισβήτητα από λάθος) σπαταλάς τον χρόνο σου διαβάζοντας ένα ακόμα νεοσύστατο <span style="" lang="EN-US">blog</span>… Μοιραία το φιλοσοφημένο σου μισό θα ενεργοποιηθεί προκαλώντας ένα καταιγισμό ερωτήσεων όπως: «Ποια δύναμή μπορεί να ωθήσει έναν άνθρωπο να ανοίξει ένα <span style="" lang="EN-US">blog</span>, αψηφώντας μεγαθήρια του χώρου και χτυπώντας προκλητικά το γάντι στο σκληρό πρόσωπο της<span style=""> </span>αποξένωσης και των ναρκωμένων συναισθημάτων?? Τι κάνει τον άνθρωπο να απαρνηθεί την ηρεμία του, να ξεπεράσει το στάδιο της απραξίας και να δοκιμάσει τις δημιουργικές του ικανότητες? Πώς αποφασίζει κάποιος να εκθέσει τόσο απροκάλυπτα την ψυχή<span style=""> </span>του, την προσωπικότητά του?» Η απάντηση (δεν) είναι εδώ, (δεν) είναι δαιδαλώδης, (ούτε) σύνθετη και (δεν) χρειάζεται βαθιά φιλοσοφική σκέψη για να ερμηνευτεί… <span style="" lang="EN-US">H</span> (σε καμία περίπτωση) σύνθετη απάντηση αναλύεται (δεν) διεξοδικά παρακάτω……..</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><b style=""><span style="" lang="EN-GB">(</span></b><b style=""><span style="" lang="EN-US">drum</span></b><b style=""><span style="" lang="EN-US"> </span></b><b style=""><span style="" lang="EN-US">roll</span></b><b style=""><span style="" lang="EN-GB">…., </span></b><b style=""><span style="" lang="EN-US">chorus sings:</span></b><b style=""><span style="" lang="EN-GB"> <a href="http://www.amazon.com/Omen-Original-Motion-Picture-Deluxe/dp/customer-reviews/B00005PJ9D">“</a></span></b><a href="http://www.amazon.com/Omen-Original-Motion-Picture-Deluxe/dp/customer-reviews/B00005PJ9D"><span style="font-weight: bold;">Sanguis bebimus corpus edimus</span></a><b style=""><span style="" lang="EN-GB"><a href="http://www.amazon.com/Omen-Original-Motion-Picture-Deluxe/dp/customer-reviews/B00005PJ9D">”</a>)</span></b><span style="" lang="EN-GB"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;"><span style="" lang="EN-GB"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 27pt;">«<a style="font-weight: bold; color: rgb(153, 102, 51);" href="http://fightback-naoum.blogspot.com/"><span style="" lang="EN-US">o</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">FB</span> μου είπε</a>»…. </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1684771961823882834-4016877567293217685?l=psycho-hill.blogspot.com' alt='' /></div>Downhill....http://www.blogger.com/profile/18188466431524847046noreply@blogger.com9